slaine
04-11-08, 23:51
Αν και υπάρχουν ήδη στο φόρουμ κάποια τόπικ σχετικά με συγκεκριμένα μαχητικά σπορ και πολεμικές τέχνες είπα να ανοίξω ένα τόπικ για να μιλήσουμε για το ευρύτερο θέμα πολεμική τέχνη και να αλληλοβοηθηθούμε στην κατανόησή τους. έχουμε και λέμε:
Πολλοί ορισμοί μπορούν να δοθούν για το τι είναι μία πολεμική τέχνη, ποια είναι τα στοιχεία που τη συγκροτούν και τι σημαίνει να μαθαίνει-βιώνει κανείς μία πολεμική τέχνη αλλά δύσκολα μπορεί να αποδωθεί επακριβώς το νόημα της με έναν ορισμό...
Και αυτό γιατί οι πολεμικές τέχνες πολύ απλά είναι βιωματικές τέχνες.
Πολεμική τέχνη είναι η τέχνη του πολέμου, δηλαδή της επιβίωσης και ορισμένες φορές του θανάτου και ταυτόχρονα αφορά όλα τα επιμέρους θέματα...
Κάθε χώρα/πόλη/χωρίο από τα αρχαία χρόνια εμπλεκόταν για τον άλφα ή βήτα λόγο σε πόλεμο και συνεπώς με τον καιρό μέσω της παρατήρησης υιοθετούσαν κάποιες χοντροκομμένες τεχνικές από αυτούς που επιβίωναν και στο βάθος χρόνου με εντατική μελέτη τα συστηματικοποίησαν όλα σε ένα στυλ-μία πολεμική τέχνη αν θέλετε...
Έτσι κάθε χωριό (που παλιά ένα χωριό-πόλη συνήθως ήταν μία οικογένεια) αποκτούσε και το δικό της στυλ. Το κάθε στυλ επιρεαζόταν άμεσα από το περιβάλλον πχ:
άλλο στυλ θα έχει ένας που μένει σε βουνό, με κακοτράχηλο έδαφος
άλλο ένας που αντιμετωπίζει καβαλάρηδες
άλλο ένας που φοράει πανοπλία ή αντιμετωπίζει άτομα με πανοπλία και όπλα
άλλο ένας που είναι μέσα στα νερά σε καλλιέργειες (εδώ για παράδειγμα έχουν τις ρίζες τους και κάποια όπλα που συναντάμε ακόμα και σήμερα σε ορισμένες τέχνες όπως τα διάσημα "κλοπάκια" του Bruce Lee)
και πάει λέγοντας...
Η πρώτη πολεμική τέχνη στην ιστορία σύμφωνα με πολλούς ήταν το ελληνικό παγκράτιο την όποια είχαν ανακαλύψει οι Σπαρτιάτες και μάλιστα ήταν τόσο σκληρή που τους απαγόρευσαν να συμμετέχουν σε αγώνες επειδή αμέσως ξεκινούσαν με αφαίρεση βολβών (μάτια) και σπάσιμο ποδιού αντίπαλου.
Μετά τη μετέφερε ο Μέγας Αλέξανδρος στην ευρώπη και από εκεί σε αφρική και αμερική και στις ινδίες όπου εμπλουτίστηκε με φιλοσοφία, διαλογισμό κλπ και από εκεί σε Φιλιπίνες και Κίνα, από την κίνα τις πήραν οι Ιάπωνες.
Αυτό δε σημαίνει ότι εκείνες οι περιοχές δεν είχαν κάποιο δικό τους στυλ ήδη αλλά υποτίθεται ότι το παγκράτιο υπερτερούσε. Όμως ποιός μπορεί να πει με σιγουριά?
Όλοι μας έχουμε δει άπειρες ταινίες για τα τρομερά κατορθώματα που επιτυγχάνουν διάφοροι μάστερ πολεμικώ τεχνών κύριως εξ ανατολής.
αυτή η, ας την πούμε, υπερφυσική δυνατότητα που έχουν ορισμένοι άνθρωποι στις ταινίες πάντα ήταν λόγος γοητείας για ορισμένους και δυσπιστίας για κάποιους άλλους.
Οι πολεμικές τέχνες έιναι άπειρες και θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι τόσες όσοι και αυτοί που ασχολούνται με τις πολ. τέχνες αφού ο καθένας είναι διαφορετικός και αυτό εκφράζεται στην τέχνη του...
Παράδειγμα μόνο τα επίσημα στυλ κουνγκ φου στην κίνα είναι πάνω από 2000!!! Χώρια τα ανεπίσημα κλπ.
Ενδεικτικά θα αναφέρω κάποιες από τις πιο γνωστές πολεμικές τέχνες, σε τυχαία σειρά μαζί με λίγα λόγια για την κάθε μία.
Karate: το καράτε ξεκίνησε στην Οκινάουα ένα νησί που είναι νότια της ιαπωνίας (κακώς θεωρείται λοιπόν ιαπωνέζικη τέχνη) και σημαίνει kara: άδειο te: χέρι δηλαδή άδεια χέρια και ξεκίνησε σαν μία άοπλη τέχνη που την ανέπτυξαν οι φτωχοί χωρικοί για να
Προστατευθούν από τους σαμουράι και τους ληστές.
Στην πορεία άλλαξε αρκετά και υπάροχυν πλέον πάρα πολλά στυλ, με τα πιο γνωστά:
Shotokan
Kuokushin kai
Okinawa
Wado riu
Sito riou
Στη σημερινή μορφή του το καράτε έχει και όπλα (όχι όλα τα στυλ). Θεωρείται αμυντική τέχνη αλλά η εφαρμογή του είναι στο χέρι του κάθε ασκούμενου-κάτι που ισχύει σε όλα τις τέχνες.
Ju jutsu γνωστό και ως jiu jitsu.
Είναι γιαπωνέζικη τέχνη και μάλιστα θεωρείται η τέχνη των σαμουράι αφού σε αυτή επαιδεύονταν και υποτίθεται ότι ήταν προνομιό τους μόνο. Περιέχει οπλά, άοπλη μάχη, χτυπήματα, λαβές, μάχη στο έδαφος κλπ
(Gracie)Brazilian jiu jutsu:
Το λέει και το όνομά του, είναι από τη Βραζιλία. Είναι παραλλαγή-εξέλιξη του ιαπωνέζικου ζίου ζίτσου και το ανέπτυξε ένας από τους αδελφούς Gracie ο οποιός ήταν ασθενικός και δεν είχε καλή διάπλαση-δύναμη κλπ. Περιέχει λαβές, μάχη σε κοντινή απόσταση και στο έδαφος, χτυπήματα κλπ
Kung fu: διάσημο από το Βruce Lee περιέχει χιλιάδες στυλ, μερικά εκ των οποίων είναι:
Shaolin
Wu shu
Ye saw
Choy lee foyt (δε θυμάμαι πως ακριβώς γράφεται προφέρεται τσόι λι φατ)
Eagle clow
Tai chi quan
Pa qua
Wing chun
Είναι τόσα πολλά που μπορέι να πει κανείς για αυτή την τέχνη που δεν ξέρω από που να αρχίσω.... σαν ύλη έχει τα πάντα αν και κάποια στυλ έχουν ορισμένους περιορισμούς
Judo ιαπωνέζικη τέχνη με ύλη την άοπλη μάχη (πλέον χωρις χτυπήματα καθόλου) λαβές, ανατροπές κλπ
Aikido
Ιαπωνέζικη τέχνη με στόχο την αρμονία κάτι το οποίο εφαρμόζεται και στις τεχνικές, δεν υπάρχει σύγκρουση αλλά εκμεταλλεύεσαι τη δύναμη-φόρα του αντιπάλου. Ο ιδρυτής του τζούντο την χαρακτήρισε «το τέλειο τζούντο». Περιλαμβάνει χτυπήματα, λαβές, μάχη στο έδαφος, μάχη με πολλούς αντιπάλους, όπλα κλπ
NinjutsuΙαπωνέζικο στυλ. Είναι η τέχνη των νίντζα και περιέχει τα πάντα σε ύλη όπως άοπλη/ένοπλη μάχη, μάχη σε όλες τις αποστάσεις (πολύ μεγάλη, μεγάλη, μεσαία, μικρή, πολύ κοντινη, στο έδαφος) ανατομία σε ευαίσθητα σημεία, εκρηκτικές ύλες κλπ
Είναι βασικά κλεμμένες πολλές τέχνες και ενωμένες μαζί σε τέτοιο βαθμό έτσι ώστε να είναι μία.
Tae kwon do κορεάτικο στυλ περιέχει τα πάντα σαν ύλη αν και πλέον οι περισσότερες σχολές διδάσκουν το αθλητικό στυλ κάτι πολύ διαφορετικό από την αρχική μορφή της τέχνης. Το αποκαλούν το κορεάτικο καράτε
Tang soo do επίσης κορεάτικο στυλ που είναι αποτέλεσμα ένωσης κινέζικων και κορεάτικων στυλ με πολλή μεγάλη ύλη.
Hapkido κορεάτικο στυλ με πολύ μεγάλη ύλη. Πολύ καλή τέχνη αλλά σπάνια τη συναντάς ελλάδα.
Παγκράτειο ελληνική τέχνη των αρχαίων χρόνων που έχει αναβιώσει το τελευταίο διάστημα και κερδίζει συνεχώς έδαφος. Περιέχει πολύ μεγάλη ύλη σε χτυπήματα λαβές κλπ
Capoeira βραζιλιάνικο στυλ. Το μάθαιναν οι δούλοι μυστικά για αυτοάμυνα και για να μπορούν να το εξασκούν το πέρασαν μέσα στις θρησκευτικές τελετές σαν χορό για να ξεγέλανε τους λευκούς. Έχει κυρίως χτυπήματα και πολλά ακροβατικά και διδασκεται με μουσική η οποία είναι μέσα στην ύλη και αυτή.
Kenpo karate αφού μελέτησε αρκετά ανατολίτικα στυλ (κυριώς καράτε) ο αμερικανός Ed Parker δημιούργησε αυτό το στυλ με σκοπό καθαρά την αυτοάμυνα και την πρακτικότητα του.
Kendo ιαπωνέζικο στυλ ξιφασκίας με ξύλινα σπαθιά και προστατευτικα στην προπόνηση
Iaido ιαπωνέζικο στυλ ξιφασκίας χωρίς επαφή. Είναι η τέχνη του τραβήγματος του σπαθιού με άμεση πλήξη του αντιπάλου Χρησιμοποιούνται ιαπωνέζικα σπαθιά κατάνα με κοφτερή λεπίδα στην προπόνηση.
Grav maga ισραηλινό στυλ με έμφαση στα όπλα όπως μαχαίρια, ραβδιά κλπ και την αυτοάμυνα.
Jeet kune do το στυλ που ανέπτυξε ο μπρους λι αφού μελέτησε όλες τις τέχνες που αναφέρω σε αυτό το κείμενο και ακόμα περισσότερες. Πήρε τα καλύτερα από κάθε στυλ και τα ένωσε. Υποστήριζε ότι το κάθε στυλ σε περιορίζει και πρέπει να εξελίσεσαι και να είσαι σαν το νερο που παίρνει όλα τα σχήματα των δοχείων που θα το βάλεις αλλά ταυτόχρονα μπορεί να γίνει πολύ σκληρό.
Kali, Escrima, Arnis φιλιπινέζικα στυλ με έμφαση την αυτοάμυνα και τη χρήση ραβδιών, μαχαιριών κλπ
Muai thai φιλιπινέζικο στυλ με πολλή μεγάλη ύλη αν και έιναι γνωστό κυρίως για τους σκληρούς αγώνες με τα πλήρης επαφής χτυπήματα με πόδια, γόνατα, γροθιές, αγκώνες κλπ...
Μαχητικά αθλήματα:
Κικ μποξ οι αμερικάνοι που έκαναν καράτε επειδή αυτό δεν είχε αγώνες απομόνωσαν τις πιο άμεσες τεχνικές χτυπημάτων (γροθιές και κλωτσιές) και έκαναν αγώνες που με τον καιρό μέσω των κανονισμών βγήκε μία ύλη η οποοία ονομάστηκε κικ μποξ.
Μποξ δε νομίζω ότι χειάζεται να πω πολλά εδώ, ίσως το πιο γωστό στυλ, γροθιές μέχρι νοκ άουτ από τη μέση και πάνω.
Υπάρχουν πολλά ακομά γνωστά ή μη στυλ τα οποία δε μπορώ να τα γράψω όλα εδώ προφανώς. Το σημαντικό σε κάθε στυλ δεν έιναι το ίδιο το στυλ όσο ο δάσκαλος! Αυτός θα σε καθοδηγήσει και θα σου μάθει πως πρέπει να σκέφτεσαι και να φέρεσαι στη ζωή και κατ’επέκταση και στη μάχη.
Οι πολεμικές τέχνες στη σημερινη τους μορφή έχουν γίνει πιο θεωρητικές και προσανατολίζονται πρώτα στην αυτογνωσία-αυτοβελτίωση και υγεία του ατόμου και έπειτα στη μαχητική του ικανότητα. Αυτά είναι στοιχεία που ούτως ή άλλως χρειάζονται στη μάχη, απλά παλιά το στυλ και φυσικά η προπόνηση ήταν πιο «σκληρά». Λίγες τέχνες-σχολές σήμερα «κρατάνε» ακόμα αυτό το χαρακτήρα...
Όλα τα πρηγούμενα εξελίχτηκαν και συνεχίζουν να εξελίζονται, έχουν μεταφερθεί σε όλο τον κόσμο και προσελκύουν όλο και περισσότερους ανθρώπους. Σημερινή μόδα είναι τα ΜΜΑ (mixed martias arts) που είναι αγώνες με πολλά διαφορετικά στυλ.
Επίσης να προσθέσω ότι η κάθε τέχνη έχει άπειρες παραλλαγές και μία αλλαγή σε ένα γράμμα πχ tai chi quan ή tai chi chuan σημαίνει διαφορά στη τεχνη-στυλ και επίσης η διαφορετική προφορά του κάθε ονόματος έχει να κάνει και με την περιοχή.
Παλιά δεν υπήρχαν ζώνες απλά έπερναν ένα σκοινί και έδεναν το παντελόνι να μην πέσει. Η ζώνη με τον καιρό από τη βρώμα γινόταν σιγά σιγά κίτρινη, πιο σκούρα μέχρι καφέ και μαύρη. Έτσι υιοθετήθηκαν οι ζώνες με χρώματα στα περισσότερα στυλ για να φαίνοντα τα επίπεδα κυρίως για εγωιστικούς και οικονομικούς λόγους τολμώ να πω παρά για οποιονδήποτε άλλο λόγο. Βέβαια υπάρχει και άλλη χρησιμότητα. Αν σκεφτείτε ότι παλιά υπήρχε ένας μαθητής και ένας δάσκλαλος και δουλεύανε για χρόνια μαζί και συνήθως μυστικά ενώ τώρα δεκάδες ή εκατοντάδες μαθητές οι ζώνες έχουν και άλλους λόγους ύπαρξης...
Σε ορισμένα στυλ που δεν υπάρχουν χρώματα και ζώνες η παλαιότητα φαίνεται είτε από τη φθορά της στολής είτε από το ότι κάποιοι δεν πλένουν τη ζώνη(ασχολίαστο)
Προσωπικά έχω ασχοληθεί με τα εξής στυλ:
Shaolin kung fu
Shotokan karate
Tae kwon do
Kuokushin kai karate
Kick box
Judo
Iaido
Aikido
Ninjutsu
Με τα 2 τευλευταία να είναι αυτά που έχω ασχοληθεί περισσότερο.
Πολλοί ορισμοί μπορούν να δοθούν για το τι είναι μία πολεμική τέχνη, ποια είναι τα στοιχεία που τη συγκροτούν και τι σημαίνει να μαθαίνει-βιώνει κανείς μία πολεμική τέχνη αλλά δύσκολα μπορεί να αποδωθεί επακριβώς το νόημα της με έναν ορισμό...
Και αυτό γιατί οι πολεμικές τέχνες πολύ απλά είναι βιωματικές τέχνες.
Πολεμική τέχνη είναι η τέχνη του πολέμου, δηλαδή της επιβίωσης και ορισμένες φορές του θανάτου και ταυτόχρονα αφορά όλα τα επιμέρους θέματα...
Κάθε χώρα/πόλη/χωρίο από τα αρχαία χρόνια εμπλεκόταν για τον άλφα ή βήτα λόγο σε πόλεμο και συνεπώς με τον καιρό μέσω της παρατήρησης υιοθετούσαν κάποιες χοντροκομμένες τεχνικές από αυτούς που επιβίωναν και στο βάθος χρόνου με εντατική μελέτη τα συστηματικοποίησαν όλα σε ένα στυλ-μία πολεμική τέχνη αν θέλετε...
Έτσι κάθε χωριό (που παλιά ένα χωριό-πόλη συνήθως ήταν μία οικογένεια) αποκτούσε και το δικό της στυλ. Το κάθε στυλ επιρεαζόταν άμεσα από το περιβάλλον πχ:
άλλο στυλ θα έχει ένας που μένει σε βουνό, με κακοτράχηλο έδαφος
άλλο ένας που αντιμετωπίζει καβαλάρηδες
άλλο ένας που φοράει πανοπλία ή αντιμετωπίζει άτομα με πανοπλία και όπλα
άλλο ένας που είναι μέσα στα νερά σε καλλιέργειες (εδώ για παράδειγμα έχουν τις ρίζες τους και κάποια όπλα που συναντάμε ακόμα και σήμερα σε ορισμένες τέχνες όπως τα διάσημα "κλοπάκια" του Bruce Lee)
και πάει λέγοντας...
Η πρώτη πολεμική τέχνη στην ιστορία σύμφωνα με πολλούς ήταν το ελληνικό παγκράτιο την όποια είχαν ανακαλύψει οι Σπαρτιάτες και μάλιστα ήταν τόσο σκληρή που τους απαγόρευσαν να συμμετέχουν σε αγώνες επειδή αμέσως ξεκινούσαν με αφαίρεση βολβών (μάτια) και σπάσιμο ποδιού αντίπαλου.
Μετά τη μετέφερε ο Μέγας Αλέξανδρος στην ευρώπη και από εκεί σε αφρική και αμερική και στις ινδίες όπου εμπλουτίστηκε με φιλοσοφία, διαλογισμό κλπ και από εκεί σε Φιλιπίνες και Κίνα, από την κίνα τις πήραν οι Ιάπωνες.
Αυτό δε σημαίνει ότι εκείνες οι περιοχές δεν είχαν κάποιο δικό τους στυλ ήδη αλλά υποτίθεται ότι το παγκράτιο υπερτερούσε. Όμως ποιός μπορεί να πει με σιγουριά?
Όλοι μας έχουμε δει άπειρες ταινίες για τα τρομερά κατορθώματα που επιτυγχάνουν διάφοροι μάστερ πολεμικώ τεχνών κύριως εξ ανατολής.
αυτή η, ας την πούμε, υπερφυσική δυνατότητα που έχουν ορισμένοι άνθρωποι στις ταινίες πάντα ήταν λόγος γοητείας για ορισμένους και δυσπιστίας για κάποιους άλλους.
Οι πολεμικές τέχνες έιναι άπειρες και θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι τόσες όσοι και αυτοί που ασχολούνται με τις πολ. τέχνες αφού ο καθένας είναι διαφορετικός και αυτό εκφράζεται στην τέχνη του...
Παράδειγμα μόνο τα επίσημα στυλ κουνγκ φου στην κίνα είναι πάνω από 2000!!! Χώρια τα ανεπίσημα κλπ.
Ενδεικτικά θα αναφέρω κάποιες από τις πιο γνωστές πολεμικές τέχνες, σε τυχαία σειρά μαζί με λίγα λόγια για την κάθε μία.
Karate: το καράτε ξεκίνησε στην Οκινάουα ένα νησί που είναι νότια της ιαπωνίας (κακώς θεωρείται λοιπόν ιαπωνέζικη τέχνη) και σημαίνει kara: άδειο te: χέρι δηλαδή άδεια χέρια και ξεκίνησε σαν μία άοπλη τέχνη που την ανέπτυξαν οι φτωχοί χωρικοί για να
Προστατευθούν από τους σαμουράι και τους ληστές.
Στην πορεία άλλαξε αρκετά και υπάροχυν πλέον πάρα πολλά στυλ, με τα πιο γνωστά:
Shotokan
Kuokushin kai
Okinawa
Wado riu
Sito riou
Στη σημερινή μορφή του το καράτε έχει και όπλα (όχι όλα τα στυλ). Θεωρείται αμυντική τέχνη αλλά η εφαρμογή του είναι στο χέρι του κάθε ασκούμενου-κάτι που ισχύει σε όλα τις τέχνες.
Ju jutsu γνωστό και ως jiu jitsu.
Είναι γιαπωνέζικη τέχνη και μάλιστα θεωρείται η τέχνη των σαμουράι αφού σε αυτή επαιδεύονταν και υποτίθεται ότι ήταν προνομιό τους μόνο. Περιέχει οπλά, άοπλη μάχη, χτυπήματα, λαβές, μάχη στο έδαφος κλπ
(Gracie)Brazilian jiu jutsu:
Το λέει και το όνομά του, είναι από τη Βραζιλία. Είναι παραλλαγή-εξέλιξη του ιαπωνέζικου ζίου ζίτσου και το ανέπτυξε ένας από τους αδελφούς Gracie ο οποιός ήταν ασθενικός και δεν είχε καλή διάπλαση-δύναμη κλπ. Περιέχει λαβές, μάχη σε κοντινή απόσταση και στο έδαφος, χτυπήματα κλπ
Kung fu: διάσημο από το Βruce Lee περιέχει χιλιάδες στυλ, μερικά εκ των οποίων είναι:
Shaolin
Wu shu
Ye saw
Choy lee foyt (δε θυμάμαι πως ακριβώς γράφεται προφέρεται τσόι λι φατ)
Eagle clow
Tai chi quan
Pa qua
Wing chun
Είναι τόσα πολλά που μπορέι να πει κανείς για αυτή την τέχνη που δεν ξέρω από που να αρχίσω.... σαν ύλη έχει τα πάντα αν και κάποια στυλ έχουν ορισμένους περιορισμούς
Judo ιαπωνέζικη τέχνη με ύλη την άοπλη μάχη (πλέον χωρις χτυπήματα καθόλου) λαβές, ανατροπές κλπ
Aikido
Ιαπωνέζικη τέχνη με στόχο την αρμονία κάτι το οποίο εφαρμόζεται και στις τεχνικές, δεν υπάρχει σύγκρουση αλλά εκμεταλλεύεσαι τη δύναμη-φόρα του αντιπάλου. Ο ιδρυτής του τζούντο την χαρακτήρισε «το τέλειο τζούντο». Περιλαμβάνει χτυπήματα, λαβές, μάχη στο έδαφος, μάχη με πολλούς αντιπάλους, όπλα κλπ
NinjutsuΙαπωνέζικο στυλ. Είναι η τέχνη των νίντζα και περιέχει τα πάντα σε ύλη όπως άοπλη/ένοπλη μάχη, μάχη σε όλες τις αποστάσεις (πολύ μεγάλη, μεγάλη, μεσαία, μικρή, πολύ κοντινη, στο έδαφος) ανατομία σε ευαίσθητα σημεία, εκρηκτικές ύλες κλπ
Είναι βασικά κλεμμένες πολλές τέχνες και ενωμένες μαζί σε τέτοιο βαθμό έτσι ώστε να είναι μία.
Tae kwon do κορεάτικο στυλ περιέχει τα πάντα σαν ύλη αν και πλέον οι περισσότερες σχολές διδάσκουν το αθλητικό στυλ κάτι πολύ διαφορετικό από την αρχική μορφή της τέχνης. Το αποκαλούν το κορεάτικο καράτε
Tang soo do επίσης κορεάτικο στυλ που είναι αποτέλεσμα ένωσης κινέζικων και κορεάτικων στυλ με πολλή μεγάλη ύλη.
Hapkido κορεάτικο στυλ με πολύ μεγάλη ύλη. Πολύ καλή τέχνη αλλά σπάνια τη συναντάς ελλάδα.
Παγκράτειο ελληνική τέχνη των αρχαίων χρόνων που έχει αναβιώσει το τελευταίο διάστημα και κερδίζει συνεχώς έδαφος. Περιέχει πολύ μεγάλη ύλη σε χτυπήματα λαβές κλπ
Capoeira βραζιλιάνικο στυλ. Το μάθαιναν οι δούλοι μυστικά για αυτοάμυνα και για να μπορούν να το εξασκούν το πέρασαν μέσα στις θρησκευτικές τελετές σαν χορό για να ξεγέλανε τους λευκούς. Έχει κυρίως χτυπήματα και πολλά ακροβατικά και διδασκεται με μουσική η οποία είναι μέσα στην ύλη και αυτή.
Kenpo karate αφού μελέτησε αρκετά ανατολίτικα στυλ (κυριώς καράτε) ο αμερικανός Ed Parker δημιούργησε αυτό το στυλ με σκοπό καθαρά την αυτοάμυνα και την πρακτικότητα του.
Kendo ιαπωνέζικο στυλ ξιφασκίας με ξύλινα σπαθιά και προστατευτικα στην προπόνηση
Iaido ιαπωνέζικο στυλ ξιφασκίας χωρίς επαφή. Είναι η τέχνη του τραβήγματος του σπαθιού με άμεση πλήξη του αντιπάλου Χρησιμοποιούνται ιαπωνέζικα σπαθιά κατάνα με κοφτερή λεπίδα στην προπόνηση.
Grav maga ισραηλινό στυλ με έμφαση στα όπλα όπως μαχαίρια, ραβδιά κλπ και την αυτοάμυνα.
Jeet kune do το στυλ που ανέπτυξε ο μπρους λι αφού μελέτησε όλες τις τέχνες που αναφέρω σε αυτό το κείμενο και ακόμα περισσότερες. Πήρε τα καλύτερα από κάθε στυλ και τα ένωσε. Υποστήριζε ότι το κάθε στυλ σε περιορίζει και πρέπει να εξελίσεσαι και να είσαι σαν το νερο που παίρνει όλα τα σχήματα των δοχείων που θα το βάλεις αλλά ταυτόχρονα μπορεί να γίνει πολύ σκληρό.
Kali, Escrima, Arnis φιλιπινέζικα στυλ με έμφαση την αυτοάμυνα και τη χρήση ραβδιών, μαχαιριών κλπ
Muai thai φιλιπινέζικο στυλ με πολλή μεγάλη ύλη αν και έιναι γνωστό κυρίως για τους σκληρούς αγώνες με τα πλήρης επαφής χτυπήματα με πόδια, γόνατα, γροθιές, αγκώνες κλπ...
Μαχητικά αθλήματα:
Κικ μποξ οι αμερικάνοι που έκαναν καράτε επειδή αυτό δεν είχε αγώνες απομόνωσαν τις πιο άμεσες τεχνικές χτυπημάτων (γροθιές και κλωτσιές) και έκαναν αγώνες που με τον καιρό μέσω των κανονισμών βγήκε μία ύλη η οποοία ονομάστηκε κικ μποξ.
Μποξ δε νομίζω ότι χειάζεται να πω πολλά εδώ, ίσως το πιο γωστό στυλ, γροθιές μέχρι νοκ άουτ από τη μέση και πάνω.
Υπάρχουν πολλά ακομά γνωστά ή μη στυλ τα οποία δε μπορώ να τα γράψω όλα εδώ προφανώς. Το σημαντικό σε κάθε στυλ δεν έιναι το ίδιο το στυλ όσο ο δάσκαλος! Αυτός θα σε καθοδηγήσει και θα σου μάθει πως πρέπει να σκέφτεσαι και να φέρεσαι στη ζωή και κατ’επέκταση και στη μάχη.
Οι πολεμικές τέχνες στη σημερινη τους μορφή έχουν γίνει πιο θεωρητικές και προσανατολίζονται πρώτα στην αυτογνωσία-αυτοβελτίωση και υγεία του ατόμου και έπειτα στη μαχητική του ικανότητα. Αυτά είναι στοιχεία που ούτως ή άλλως χρειάζονται στη μάχη, απλά παλιά το στυλ και φυσικά η προπόνηση ήταν πιο «σκληρά». Λίγες τέχνες-σχολές σήμερα «κρατάνε» ακόμα αυτό το χαρακτήρα...
Όλα τα πρηγούμενα εξελίχτηκαν και συνεχίζουν να εξελίζονται, έχουν μεταφερθεί σε όλο τον κόσμο και προσελκύουν όλο και περισσότερους ανθρώπους. Σημερινή μόδα είναι τα ΜΜΑ (mixed martias arts) που είναι αγώνες με πολλά διαφορετικά στυλ.
Επίσης να προσθέσω ότι η κάθε τέχνη έχει άπειρες παραλλαγές και μία αλλαγή σε ένα γράμμα πχ tai chi quan ή tai chi chuan σημαίνει διαφορά στη τεχνη-στυλ και επίσης η διαφορετική προφορά του κάθε ονόματος έχει να κάνει και με την περιοχή.
Παλιά δεν υπήρχαν ζώνες απλά έπερναν ένα σκοινί και έδεναν το παντελόνι να μην πέσει. Η ζώνη με τον καιρό από τη βρώμα γινόταν σιγά σιγά κίτρινη, πιο σκούρα μέχρι καφέ και μαύρη. Έτσι υιοθετήθηκαν οι ζώνες με χρώματα στα περισσότερα στυλ για να φαίνοντα τα επίπεδα κυρίως για εγωιστικούς και οικονομικούς λόγους τολμώ να πω παρά για οποιονδήποτε άλλο λόγο. Βέβαια υπάρχει και άλλη χρησιμότητα. Αν σκεφτείτε ότι παλιά υπήρχε ένας μαθητής και ένας δάσκλαλος και δουλεύανε για χρόνια μαζί και συνήθως μυστικά ενώ τώρα δεκάδες ή εκατοντάδες μαθητές οι ζώνες έχουν και άλλους λόγους ύπαρξης...
Σε ορισμένα στυλ που δεν υπάρχουν χρώματα και ζώνες η παλαιότητα φαίνεται είτε από τη φθορά της στολής είτε από το ότι κάποιοι δεν πλένουν τη ζώνη(ασχολίαστο)
Προσωπικά έχω ασχοληθεί με τα εξής στυλ:
Shaolin kung fu
Shotokan karate
Tae kwon do
Kuokushin kai karate
Kick box
Judo
Iaido
Aikido
Ninjutsu
Με τα 2 τευλευταία να είναι αυτά που έχω ασχοληθεί περισσότερο.