PDA

Επιστροφή στο Forum : Βουλιμία-Υπερφαγία



eri_87
06-11-10, 12:45
Έχοντας ως αφορμή μια συζήτηση που έγινε στο τοπικ ''Μέγα βραδινό cheat meal'', αλλά και την προσωπική μου εμπειρία, είπα να ανοίξω ένα τοπικ να καταθέσουμε τις απόψεις και εμπειρίες μας πάνω σε αυτό...
Λίγα λόγια για το τί είναι αυτά τα δύο ώστε να τα ξεχωρίσουμε: (από το iatronet)

Τα διαγνωστικά κριτήρια της ψυχογενούς βουλιμίας είναι τα εξής:

Επανειλημμένα επεισόδια υπερφαγίας (ταχεία κατανάλωση μεγάλης ποσότητας τροφής μέσα σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο).
Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων υπερφαγίας υπάρχει ένα αίσθημα έλλειψης ελέγχου της συμπεριφοράς πρόσληψης τροφής.
Το άτομο τακτικά χρησιμοποιεί είτε προκλητό έμετο, καθαρτικά ή διουρητικά, αυστηρή δίαιτα ή νηστεία, είτε εντατική άσκηση για να αποτρέψει την απόκτηση βάρους.
Ένας ελάχιστος μέσος όρος δύο επεισοδίων υπερφαγίας την εβδομάδα για τρεις τουλάχιστον μήνες.
Επιμονή υπερβολική ενασχόληση για το σχήμα και το βάρος του σώματος.

Το κύριο χαρακτηριστικό είναι ότι εδώ το φαγητό συνδέεται με έντονη αίσθηση ντροπής. Κατά τα βουλιμικά επεισόδια, επιδιώκουν να είναι μόνοι τους και να κρύβουν τις αντιδράσεις τους (π.χ. έμετοι) από τους άλλους.
Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να προκαλέσουν περιορισμό στην κοινωνική ζωή του ασθενούς (λόγου χάριν αποφεύγει να βγαίνει για φαγητό, από φόβο μήπως συμβεί κάποιο βουλιμικό επεισόδιο). Η διαταραχή μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνη για τον ασθενή, ειδικά σε περιπτώσεις με μεγάλη συχνότητα επεισοδίων και εμετών, καθώς ο οισοφάγος μπορεί να γίνει πολύ αδύναμος και να σπάσει.
Οι βουλιμικοί σπάνια ζητούν από μόνοι τους θεραπεία. Ωστόσο, είναι πιθανόν να μπουν σε θεραπευτική διαδικασία μέσα από κάποιο άλλο θεραπευτικό αίτημα.

Διατροφική υπερφαγία
Σχεδόν όλοι μας τρώμε κάπου κάπου υπερβολικά. Για παράδειγμα όταν είμαστε καλεσμένοι σε ένα δείπνο ή όταν κάποιο βράδυ μπροστά στην τηλεόραση καταναλώσουμε ένα ολόκληρο πακέτο με μπισκότα.
Όμως όταν τα επεισόδια υπερφαγίας συμβαίνουν συχνά και αποτελούν πλέον συνήθεια κατά την οποία χάνεται ο έλεγχος, τότε μπορεί κανείς να υποφέρει από τη διαταραχή της επεισοδιακής υπερφαγίας. Ο ορισμός της έννοιας περιλαμβάνει κατανάλωση φαγητού σε τεράστιες ποσότητες που συνοδεύονται από απώλεια ελέγχου και αδυναμία του ατόμου να σταματήσει.

Ένα επεισόδιο υπερφαγίας τυπικά διαρκεί περίπου δύο ώρες, όμως μπορεί να συμβαίνει και κατά τη διάρκεια όλης της ημέρας. Τα κύρια χαρακτηριστικά της διαταραχής είναι: συχνά επεισόδια ανεξέλεγκτης υπερφαγίας (ακόμα και όταν κάποιος έχει «φουσκώσει») με αισθήματα άγχους ή αναστάτωσης κατά τη διάρκεια ή μετά το επεισόδιο. Άτομα που υποφέρουν από τη διαταραχή έχουν αισθήματα ενοχής, αηδίας και μελαγχολίας. Ανησυχούν για το τι μπορεί η επεισοδιακή υπερφαγία να προκαλέσει στο σώμα τους και αυτοτιμωρούνται για την απώλεια του αυτοελέγχου.

Θέλουν απεγνωσμένα να απαλλαγούν από αυτή τη διαταραχή, αλλά αισθάνονται ότι δεν μπορούν. Η διαταραχή της επεισοδιακής υπερφαγίας είναι παρόμοια με τη νευρογενή βουλιμία και σύμφωνα με κάποιους ειδικούς μπορεί να αποτελεί μια μορφή βουλιμίας. Όμως, στη διαταραχή της επεισοδιακής υπερφαγίας, αντίθετα με τη νευρογενή βουλιμία, το άτομο δεν προσπαθεί να απαλλαγεί από τις θερμίδες που κατανάλωσε, μέσω του εμετού, της υπερβολικής άσκησης και άλλων ανθυγιεινών μεθόδων. Είναι συνηθισμένο να στρέφεται κανείς στο φαγητό μετά από ένα γεγονός που του προκαλεί συναισθηματική φόρτιση. Όμως, όταν το φαγητό γίνεται η κύρια στρατηγική διαχείρισης συναισθημάτων και αντιμετώπισης του άγχους, μπορεί να οδηγήσει σε έναν ανθυγιεινό και ανεξέλεγκτο διατροφικό «εθισμό».

Τα άτομα με επεισοδιακή υπερφαγία δεν μπορούν να πουν «όχι» στο φαγητό. Μπορεί να τρώνε υπερβολικά όταν νιώθουν μελαγχολία ή άγχος, όταν είναι σε ένταση ή όταν αισθάνονται μοναξιά ή ανία. Τρώνε για να ‘’ταΐσουν’’ τα συναισθήματά τους, και όχι το σώμα τους. Το πρόβλημα είναι ότι το συναισθηματικό φαγητό δεν λύνει τίποτα. Μπορεί να ανακουφίζει για ένα μικρό χρονικό διάστημα αλλά η πραγματικότητα επιστρέφει σύντομα με αισθήματα ενοχών, και μίσους για τον εαυτό τους. Αποτέλεσμα αυτής της συμπεριφοράς είναι τα ψυχολογικά προβλήματα (όπως κατάθλιψη, κρίσεις πανικού, κτ.), η αύξηση βάρους και η παχυσαρκία, με όλα τα επακόλουθα προβλήματα υγείας που σχετίζονται με αυτή (διαβήτης τύπου 2, υψηλή χοληστερόλη και υπέρταση, οστεοαρθρίτιδα, υπνική άπνοια κτλ).

eri_87
06-11-10, 13:03
Η δικιά μου εμπειρία αφορά την υπερφαγία και ένιωθα ό,τι ακριβώς περιγράφεται παραπάνω... Ήξερα ότι δεν είναι φυσιολογικό αυτό που έκανα, αλλά ένιωθα ότι δεν μπορώ να σταματήσω! Τον τελευταίο καιρό είχα καθημερινά επεισόδια, για να μην πω όλη μέρα!:( Κάποια στιγμή όμως που είδα και τη ζυγαριά να ανεβαίνει 2-3κιλά και είδα και το σώμα μου να αλλάζει... ξύπνησα! Οπότε ''το πήρα αλλιώς'' που λέμε και προσπαθώ να μην ξαναγυρίσω εκεί..
Πάντως προβλήματα τέτοια άρχισα να νιώθω από τότε που προσπαθώ να ακολουθήσω διατροφή που να συμβαδίζει με το ΒΒ, οπότε έχω καταλήξει στο συμπέρασμα (για τον εαυτό μου) ότι σαυτή τη φάση τουλάχιστον δε θέλω να πιέζομαι για να μην πάθω τα ίδια! Τώρα τί αποτελέσματα θα έχω...άλλο θέμα! Στη τελική δεν είμαστε όλοι φτιαγμένοι να αποκτήσουμε κορμιά ΒΒ! Ό,τι μπορεί ο καθένας κάνει....

Manos1989
06-11-10, 13:11
Εγώ εμπίπτω στην κατηγορία ψυχογενούς βουλιμίας με το μόνο θετικό να εντοπίζεται στη συχνότητα που δεν συμβαδίζει με τις 2 φορές/εβδομάδα που λέει πιο πάνω.
Σε όλα τα υπόλοιπα είναι σώστό 100%,δυστυχώς.
Επίσης όλο αυτό ξεκίνησε ΑΦΟΥ έχασα τα 75 κιλά και έφτασα στο επιθυμητό βάρος.Καθ' όλη τη διάρκεια της προσπάθειας,είχα κανονικά cheat day για κάμποσους μήνες το οποίο περιορίστηκε σε cheat meal χωρίς κανένα πρόβλημα.
:unsure:

dionisos
06-11-10, 14:36
Η δικιά μου εμπειρία αφορά την υπερφαγία και ένιωθα ό,τι ακριβώς περιγράφεται παραπάνω... Ήξερα ότι δεν είναι φυσιολογικό αυτό που έκανα, αλλά ένιωθα ότι δεν μπορώ να σταματήσω! Τον τελευταίο καιρό είχα καθημερινά επεισόδια, για να μην πω όλη μέρα!:( Κάποια στιγμή όμως που είδα και τη ζυγαριά να ανεβαίνει 2-3κιλά και είδα και το σώμα μου να αλλάζει... ξύπνησα! Οπότε ''το πήρα αλλιώς'' που λέμε και προσπαθώ να μην ξαναγυρίσω εκεί..
Πάντως προβλήματα τέτοια άρχισα να νιώθω από τότε που προσπαθώ να ακολουθήσω διατροφή που να συμβαδίζει με το ΒΒ, οπότε έχω καταλήξει στο συμπέρασμα (για τον εαυτό μου) ότι σαυτή τη φάση τουλάχιστον δε θέλω να πιέζομαι για να μην πάθω τα ίδια! Τώρα τί αποτελέσματα θα έχω...άλλο θέμα! Στη τελική δεν είμαστε όλοι φτιαγμένοι να αποκτήσουμε κορμιά ΒΒ! Ό,τι μπορεί ο καθένας κάνει....

:shock::shock::shock::shock::dooreek::dooreek::dooreek::chinese:

κουλης
06-11-10, 16:56
Η δικιά μου εμπειρία αφορά την υπερφαγία και ένιωθα ό,τι ακριβώς περιγράφεται παραπάνω... Ήξερα ότι δεν είναι φυσιολογικό αυτό που έκανα, αλλά ένιωθα ότι δεν μπορώ να σταματήσω! Τον τελευταίο καιρό είχα καθημερινά επεισόδια, για να μην πω όλη μέρα!:( Κάποια στιγμή όμως που είδα και τη ζυγαριά να ανεβαίνει 2-3κιλά και είδα και το σώμα μου να αλλάζει... ξύπνησα! Οπότε ''το πήρα αλλιώς'' που λέμε και προσπαθώ να μην ξαναγυρίσω εκεί..
Πάντως προβλήματα τέτοια άρχισα να νιώθω από τότε που προσπαθώ να ακολουθήσω διατροφή που να συμβαδίζει με το ΒΒ, οπότε έχω καταλήξει στο συμπέρασμα (για τον εαυτό μου) ότι σαυτή τη φάση τουλάχιστον δε θέλω να πιέζομαι για να μην πάθω τα ίδια! Τώρα τί αποτελέσματα θα έχω...άλλο θέμα! Στη τελική δεν είμαστε όλοι φτιαγμένοι να αποκτήσουμε κορμιά ΒΒ! Ό,τι μπορεί ο καθένας κάνει....

ακριβως φιλε/φιλη μου πρωτα απο ολα να ειμαστε εμεις καλα και να αισθανομαστε ομορφα με τον εαυτο μας...και απο εκει και περα βλεπουμε για το τι διατροφη θα ακολουθησουμε και ποσο σκληρη προπονηση θα κανεις.....;)

Andrikos
06-11-10, 17:06
Αυτά τα θέματα είναι λίγο "τζιζ" στα bodybuilding forum , κανείς δεν θέλει να παραδεχτεί ότι έχει διατροφικές διαταραχές αν και αυτό δεν κρύβεται. Θυμάμαι σε άλλο φόρουμ ένα μέλος που έκανε "καθαρή" μονοφαγική διατροφή , θερμός υποστηρικτής της, αλλά ταυτόχρονα έμπαινε σε όλα τα τόπικ με συνταγές και έλεγε ότι θα τις δοκιμάσει μόλις σταματήσει την δίαιτα. Οι διατροφικές διαταραχές λόγω bodybuilding είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο, πας να φτιάξεις το σώμα σου και ούτε αυτό φτιάχνεις αλλά χαλάς και την ψυχολογία σου.

κουλης
06-11-10, 17:15
Αυτά τα θέματα είναι λίγο "τζιζ" στα bodybuilding forum , κανείς δεν θέλει να παραδεχτεί ότι έχει διατροφικές διαταραχές αν και αυτό δεν κρύβεται. Θυμάμαι σε άλλο φόρουμ ένα μέλος που έκανε "καθαρή" μονοφαγική διατροφή , θερμός υποστηρικτής της, αλλά ταυτόχρονα έμπαινε σε όλα τα τόπικ με συνταγές και έλεγε ότι θα τις δοκιμάσει μόλις σταματήσει την δίαιτα. Οι διατροφικές διαταραχές λόγω bodybuilding είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο, πας να φτιάξεις το σώμα σου και ούτε αυτό φτιάχνεις αλλά χαλάς και την ψυχολογία σου.

:(:unsure:

Stella
06-11-10, 17:46
Αυτά τα θέματα είναι λίγο "τζιζ" στα bodybuilding forum , κανείς δεν θέλει να παραδεχτεί ότι έχει διατροφικές διαταραχές αν και αυτό δεν κρύβεται. Θυμάμαι σε άλλο φόρουμ ένα μέλος που έκανε "καθαρή" μονοφαγική διατροφή , θερμός υποστηρικτής της, αλλά ταυτόχρονα έμπαινε σε όλα τα τόπικ με συνταγές και έλεγε ότι θα τις δοκιμάσει μόλις σταματήσει την δίαιτα. Οι διατροφικές διαταραχές λόγω bodybuilding είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο, πας να φτιάξεις το σώμα σου και ούτε αυτό φτιάχνεις αλλά χαλάς και την ψυχολογία σου.

Andriko πολύ σωστός!:thumbup:

eri_87
06-11-10, 21:04
[/SIZE]

ακριβως φιλε/φιλη μου πρωτα απο ολα να ειμαστε εμεις καλα και να αισθανομαστε ομορφα με τον εαυτο μας...και απο εκει και περα βλεπουμε για το τι διατροφη θα ακολουθησουμε και ποσο σκληρη προπονηση θα κανεις.....;)
:):):)



Αυτά τα θέματα είναι λίγο "τζιζ" στα bodybuilding forum , κανείς δεν θέλει να παραδεχτεί ότι έχει διατροφικές διαταραχές αν και αυτό δεν κρύβεται. Θυμάμαι σε άλλο φόρουμ ένα μέλος που έκανε "καθαρή" μονοφαγική διατροφή , θερμός υποστηρικτής της, αλλά ταυτόχρονα έμπαινε σε όλα τα τόπικ με συνταγές και έλεγε ότι θα τις δοκιμάσει μόλις σταματήσει την δίαιτα. Οι διατροφικές διαταραχές λόγω bodybuilding είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο, πας να φτιάξεις το σώμα σου και ούτε αυτό φτιάχνεις αλλά χαλάς και την ψυχολογία σου.

Σίγουρα δεν είναι εύκολο να παραδεχτεί κανείς κάτι τέτοιο, αλλά το θέμα είναι να ξέρει πως υπάρχουν αυτές οι διαταραχές. Ας μη το πει σε μας, αλλά στον εαυτό του...

vAnY
06-11-10, 21:28
δεν ειμαι καθολου περιφανη γι αυτο αλλα εγω πασχω απο νευρικη βουλιμια:
Aρθρο απο το medlook

"Οι διατροφικές διαταραχές όπως η νευρική βουλιμία και ανορεξία, μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές βλάβες στη σωματική υγεία. Μπορούν μάλιστα να απειλήσουν τη ζωή.

Έχουν αρνητικές συνέπειες στην ψυχική υγεία και εμποδίζουν αυτούς που πάσχουν από του να έχουν μια ευτυχισμένη και παραγωγική ζωή.

Τα κορίτσια εφηβικής ηλικίας και οι νεαρές γυναίκες κινδυνεύουν περισσότερο από τη νευρική ανορεξία και βουλιμία. Από το σύνολο των ασθενών που παρουσιάζουν βουλιμία ή ανορεξία, μόνο 10% έως 15% είναι άνδρες.
Υπολογίζεται ότι 1,1% έως 4,2% των γυναικών παρουσιάζουν νευρική βουλιμία σε κάποια φάση της ζωής τους. Για τη νευρική ανορεξία το ποσοστό αυτό κυμαίνεται από 0,5% έως 3,7%.

Οι διατροφικές διαταραχές είναι πρόβλημα συναισθηματικό και σωματικό. Συσχετίζονται με έμμονες ιδέες για το φαγητό, το βάρος και το σχήμα σώματος.

Η νευρική βουλιμία όπως και η ανορεξία, προκύπτουν από μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση παραγόντων. Οι παράγοντες αυτοί έχουν σχέση με:

1. Διαταραχές της προσωπικότητας

2. Προβλήματα του συναισθηματικού κόσμου

3. Οικογενειακές πιέσεις

4. Γενετική ή βιολογική προδιάθεση

5. Πολιτισμικούς παράγοντες και υπεραφθονία τροφών

6. Έμμονες ιδέες για ισχνότητα σώματος

Η νευρική βουλιμία είναι συχνότερη από τη νευρική ανορεξία. Χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια υπερφαγίας και προκλητού εμετού.

Αρχίζει συνήθως στην εφηβική ηλικία. Συχνά η αιτία έναρξης της, είναι η αποτυχία μιας νεαρής κοπέλας να ακολουθήσει μια περιοριστική δίαιτα. Αντιδρά τρώγοντας υπερβολικά με κρίσεις υπερφαγίας.

Τα επεισόδια υπερφαγίας χαρακτηρίζονται από κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων τροφών πολύ γρήγορα σε μικρό χρονικό διάστημα. Ο ασθενής νιώθει ότι δεν μπορεί να έχει έλεγχο στις ποσότητες φαγητών που τρωει κατά το επεισόδιο υπερφαγίας.

Το άτομο με νευρική βουλιμία νιώθει στη συνέχεια άσχημα για την υπερβολική λήψη τροφής. Καταφεύγει στην πρόκληση εμετού, χρήση καθαρτικών, διουρητικών και στην υπερβολική σωματική άσκηση (συμπεριφορά ακύρωσης).

Ακολούθως ο κύκλος επαναλαμβάνεται με διαδοχικά επεισόδια υπερφαγίας και διορθωτικής ή ακυρωτικής συμπεριφοράς (προκλητός εμετός, χρήση καθαρτικών και διουρητικών, υπερβολική άσκηση).

Τα βουλιμικά άτομα έχουν συνήθως κανονικό ή περίπου κανονικό βάρος σώματος. Εάν συνυπάρχει και νευρική ανορεξία τότε παρατηρείται απώλεια βάρους.

Τα άτομα με νευρική βουλιμία, φοβούνται να κερδίσουν βάρος, επιθυμούν να χάσουν βάρος και αισθάνονται πολύ άσχημα για το σώμα τους.

Επίσης νιώθουν πολύ άσχημα και ντρέπονται για τα επεισόδια βουλιμίας που παρουσιάζουν. Κρατούν μυστική την εν λόγω συμπεριφορά τους. Μετά από τη συμπεριφορά ακύρωσης που ακολουθεί το βουλιμικό επεισόδιο, νιώθουν καλύτερα.

Υπάρχουν περιγραφές ασθενών με νευρική βουλιμία που παρουσίαζαν μέχρι και 14 επεισόδια υπερφαγίας εβδομαδιαίως.

Για τη διάγνωση της νευρικής βουλιμίας πρέπει ο ασθενής να παρουσιάζει τουλάχιστο δύο επεισόδια υπερφαγίας με επεισόδια ακύρωσης εβδομαδιαίως, για τρεις μήνες.

Υπάρχουν και ειδικοί που πιστεύουν ότι μόνο ένας κύκλος υπερφαγίας και προκλητού εμετού την εβδομάδα είναι αρκετός για τη διάγνωση.

Η βουλιμία μπορεί να απειλήσει τη ζωή όπως και η ανορεξία. Εάν δεν αντιμετωπιστεί η βουλιμία μπορεί να προκαλέσει τα ακόλουθα:

1. Διαταραχές στο στομάχι

2. Καρδιακά προβλήματα

3. Νεφρικά προβλήματα

4. Οδοντικά προβλήματα λόγω των οξέων του στομαχιού από τους εμετούς

5. Αφυδάτωση

Όσο πιο γρήγορα γίνει η διάγνωση της νευρικής βουλιμίας και αρχίσει η θεραπευτική αντιμετώπιση τόσο καλύτερη είναι η πρόγνωση. Χρειάζονται ψυχολογικές και κοινωνικές παρεμβάσεις, διατροφική αποκατάσταση και φάρμακα.

Η θεραπεία των προβλημάτων της ψυχικής διάθεσης και των αγχωδών διαταραχών, αποτελεί ένα από τους βασικούς στόχους της αντιμετώπισης. Η ατομική ή ομαδική ψυχοθεραπεία όπως επίσης και η γνωστική συμπεριφορική ψυχοθεραπεία μπορούν να βοηθήσουν.

Σε άτομα με κατάθλιψη ή αγχώδεις διαταραχές που δεν έχουν ανταποκριθεί στην ψυχοκοινωνική θεραπεία, ορισμένα αντικαταθλιπτικά φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν και να αποτρέψουν υποτροπές του προβλήματος.

Είναι σημαντικό να δίνεται ιδιαίτερη σημασία στην έγκαιρη ανίχνευση, διάγνωση και αντιμετώπιση των διατροφικών διαταραχών, ιδιαίτερα σε κορίτσια και νεαρές γυναίκες.

Η νευρική βουλιμία και ανορεξία είναι ψυχικές ασθένειες με ακραίες συμπεριφορές όσον αφορά τη διατροφή για τις οποίες όμως υπάρχει δυνατότητα επιτυχούς αντιμετώπισης."

:(:(

eri_87
06-11-10, 22:04
δεν ειμαι καθολου περιφανη γι αυτο αλλα εγω πασχω απο νευρικη βουλιμια
:(:(

:(:(:(
Αν είναι έτσι τότε θα πρέπει να κάνεις κάτι γιαυτό... Γιατί δεν είναι φυσιολογικό για την υγεία. Ίσως πρέπει να σκεφτείς για ποιό λόγο έχεις οδηγηθεί σε αυτή τη συμπεριφορά, που είναι τελείως ψυχολογικό το θέμα! Αν βρεις την αιτία, τότε μόνο θα μπορέσεις να βρεις και τη λύση ώστε να απαλλαγείς από αυτό! Σίγουρα δεν είναι εύκολο, αλλά χρειάζεται μια προσπάθεια!:toast:
Ψάξε λίγο και στο google τρόπους αντιμετώπισης της βουλιμίας! Αλλά το βασικό είναι να αναλογιστείς το ΓΙΑΤΙ!

vAnY
06-11-10, 22:33
:(Eri Δεν ειναι ευκολο, καθολου, και ναι προερχεται απο καθαρα ψυχολογικα αιτια.\

Η μια αιτια ειναι οτι εχω εα παρελθον "χοντρης" ολη την εφηβεια μου περασα πολυ ασχημα χροια στο σχολειο, δεν ενιωθα καλα και ανετα με το σωμα μου, με συνεπεια να "κρυβω" τα κιλα μου κατω απο φαρδια ρουχα (ηταν και της μοδας τοτε) και ειχα ενα αρκετα αντρικο λουκ.
Και οπως ηταν αναμενομενο, με κοροιδευαν πολυ οι συμμαθητες μου, δεν ενιωθα κι εγω εβρισκα καταφυγιο στο φαγητο και ειχα πολυ λιγες παρεες.
Οταν εχασα καποια κιλα και αρχισα να νοιαζομαι πιο πολυ να φτιαξω το σωμα μου, και ειδα αλλαγες, παρολο που χαιρομουν ζουσα και ζω ακομα με το φοβο, ΜΗ ξαναπαρω κιλα, μη ξανα κατρακυλησω και παχυνω.
Τα κιλα φυγανε στο σωμα μου αλλα ψυχολογικα ειναι ακομα εκει. :(
Χαρη στο ΒΒ βρηκα μια σχεδον ισσοροποια και εκανα ενα υγιεινο σωστο τροπο ζωης.
Αλλα αυτο εχει και την αλλη οψη του νομισματος: προτεραιοτητα στη προπονηση, υπερπροπονηση σε περιπτωση cheat η λασκαρισματος, εμμονη με το φαγητο.

Eri σ ευχαριστω για το τοπικ αυτο, ειναι καπως μια παρηγορια το να μοιραστω κατι τοσο προσωπικο, για το οποιο δεν εχω μιλησει σε πολλους.;)

crow
06-11-10, 23:43
Ειχα κανει ενα σεμιναριο πριν πολλα χρονια πανω σε αυτο το θεμα.Προσωπικα εχω ασχοληθεί με μια κοπελιτσα που επασχε απο νευρικη ανορεξια κ ειχα κ την κολητη μου που επασχε απο ψυχογενης βουλιμια.
Αυτοι οι δυο λογοι με αναγκασαν να κανω παραπερα μελετες πανω στο θεμα γιατι οι γνωσεις μου απο το σεμιναριο καταλαβα οτι ητανε λιγες.Βεβαια εκανα κ χιλιαδες συζητησεις με φιλο μου ψυχολογο για να μπω στο σκεπτικο κ στη ψυχολογια τους.
Δεν πιστευω οτι χρειαζετε να πας απαραίτητα σε καποιο γιατρο οταν πασχεις απο ψυχογενης βουλιμια(ή ανορεξια ειναι πιο δυσκολη περιπτωση).Αυτο που καταλαβα εγω ειναι οτι χρειαζεσε εναν ανθρωπο να εμπιστευτεις, που θα σε κανει να αγαπησεις το σωμα σου κ να καταλαβεις οτι ο κοσμος που σε αγαπαει, σε αγαπαει για αυτο που εισαι κ οχι γιατι εισαι μερικα κιλα λιγοτερα ή εχεις λιγοτερο λιπος.
Αλλωστε με τη γυμναστικη που κανεις ειναι σιγουρο πως δεν προκειται να παχυνεις αν φας μια μερα κατι που λαχταρας.
Η κατασταση γινετε λιγο πιο περιπλοκη οταν η βουλιμια συνοδευετε απο υπερφαγια.
Αυτο σημαινει οτι νιωθεις καποιο κενο μεσα σου καθως κ κατα καποιο τροπο μοναξια που επειδη δεν εχεις που να πεις αυτα που νιωθεις κ σκεφτεσε (γιατι φοβασε οτι ο κοσμος θα σου κανει κριτικη) καταφευγεις στο φαγητο. για να γεμισεις το κενο.
Το καλυτερο που εχεις να κανεις ειναι να αρχισεις να μιλας για αυτα που σκεφτεσε κ κρατας μεσα σου ετσι ωστε να σταματισεις να καταφευγεις στο φαι.
Κ τελος να καταλαβεις πως αν φας λιγο παραπανω μια δυο μερες δεν εγινε κ κατι, μην περιθωριοποιείς τον εαυτο σου χωρις λογο .Οι αρχαιοι ελληνες λεγαν <ΠΑΝ ΜΕΤΡΟ ΑΡΙΣΤΟΝ> αυτο σημαινει οτι ολα χρειαζονται στη ζωη για να κραταμε ισορροποιες
Το σωμα σου για να βαλει ενα πραγματικο κιλο πρεπει να φας 7000kcal παραπανω απο οτι χρειαζετε.....ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

κουλης
06-11-10, 23:51
:(Eri Δεν ειναι ευκολο, καθολου, και ναι προερχεται απο καθαρα ψυχολογικα αιτια.\

Η μια αιτια ειναι οτι εχω εα παρελθον "χοντρης" ολη την εφηβεια μου περασα πολυ ασχημα χροια στο σχολειο, δεν ενιωθα καλα και ανετα με το σωμα μου, με συνεπεια να "κρυβω" τα κιλα μου κατω απο φαρδια ρουχα (ηταν και της μοδας τοτε) και ειχα ενα αρκετα αντρικο λουκ.
Και οπως ηταν αναμενομενο, με κοροιδευαν πολυ οι συμμαθητες μου, δεν ενιωθα κι εγω εβρισκα καταφυγιο στο φαγητο και ειχα πολυ λιγες παρεες.
Οταν εχασα καποια κιλα και αρχισα να νοιαζομαι πιο πολυ να φτιαξω το σωμα μου, και ειδα αλλαγες, παρολο που χαιρομουν ζουσα και ζω ακομα με το φοβο, ΜΗ ξαναπαρω κιλα, μη ξανα κατρακυλησω και παχυνω.
Τα κιλα φυγανε στο σωμα μου αλλα ψυχολογικα ειναι ακομα εκει. :(
Χαρη στο ΒΒ βρηκα μια σχεδον ισσοροποια και εκανα ενα υγιεινο σωστο τροπο ζωης.
Αλλα αυτο εχει και την αλλη οψη του νομισματος: προτεραιοτητα στη προπονηση, υπερπροπονηση σε περιπτωση cheat η λασκαρισματος, εμμονη με το φαγητο.

Eri σ ευχαριστω για το τοπικ αυτο, ειναι καπως μια παρηγορια το να μοιραστω κατι τοσο προσωπικο, για το οποιο δεν εχω μιλησει σε πολλους.;)

το εχεις συζητηση καθολου με τουσ δικους σου ανθρωπους? πιστευω οτι μια συζητηση μαζι τους θα σε βοηθουσε αρκετα.......αν και συνηθως θελει δραστικα μετρα,μονο με τα λογια δεν αλλαζει συνηθως τπτ,ενα μεγαλο σοκ σαν να λεμε,ας πουμε εγω πηρα την αποφαση να ξεκολησω απο την ψυχογενες ανορεξια οταν ειχα φτασει στο σημειο να κανω την μανα μου να κλαψει και να με παρακαλαει να τρωω γτ φοβοταν να μην παιθανω μεχρι και την γιαγια μου ειχα φτασει σε σημειο που την εκανα να με βλεπει στον υπνο της ετοιμοθανατο και ξυπνουσε μες την νυχτα με 40 πιεση:shock: ασε που ειχα αρχισει να νιωθω κατι πονους στην καρδια μου σαν να μου πιεζαν το στηθος,μικρα απονοτα χτυπηματα! Εκει ειπα δν παει αλλο καλη η προπονηση και η υγειηνη διατροφη αλλα μεχρι ενα σημειο....πρωτα θα ευχαριστιεμαι την ζωη μου και θα περναω καλα και μετα θα ερθουν ολα απο μονα τους:thumbup:

vAnY
07-11-10, 00:49
Ειχα κανει ενα σεμιναριο πριν πολλα χρονια πανω σε αυτο το θεμα.Προσωπικα εχω ασχοληθεί με μια κοπελιτσα που επασχε απο νευρικη ανορεξια κ ειχα κ την κολητη μου που επασχε απο ψυχογενης βουλιμια.
Αυτοι οι δυο λογοι με αναγκασαν να κανω παραπερα μελετες πανω στο θεμα γιατι οι γνωσεις μου απο το σεμιναριο καταλαβα οτι ητανε λιγες.Βεβαια εκανα κ χιλιαδες συζητησεις με φιλο μου ψυχολογο για να μπω στο σκεπτικο κ στη ψυχολογια τους.
Δεν πιστευω οτι χρειαζετε να πας απαραίτητα σε καποιο γιατρο οταν πασχεις απο ψυχογενης βουλιμια(ή ανορεξια ειναι πιο δυσκολη περιπτωση).Αυτο που καταλαβα εγω ειναι οτι χρειαζεσε εναν ανθρωπο να εμπιστευτεις, που θα σε κανει να αγαπησεις το σωμα σου κ να καταλαβεις οτι ο κοσμος που σε αγαπαει, σε αγαπαει για αυτο που εισαι κ οχι γιατι εισαι μερικα κιλα λιγοτερα ή εχεις λιγοτερο λιπος.
Αλλωστε με τη γυμναστικη που κανεις ειναι σιγουρο πως δεν προκειται να παχυνεις αν φας μια μερα κατι που λαχταρας.
Η κατασταση γινετε λιγο πιο περιπλοκη οταν η βουλιμια συνοδευετε απο υπερφαγια.
Αυτο σημαινει οτι νιωθεις καποιο κενο μεσα σου καθως κ κατα καποιο τροπο μοναξια που επειδη δεν εχεις που να πεις αυτα που νιωθεις κ σκεφτεσε (γιατι φοβασε οτι ο κοσμος θα σου κανει κριτικη) καταφευγεις στο φαγητο. για να γεμισεις το κενο.
Το καλυτερο που εχεις να κανεις ειναι να αρχισεις να μιλας για αυτα που σκεφτεσε κ κρατας μεσα σου ετσι ωστε να σταματισεις να καταφευγεις στο φαι.
Κ τελος να καταλαβεις πως αν φας λιγο παραπανω μια δυο μερες δεν εγινε κ κατι, μην περιθωριοποιείς τον εαυτο σου χωρις λογο .Οι αρχαιοι ελληνες λεγαν <ΠΑΝ ΜΕΤΡΟ ΑΡΙΣΤΟΝ> αυτο σημαινει οτι ολα χρειαζονται στη ζωη για να κραταμε ισορροποιες
Το σωμα σου για να βαλει ενα πραγματικο κιλο πρεπει να φας 7000kcal παραπανω απο οτι χρειαζετε.....ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

:bowdown::):) Nadia ευχαριστω για το ποστ....

eri_87
07-11-10, 14:08
Vany, με αυτό το παρελθόν σίγουρα είναι δύσκολο να απαλλαγείς από την εμμονή με το φαγητό και τα κιλά! Είναι πολλά τα χρόνια και οι άσχημες εμπειρίες σου οπότε έχεις μέσα σου κάποια πράγματα.... Τελείως φιλικά, αν νιώθεις ότι δεν μπορείς να ξεφύγεις μόνη σου από τις σκέψεις σου και αυτό σου χαλάει την ψυχολογία, ίσως να επισκεφτείς κάποιον ψυχολόγο ή σαν πρώτη προσπάθεια να εμπιστευτείς κάποιο φιλικό σου πρόσωπο και να ανοίξεις την καρδιά σου!
ΠΟΛΛΑ ΜΠΡΑΒΟ πάντως για την αλλαγή στη ζωή σου!!!:clap: Θέλει μεγάλη δύναμη, γιατί όχι απλά έχασες τα περιττά κιλά, αλλά έχτισες και αυτό το σώμα που είναι αξιοζήλευτο! :clapping:
Το ότι δε θα χαλάσει το σώμα σου με μερικά cheat meals σίγουρα το ξέρεις, απλά πρέπει να το βγάλεις και από το μυαλό σου! Σκέψου ότι έφαγες κάτι που σε ευχαρίστησε. Όπως σε ευχαριστεί το να γυμνάζεσαι. Εξάλλου η ζωή θέλει καλοπέραση, όπως κι αν είναι αυτή για τον καθένα!;)

eri_87
07-11-10, 14:29
Δεν πιστευω οτι χρειαζετε να πας απαραίτητα σε καποιο γιατρο οταν πασχεις απο ψυχογενης βουλιμια(ή ανορεξια ειναι πιο δυσκολη περιπτωση).Αυτο που καταλαβα εγω ειναι οτι χρειαζεσε εναν ανθρωπο να εμπιστευτεις, που θα σε κανει να αγαπησεις το σωμα σου κ να καταλαβεις οτι ο κοσμος που σε αγαπαει, σε αγαπαει για αυτο που εισαι κ οχι γιατι εισαι μερικα κιλα λιγοτερα ή εχεις λιγοτερο λιπος.
Αλλωστε με τη γυμναστικη που κανεις ειναι σιγουρο πως δεν προκειται να παχυνεις αν φας μια μερα κατι που λαχταρας.
Η κατασταση γινετε λιγο πιο περιπλοκη οταν η βουλιμια συνοδευετε απο υπερφαγια.
Αυτο σημαινει οτι νιωθεις καποιο κενο μεσα σου καθως κ κατα καποιο τροπο μοναξια που επειδη δεν εχεις που να πεις αυτα που νιωθεις κ σκεφτεσε (γιατι φοβασε οτι ο κοσμος θα σου κανει κριτικη) καταφευγεις στο φαγητο. για να γεμισεις το κενο.
Το καλυτερο που εχεις να κανεις ειναι να αρχισεις να μιλας για αυτα που σκεφτεσε κ κρατας μεσα σου ετσι ωστε να σταματισεις να καταφευγεις στο φαι.:thumbup:
Κ τελος να καταλαβεις πως αν φας λιγο παραπανω μια δυο μερες δεν εγινε κ κατι, μην περιθωριοποιείς τον εαυτο σου χωρις λογο .

:thumbup: Έχεις απόλυτο δίκιο!!!
Εγώ που πέρασα διατροφική υπερφαγία συμφωνώ ότι δεν είναι απαραίτητο να πας σε ειδικό. Απλά παίζουν πολλά ρόλο και ο καθένας δεν μπορεί να ''κουμαντάρει'' τον εαυτό του το ίδιο εύκολα. Για μένα ήταν κάτι πρωτόγνωρο να περιορίσω τις διατροφικές ''απαγορευμένες'' συνήθειές μου, καθώς έτρωγα πάντα ότι μου άρεσε χωρίς δεύτερη σκέψη γιατί δεν είχα πρόβλημα με το σώμα μου. Ποτέ όμως δε σκεφτόμουν το φαγητό, ''τί θα φάω'' ,''να φάω κι αυτό, κι εκείνο..''. Όλα άλλαξαν μετά από κάνα δίμηνο που ακολούθησα διατροφή ΒΒ και στερούμουν ότι έτρωγα πάντα! Όχι μόνο αυτό, είχα και στο νου συνέχεια τί θα φάω. Αυτό κάποια στιγμή με ''έπνιξε'' και πέρασα διάφορα στάδια... Τελικά πριν λίγο καιρό κατέληξα σε συναισθηματική υπερφαγία!
Κατάφερα να ξεφύγω από αυτό (ας ελπίσουμε :)) μετά από ''συζητήσεις'' με τον εαυτό μου, καθώς δε μιλούσα σε κάποιον. Σίγουρα ένιωθα συναισθηματικά κενά που νόμιζα ότι καλύπτω με την παροδική απόλαυση του φαγητού, αλλά μετά ερχόταν η χειρότερη ψυχολογία σκεπτόμενη τί έφαγα! Μετά πάλι φαί, πάλι τύψεις... Φαύλος κύκλος που ΕΚΛΕΙΣΑ!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ (για μένα): Κάνω ότι με ευχαριστεί, προπόνηση-ναι, διατροφή ΒΒ-ναι, αυστηρούς περιορισμούς-ΟΧΙ! Αν κάτι θελήσω να το φάω, (λιγουρεύτηκα βρε αδερφέ) το τρωω άνετα, χωρίς τύψεις, γιατί αλλιώς θα επιστρέψω εκεί που ήμουν και δε το θέλω! Ας έχω ότι απότελεσμα βγει, ας μην έχω κορμί τέλειο, θα κάνω όμως αυτό που με ευχαριστεί και θα το θέλω πραγματικά!

ΑΥΤΑ από μένα και την εμπειρία μου! Συγνώμη αν κούρασα!:green:

silk
07-11-10, 16:12
στην πρωτη προσπαθεια διαιτας πριν πολλα χρονια(15 νομιζω)
ηταν ισως η φορα για να καταλαβω τα ορια του εαυτου μου.
γυμναζομουν ατσαλα με δυο βαρακια και πρεπει να εκανα μονο χερια.
εβαλα στοχο να αδυνατησω και απο 67-70κιλα(με πολυ λιπος αλλα κοντος)
κατφερα να παω μεχρι και 48:shock:.
ειχα φτασει σε σημειο να μην νιωθω την πεινα, να τρωω μια φορα την περα 1
παξιμαδι ολικης με 1/4 κουταλακι τ γλυκου λαδι και τετοια αρρωστημενα
πραγματα.μολις ετρωγα βεβαια εμετο απευθειας.
θυμαμαι οτι σηκωνομουν αποτομα και ζαλιζομουν.προβληματα στυσης(και μιλαμε για 15).πηγενα στ καθρεπτη και με εβλεπα χοντρο(και ημουν ολο κοκαλα).
με τ πολλα πηγα και γραφτηκα σε γυμναστηριο
οπου μολις με ειδε ο γυμναστης μου ειπε μονο ενα πραγμα:
φαε γιατι εχεις αρχισει να χανεσαι.
μου εβγαλε μια διατροφη,αποκλειστικα για να παρω κιλα.σημερα που την βλεπω δεν ηταν και η σωστοτερη αλλα ηταν ενα kick ωστε να παρω μπροστα.
τον πρωτο καιρο δισταζα να φαω μηπως και γινω χοντρος.
τελικα ειχα φτασει σε σημειο να ειμαι στα κιλα που ημουν πριν αλλα να εχω κρατησει και κοιλιακους και ολα.



περσι επαθα το αντιθετο.για χαρη του "ογκου"
τετοια μερα ακριβως περσι(θυμαμαι γιατι εχω γενεθλια 6 νοεμβρη και εχω φωτο)
ημουν κοντα 90 κιλα. και τελη αυγουστου μετραγα 68.20 κιλα σ 4 μηνες.
ετρωγα κιαλλο κιαλλο χωρις λογο.πολλα γλυκα βεβαια αλλιως δεν ανεβενα βαρος.
αγανακτησα για να γραμμωσω φετος και δεν το ξανακανω.


πιστευω πως περασα και τις δυο παθησεις του αρχικου ποστ.

eri_87
07-11-10, 20:39
στην πρωτη προσπαθεια διαιτας πριν πολλα χρονια(15 νομιζω)
ηταν ισως η φορα για να καταλαβω τα ορια του εαυτου μου.
γυμναζομουν ατσαλα με δυο βαρακια και πρεπει να εκανα μονο χερια.
εβαλα στοχο να αδυνατησω και απο 67-70κιλα(με πολυ λιπος αλλα κοντος)
κατφερα να παω μεχρι και 48:shock:.
ειχα φτασει σε σημειο να μην νιωθω την πεινα, να τρωω μια φορα την περα 1
παξιμαδι ολικης με 1/4 κουταλακι τ γλυκου λαδι και τετοια αρρωστημενα
πραγματα.μολις ετρωγα βεβαια εμετο απευθειας.
θυμαμαι οτι σηκωνομουν αποτομα και ζαλιζομουν.προβληματα στυσης(και μιλαμε για 15).πηγενα στ καθρεπτη και με εβλεπα χοντρο(και ημουν ολο κοκαλα).
με τ πολλα πηγα και γραφτηκα σε γυμναστηριο
οπου μολις με ειδε ο γυμναστης μου ειπε μονο ενα πραγμα:
φαε γιατι εχεις αρχισει να χανεσαι.
μου εβγαλε μια διατροφη,αποκλειστικα για να παρω κιλα.σημερα που την βλεπω δεν ηταν και η σωστοτερη αλλα ηταν ενα kick ωστε να παρω μπροστα.
τον πρωτο καιρο δισταζα να φαω μηπως και γινω χοντρος.
τελικα ειχα φτασει σε σημειο να ειμαι στα κιλα που ημουν πριν αλλα να εχω κρατησει και κοιλιακους και ολα.



περσι επαθα το αντιθετο.για χαρη του "ογκου"
τετοια μερα ακριβως περσι(θυμαμαι γιατι εχω γενεθλια 6 νοεμβρη και εχω φωτο)
ημουν κοντα 90 κιλα. και τελη αυγουστου μετραγα 68.20 κιλα σ 4 μηνες.
ετρωγα κιαλλο κιαλλο χωρις λογο.πολλα γλυκα βεβαια αλλιως δεν ανεβενα βαρος.
αγανακτησα για να γραμμωσω φετος και δεν το ξανακανω.


πιστευω πως περασα και τις δυο παθησεις του αρχικου ποστ.

Η πρώτη περίπτωση που περιγράφεις πρέπει να ήταν νευρική ανορεξία και όχι βουλιμία ή υπερφαγία.
Οι εμπειρίες μας είναι για να μαθαίνουμε και να γινόμαστε σωστότεροι και δυνατότεροι! ;)

Nive
07-11-10, 20:40
Έρη πολύ καλό το ποστ σου.
Μπράβο.
Πάρα πολύ ενδιαφέρον.:clap:

eri_87
07-11-10, 20:51
Έρη πολύ καλό το ποστ σου.
Μπράβο.
Πάρα πολύ ενδιαφέρον.:clap:

Ευχαριστώ!:)

vAnY
07-11-10, 21:08
στην πρωτη προσπαθεια διαιτας πριν πολλα χρονια(15 νομιζω)
ηταν ισως η φορα για να καταλαβω τα ορια του εαυτου μου.
γυμναζομουν ατσαλα με δυο βαρακια και πρεπει να εκανα μονο χερια.
εβαλα στοχο να αδυνατησω και απο 67-70κιλα(με πολυ λιπος αλλα κοντος)
κατφερα να παω μεχρι και 48:shock:.
ειχα φτασει σε σημειο να μην νιωθω την πεινα, να τρωω μια φορα την περα 1
παξιμαδι ολικης με 1/4 κουταλακι τ γλυκου λαδι και τετοια αρρωστημενα
πραγματα.μολις ετρωγα βεβαια εμετο απευθειας.
θυμαμαι οτι σηκωνομουν αποτομα και ζαλιζομουν.προβληματα στυσης(και μιλαμε για 15).πηγενα στ καθρεπτη και με εβλεπα χοντρο(και ημουν ολο κοκαλα).
με τ πολλα πηγα και γραφτηκα σε γυμναστηριο
οπου μολις με ειδε ο γυμναστης μου ειπε μονο ενα πραγμα:
φαε γιατι εχεις αρχισει να χανεσαι.
μου εβγαλε μια διατροφη,αποκλειστικα για να παρω κιλα.σημερα που την βλεπω δεν ηταν και η σωστοτερη αλλα ηταν ενα kick ωστε να παρω μπροστα.
τον πρωτο καιρο δισταζα να φαω μηπως και γινω χοντρος.
τελικα ειχα φτασει σε σημειο να ειμαι στα κιλα που ημουν πριν αλλα να εχω κρατησει και κοιλιακους και ολα.



περσι επαθα το αντιθετο.για χαρη του "ογκου"
τετοια μερα ακριβως περσι(θυμαμαι γιατι εχω γενεθλια 6 νοεμβρη και εχω φωτο)
ημουν κοντα 90 κιλα. και τελη αυγουστου μετραγα 68.20 κιλα σ 4 μηνες.
ετρωγα κιαλλο κιαλλο χωρις λογο.πολλα γλυκα βεβαια αλλιως δεν ανεβενα βαρος.
αγανακτησα για να γραμμωσω φετος και δεν το ξανακανω.


πιστευω πως περασα και τις δυο παθησεις του αρχικου ποστ.

Silk ,ευχαριστουμε που μοιραζεσαι κι εσυ την ασχημη αυτη εμπειρια που ειχες με το φαγητο και τη διαιτα, σιγουρα δεν ειναι κατι ευκολο να μοιραστεις με "αγνωστους" ενος φορουμ.:(
Και επισης μπραβο που καταφερες να φυγεις απο αυτο το τρυπακι....;)
Πολυ θα ηθελα να δω φωτο σου απο τις 2 περιοδους, τη μια οπου ησουν πολυ παχυς και την αλλη οπου ειχες αδυνατησει τρομερα....

TRIANTAFYLLOU
13-11-10, 17:58
πολύ χρήσιμο αυτό το τόπικ ειδικα όταν γράφουν άτομα με προσωπικές εμπειρίες και τις μοιράζονται μαζί μας .:thumbup:

επειδή όλα τα πράγματα έχουν σχέση με το μυαλό ο ψυχολογικός παράγων είναι πολύ σημαντικός , γιατι ενω τα κιλά έχουν φύγει , υπάρχει πάντα ο φόβος και το άγχος μην ξαναμπούν .

το ββ όπως είπε και η βανυ βοηθάει σ αυτόν τον τομέα όπως βοηθάει το να έχουμε γύρω μας σωστα και καλοπροαίρετα άτομα , ώστε να μην μας δημιουργούν εμμονές και ανασφάλειες , άμεσα η έμεσα με την συμπεριφορά τους

εγω έχω δεκάδες παραδείγματα ατόμων που είχαν τέτοια προβλήματα τα ξεπέρασαν αλλα μετα άρχισαν τα ψυχολογικα και είχαν απέναντί τους άτομα κακόβουλα που προσπαθούσαν να μειώσουν αυτή την προσπάθεια .
αλλα και πάλι σε βάθος χρόνου και αυτα ξεπερνιούνται

γιατι δεν φτάνει μόνο να χάσουμε τα κιλά αλλα να πιστέψουμε ότι αυτα είναι παρελθόν και να συνεχίσουμε έχοντας με τον χρόνο αποβάλει αυτές τις εμμονές
και ότι τα κιλά δεν θα ξαναμπούν απο την μια μέρα στην άλλη ούτε θα ξυπνήσουμε το πρωί και θα είμαστε υπέρβαροι επειδη φάγαμε ενα γεύμα σαβούρας την προηγούμενη

εγω έχω να πω πράγματα που εξαρτώνται απο μας δεν πρέπει να μας φοβήζουν εφόσον έχουμε καλή ψυχολογία και θέλουμε πολύ να κάνουμε κάτι τότε είναι στο χέρι μας και να χάσουμε τα κιλά αλλά και να μην τα ξαναβάλουμε :thumbup:

marvin
13-11-10, 21:28
Συμφωνω και εγω πως το θερντ παιρνει 10 με '!

eri_87
15-11-10, 20:58
πολύ χρήσιμο αυτό το τόπικ ειδικα όταν γράφουν άτομα με προσωπικές εμπειρίες και τις μοιράζονται μαζί μας .:thumbup:

επειδή όλα τα πράγματα έχουν σχέση με το μυαλό ο ψυχολογικός παράγων είναι πολύ σημαντικός , γιατι ενω τα κιλά έχουν φύγει , υπάρχει πάντα ο φόβος και το άγχος μην ξαναμπούν .

το ββ όπως είπε και η βανυ βοηθάει σ αυτόν τον τομέα όπως βοηθάει το να έχουμε γύρω μας σωστα και καλοπροαίρετα άτομα , ώστε να μην μας δημιουργούν εμμονές και ανασφάλειες , άμεσα η έμεσα με την συμπεριφορά τους

εγω έχω δεκάδες παραδείγματα ατόμων που είχαν τέτοια προβλήματα τα ξεπέρασαν αλλα μετα άρχισαν τα ψυχολογικα και είχαν απέναντί τους άτομα κακόβουλα που προσπαθούσαν να μειώσουν αυτή την προσπάθεια .
αλλα και πάλι σε βάθος χρόνου και αυτα ξεπερνιούνται

γιατι δεν φτάνει μόνο να χάσουμε τα κιλά αλλα να πιστέψουμε ότι αυτα είναι παρελθόν και να συνεχίσουμε έχοντας με τον χρόνο αποβάλει αυτές τις εμμονές
και ότι τα κιλά δεν θα ξαναμπούν απο την μια μέρα στην άλλη ούτε θα ξυπνήσουμε το πρωί και θα είμαστε υπέρβαροι επειδη φάγαμε ενα γεύμα σαβούρας την προηγούμενη

εγω έχω να πω πράγματα που εξαρτώνται απο μας δεν πρέπει να μας φοβήζουν εφόσον έχουμε καλή ψυχολογία και θέλουμε πολύ να κάνουμε κάτι τότε είναι στο χέρι μας και να χάσουμε τα κιλά αλλά και να μην τα ξαναβάλουμε :thumbup:
Έχεις απόλυτο δίκιο!


Συμφωνω και εγω πως το θερντ παιρνει 10 με '!
:):):)

Ariel
16-11-10, 00:24
κι εγω μερικες φορες τρωω ,τρωω,τρωω..και δε σταματαω παρολο που εχω χορτaσει..εχω φουσκωσει..εχω σκασει απο το φαγητοοοοο.....!!!!!!
το κανω η οταν εχω ωωωωωρες να φαω η οταν μου αρεσει παρα πολυ το συγκεκριμενο φαγητο....
μπορει ναι μεν η ζυγαρια να διξει 1 κιλο παραπανω την αλλη μερα...ισως ομως και οχι...καμια φορα εχω χασει και κιλα!!!!!!!!!:?
αλλα..εφοσον τις υπολοιπες μερες ακολουθω τον συνηθισμενο τροπο διατροφης μου>>ολα νορμαλ!!!!!!!!:O

vAnY
16-11-10, 01:11
παιδιά εγώ παλεύω 2 χρόνια με τη βουλιμία-υπερφαγία. έχω 5-6 κιλά περιττά. τον τελευταίο χρόνο γυμναζόμουν περιστασιακά με βάρη, μέχρι που βρήκα το σαιτ και αποφάσισα να ασχοληθώ λίγο πιο σοβαρά... Κάνω βάρη 2 φορές τη βδομάδα και αερόβια καθημερινά... έφτιαξα διατροφικό πρόγραμμα αλλά το ακολουθώ 2-3 μέρες το πολύ και μετά επεισόδια...παλεύω και δε μπορώ να το σταματήσω. έχω καλό μεταβολισμό και ξέρω πως αν μείνω πιστή στο πρόγραμμα μου μπορώ να έχω απώλεια 5κιλά το μήνα στα σίγουρα. Αλλά δε μπορώ να επιβληθώ στον εαυτό μου:(
Σήμερα έφαγα πάλι τον άμπακο ενώ τις τελευταίες τρεις μέρες(γμτ γελοίο ακούγεται) τηρούσα μια χαρά τη διατροφή μου. αύριο είναι μια καινούρια μέρα κ άλλη μια νέα προσπάθεια!! Δεσμέυομαι! Δε βαρέθηκα να τρώω γκρεμίζοντας τις προσπάθειες μου, απλά βαρέθηκα να 'τρώω' την ψυχή μου.

Vany απότι είδα υπήρξες κι εσύ 'γεματούλα' και η αλλαγή είναι εντυπωσιακή, έχουμε παρόμοιο σωματότυπο κ είσαι το πρότυπό μου! :clap: συνέχισε έτσι!

:welcome: καλησπερα Αλαλουμ, διαβασα το ποστ σου και ξερω τι τραβας:( , ξερω οτι ειναι δυσκολο να τηρησεις κατα γραμμα τη διατροφη σου, αλλα βρε συ, τρως αρκετα, ειδα εχεις 1200 θερμιδες "διαιτα" ? που ξερεις οτι τοσες χρειαζεσαι?? σιγουρα θελεις παραπανω θερμιδες συντηρησης εαν μου λες οτι κανεις καθε μερα διαδρομο !!ποσα γευματα εχεις την ημερα?
Ριξε μια ματια στα τοπικ διατροφης
http://forum.bodybuilding.gr/forumdisplay.php?f=22
και μη βασιζεσαι τοσο σε blogs και τετοια.... εδω εχουν ποσταρει και σχολιασει επαγγελματιες αθλητες ειναι πιο αξιοπιστο.

Αλλη μια συμβουλη θα ειναι να μην κανεις ΚΑΘΕ μερα αεροβια, διοτι ναι μεν ανεβαινει ο μεταβολισμος, αλλα ως συνεπεια πεινας περισσοτερο και γρηγοροτερα κι αυτο δεν το θελουμε σε μεγιστο βαθμο διοτι μετα ευκολα "ξεφευγεις" απο διατροφη.:bbbiceps:
Σε μας τις γυναικες παιζει ρολο και η "περιοδος":cursing:. ειναι λογικο δυστυχως και φυσιολογικο, πριν μας ερθει, καμια εβδομαδα, να εχουμε λιγουρες που δεν μπορουμε να αντισταθουμε σε κατι γλυκο η σαβουρα σαν πιτσα η μακαροναδα και λοιπα... εκει ισως να βοηθησει ενα συμπληρωμα γλουταμινης.
Εμενα τη παρασκευη ( ενω εχω cheatmeal κυριακη) βραδυ με επιασε λιγουρα τεραστια και εφαγα ενα πιατο ΝΑ μακαρονια με παρμεζανα και κοτοπουλο, μετα μια λακτα σοκολατα-μπισκοτο ολοκληρη! το πως ενιωθα μετα δεν σου λεω... απο τυψεις καλα πηγα...
Μετα τη κυριακη (για cheat)παρεγγηλα απεξω simply burgers,αν εισαι απο αθηνα θα ξερεις:green:, και εφαγα του σκασμου και μαλιστα οταν ειχα χορτασει πια με ενα στομαχι ΝΑ πρησμενο συνεχισα να φαω το επιδορπιο (κατι brownies) ... ε μετα οχι τυψεις ειχα, αστα να πανε ουτε να αναπνευσω δε μπορουσα σχεδον! ...και δεν τη γλιτωσα, απο τις τυψεις κατεληξαν ολα στη τουαλετα....:(:(

Ειναι δυσκολο και για μενα να σε συμβουλεψω, διοτι εχω ακομα προβλημα με νευρικη βουλιμια οπως διαβασες... αλλα με βοηθησε στο να ελαττωσω πολυ αυτα τα δυσαρεστα επεισοδια, το οτι εχω μια καλη διατροφη( ευχαριστω πολυ το ατομο που με προπονη και μου εβγαλε τγ διατροφη μου) γενικα ποιοτηκα αλλα και σε ποσοτητα ικανοποιητικη για τις αναγκες μου, κανω αεροβια μπολικη (περισσοτερο για τη ψυχολογια κυριως οτι "καιω" λιπος) αλλα οχι καθε μερα, μια στις 2 μερες πλεον η γενικα 4 φορες την εβδομαδα, και μαλιστα μπορω να σου πω οτι εφυγε λιπος και αν πηρα ενα κιλο ειναι καθαρα μυικο,( διοτι κανω 5 μερες την εβδομαδα βαρη) το καταλαβαινω απο τα ρουχα, αλλα και στο καθρεπτη.

Ειναι και κυριως πολυ ψυχολογικο το θεμα βουλιμιας, επιρρεαζομαστε απο ανασφαλιες, στεναχωριες αγχος και αλλα που μονο ο καθενας μας ξερει για τον εαυτο του..
επισης ο εαυτος μας απεναντι στο καθρεπτη και πως τον αντιμετωπιζουμε, τι εικονα εχουμε για εμας... εγω παντα ημουν κομπλεξικια με το σωμα μου (και παρολο που αδυνατισα, το ψυχολογιο κομπλεξ της "χοντρης δεν μου εχει φυγει εντελως)κι αυτο εχει το μονο καλο οτι με εκανε να παλεψω στο να το "καλυτερευσω" ζοριζοντας το πανω απο το μεσο-ορο μιας καθημερινης συνομιλικης μου κοπελας ( γι αυτο και διαλεξα το ΒΒ)...:green:

eri_87
16-11-10, 18:00
παιδιά εγώ παλεύω 2 χρόνια με τη βουλιμία-υπερφαγία. έχω 5-6 κιλά περιττά. τον τελευταίο χρόνο γυμναζόμουν περιστασιακά με βάρη, μέχρι που βρήκα το σαιτ και αποφάσισα να ασχοληθώ λίγο πιο σοβαρά... Κάνω βάρη 2 φορές τη βδομάδα και αερόβια καθημερινά... έφτιαξα διατροφικό πρόγραμμα αλλά το ακολουθώ 2-3 μέρες το πολύ και μετά επεισόδια...παλεύω και δε μπορώ να το σταματήσω. έχω καλό μεταβολισμό και ξέρω πως αν μείνω πιστή στο πρόγραμμα μου μπορώ να έχω απώλεια 5κιλά το μήνα στα σίγουρα. Αλλά δε μπορώ να επιβληθώ στον εαυτό μου:(
Σήμερα έφαγα πάλι τον άμπακο ενώ τις τελευταίες τρεις μέρες(γμτ γελοίο ακούγεται) τηρούσα μια χαρά τη διατροφή μου. αύριο είναι μια καινούρια μέρα κ άλλη μια νέα προσπάθεια!! Δεσμέυομαι! Δε βαρέθηκα να τρώω γκρεμίζοντας τις προσπάθειες μου, απλά βαρέθηκα να 'τρώω' την ψυχή μου.


Πάνω κάτω στα ίδια βρίσκομαι... Ελπίζω να μη φτάσω στα 2 χρόνια βέβαια με αυτό! Είναι πολύ ψυχοφθόρο και απελπιστικό... Κάθε φορά λέω ΤΕΛΟΣ και ότι δε θα ξαναγίνει και μετά πάλι τα ίδια... Η ψυχολογία είναι το Α και το Ω σε αυτό και μόνο από κει μπορούμε να ''σωθούμε''...
Εγώ προσωπικά ξέρω πολύ καλά γιατί το κάνω, και ευελπιστώ να το σταματήσω όταν πιάσω δουλειά! Έχω 2μήνες σχεδόν άνεργη και το να κάθομαι δε βοηθάει καθόλου την κατάσταση.... Περιμένω τη δουλειά σαν σανίδα σωτηρίας....... Και να θέλω, δεν θα προλαβαίνω να τρώω βλακείες ούτε θα σκέφτομαι το φαί! Άντε να δούμε...:unsure:

κουλης
16-11-10, 20:54
κι εγω μερικες φορες τρωω ,τρωω,τρωω..και δε σταματαω παρολο που εχω χορτaσει..εχω φουσκωσει..εχω σκασει απο το φαγητοοοοο.....!!!!!!
το κανω η οταν εχω ωωωωωρες να φαω η οταν μου αρεσει παρα πολυ το συγκεκριμενο φαγητο....
μπορει ναι μεν η ζυγαρια να διξει 1 κιλο παραπανω την αλλη μερα...ισως ομως και οχι...καμια φορα εχω χασει και κιλα!!!!!!!!!:?
αλλα..εφοσον τις υπολοιπες μερες ακολουθω τον συνηθισμενο τροπο διατροφης μου>>ολα νορμαλ!!!!!!!!:O

:thumbup:το χρειαζετε ο οργανισμος σου μια φορα την εβδομαδα! σε παει ενα βημα πισω σωματικα αλλα 10 ψυχολογικα μπροστα και σου δινει ενεργεια και κουραγιο για να συνεχεισεις!

Ariel
16-11-10, 21:52
:thumbup:το χρειαζετε ο οργανισμος σου μια φορα την εβδομαδα! σε παει ενα βημα πισω σωματικα αλλα 10 ψυχολογικα μπροστα και σου δινει ενεργεια και κουραγιο για να συνεχεισεις!

οχι 1 φορα τη βδομαδα..ειπαμε....θα ημουν διπλασια τοτε!!!:P

κουλης
16-11-10, 22:23
οχι 1 φορα τη βδομαδα..ειπαμε....θα ημουν διπλασια τοτε!!!:P

ή οποτε νιωσεις την αναγκη:)

deluxe
23-11-10, 04:58
Δε ξερω αν εχω κατι απο αυτα, αλλα ανα τακτα χρονικα διαστηματα, βαζω σε ελαχιστες ημερες, μεχρι και 5 κιλα! Τρωω συνεχεια και ο,τι βρισκω μπροστα μου!

Πχ, τωρα που εχω αδεια για 10 ημερες, ηδη στην 4η ημερα και ειμαι 3 κιλα πανω! Τρωω τα παντα και συνεχεια! Ειδικα γλυκα! Δε ξερω γιατι το κανω αυτο..

Στην Αθηνα, οταν ειμαι μονος, ειμαι πολυ συγκρατημενος.. Και τα χανω τα κιλα που βαζω, σχετικα γρηγορα.. Το ψυγειο ειναι παντα αδεια. Αλλα αν τυχει και ερθει η κοπελα μου και φερει γλυκα μαζι της ή αγορασει για αυτην, τα τρωω ολα!!

Εχω καποιο προβλημα αραγες;;

marvin
23-11-10, 10:34
Νομιζω θα πρεπει να πω και την δικη μου εμπειρια που εζησα αυτο το Σαββατοκυριακο.
Πρωτα θα ηθελα να πω πως ποτε δεν εχω προκαλεσει να κανω εμετο και δεν νομιζω να το κανω ποτε.Γενικως δυσκολα μετανιωνω για κατι που κανω.Ομως οποτε νιωθω στρεσαρισμενη το να στραφω στο φαι ειναι λυτρωση συναισθηματικη,δυστυχως μονο για λιγο ομως.Ισως μετα το οτι με τριγυρνουν τυψεις με βοηθαει να ΄΄εξαερωσω'' τις σκεψεις θυμου που με οδηγησαν να πεσω στο φαι.
Εδω και 3 μηνες ειμαι σε διαιτα με πολυ καλα αποτελεσματα.Απο βρωμικο φαι δεν ειχα δοκιμασει εκτος απο λιγο κεικ και κατι φρυγανιες με μαρμελαδες :)!!
Το Σαββατο το βραδυ βρεθηκα σε μια γιορτη φιλικου προσωπου και χωρις να το καταλαβω πλακωθηκα σε ξηρους καρπους,περασα απο το μπουφε ευτυχως με λιγες ζημιες και στο τελος βρεθηκα να χτυπαω αλυπητα τουρτα καραμελα!!!!
Οσο πληρες και αν ενιωσα με οτι εφαγα δυστυχως το πληρωσα την Κυριακη.Απο οτι φαινεται σοκαρα τον οργανισμο μου και ολη την μερα η' μαλλον την περισσοτερη μερα βρισκομουν στο μπανιο να κανω την βασιλισσα στο Θρονο!!!:P:P:P Ακομα και χτες ,Δευτερα,το γαστρεντερολογικο μου συστημα νοσουσαι!!!!!
Περιττο να πω πως την Κυριακη μολις ξημερωσε για τα καλα βρεθηκα στην Πανεπιστημιουπολη να ''γραφω'' χιλιομετρα,που ουτως η αλλος θα εκανα μεσα στη μερα αλλα οχι με τοσο ...ζηλο!!!!
Ελπιζω αυτο να μου γινει μαθημα και μολις ξαναβρεθω στην ιδια θεση μπροστα σε μπουφε να χτυπησει το καμπανακι της αμυνας του οργανισμου μου.
Μιλωντας χτες με πολυ εμπειρο ατομο μου ανεφερε πως αυτο ειναι και το νοημα του ''βρωμικου φαγητου'' καθε 10 μερες για να μην συμβαινουν ολα αυτα!!!

eri_87
23-11-10, 14:36
Δε ξερω αν εχω κατι απο αυτα, αλλα ανα τακτα χρονικα διαστηματα, βαζω σε ελαχιστες ημερες, μεχρι και 5 κιλα! Τρωω συνεχεια και ο,τι βρισκω μπροστα μου!

Πχ, τωρα που εχω αδεια για 10 ημερες, ηδη στην 4η ημερα και ειμαι 3 κιλα πανω! Τρωω τα παντα και συνεχεια! Ειδικα γλυκα! Δε ξερω γιατι το κανω αυτο..

Στην Αθηνα, οταν ειμαι μονος, ειμαι πολυ συγκρατημενος.. Και τα χανω τα κιλα που βαζω, σχετικα γρηγορα.. Το ψυγειο ειναι παντα αδεια. Αλλα αν τυχει και ερθει η κοπελα μου και φερει γλυκα μαζι της ή αγορασει για αυτην, τα τρωω ολα!!

Εχω καποιο προβλημα αραγες;;

Είναι επεισόδια υπερφαγίας αυτό που παθαίνεις και εξηγούμε πιο πάνω τους λόγους που μπορεί να το παθαίνεις! Ξέρεις, μερικοί άνθρωποι είναι πιο δύσκολο να πειθαρχήσουν τον εαυτό τους κ χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια! Βασικά να βρεις τον τρόπο που θα σε κάνει να το αποφύγεις... κ αυτό εξαρτάται απο σένα!

eri_87
23-11-10, 14:40
Νομιζω θα πρεπει να πω και την δικη μου εμπειρια που εζησα αυτο το Σαββατοκυριακο.
Πρωτα θα ηθελα να πω πως ποτε δεν εχω προκαλεσει να κανω εμετο και δεν νομιζω να το κανω ποτε.Γενικως δυσκολα μετανιωνω για κατι που κανω.Ομως οποτε νιωθω στρεσαρισμενη το να στραφω στο φαι ειναι λυτρωση συναισθηματικη,δυστυχως μονο για λιγο ομως.Ισως μετα το οτι με τριγυρνουν τυψεις με βοηθαει να ΄΄εξαερωσω'' τις σκεψεις θυμου που με οδηγησαν να πεσω στο φαι.
Εδω και 3 μηνες ειμαι σε διαιτα με πολυ καλα αποτελεσματα.Απο βρωμικο φαι δεν ειχα δοκιμασει εκτος απο λιγο κεικ και κατι φρυγανιες με μαρμελαδες :)!!
Το Σαββατο το βραδυ βρεθηκα σε μια γιορτη φιλικου προσωπου και χωρις να το καταλαβω πλακωθηκα σε ξηρους καρπους,περασα απο το μπουφε ευτυχως με λιγες ζημιες και στο τελος βρεθηκα να χτυπαω αλυπητα τουρτα καραμελα!!!!
Οσο πληρες και αν ενιωσα με οτι εφαγα δυστυχως το πληρωσα την Κυριακη.Απο οτι φαινεται σοκαρα τον οργανισμο μου και ολη την μερα η' μαλλον την περισσοτερη μερα βρισκομουν στο μπανιο να κανω την βασιλισσα στο Θρονο!!!:P:P:P Ακομα και χτες ,Δευτερα,το γαστρεντερολογικο μου συστημα νοσουσαι!!!!!
Περιττο να πω πως την Κυριακη μολις ξημερωσε για τα καλα βρεθηκα στην Πανεπιστημιουπολη να ''γραφω'' χιλιομετρα,που ουτως η αλλος θα εκανα μεσα στη μερα αλλα οχι με τοσο ...ζηλο!!!!
Ελπιζω αυτο να μου γινει μαθημα και μολις ξαναβρεθω στην ιδια θεση μπροστα σε μπουφε να χτυπησει το καμπανακι της αμυνας του οργανισμου μου.
Μιλωντας χτες με πολυ εμπειρο ατομο μου ανεφερε πως αυτο ειναι και το νοημα του ''βρωμικου φαγητου'' καθε 10 μερες για να μην συμβαινουν ολα αυτα!!!

Εντάξει, αφού τόσο καιρό ήσουν ''σωστή'', λογικό είναι! Κ πάλι καλά που έφαγες μόνο αυτά να λες!:green:
Το cheat βέβαια αυτό το νόημα έχει, αλλά απτην άλλη σου θυμίζει κ τις γεύσεις που στερείσαι, οπότε δε ξέρω τί είναι καλύτερο! Όπως νιώθει ο καθένας...

sogoku
23-11-10, 17:52
Νομιζω θα πρεπει να πω και την δικη μου εμπειρια που εζησα αυτο το Σαββατοκυριακο.
Πρωτα θα ηθελα να πω πως ποτε δεν εχω προκαλεσει να κανω εμετο και δεν νομιζω να το κανω ποτε.Γενικως δυσκολα μετανιωνω για κατι που κανω.Ομως οποτε νιωθω στρεσαρισμενη το να στραφω στο φαι ειναι λυτρωση συναισθηματικη,δυστυχως μονο για λιγο ομως.Ισως μετα το οτι με τριγυρνουν τυψεις με βοηθαει να ΄΄εξαερωσω'' τις σκεψεις θυμου που με οδηγησαν να πεσω στο φαι.
Εδω και 3 μηνες ειμαι σε διαιτα με πολυ καλα αποτελεσματα.Απο βρωμικο φαι δεν ειχα δοκιμασει εκτος απο λιγο κεικ και κατι φρυγανιες με μαρμελαδες :)!!
Το Σαββατο το βραδυ βρεθηκα σε μια γιορτη φιλικου προσωπου και χωρις να το καταλαβω πλακωθηκα σε ξηρους καρπους,περασα απο το μπουφε ευτυχως με λιγες ζημιες και στο τελος βρεθηκα να χτυπαω αλυπητα τουρτα καραμελα!!!!
Οσο πληρες και αν ενιωσα με οτι εφαγα δυστυχως το πληρωσα την Κυριακη.Απο οτι φαινεται σοκαρα τον οργανισμο μου και ολη την μερα η' μαλλον την περισσοτερη μερα βρισκομουν στο μπανιο να κανω την βασιλισσα στο Θρονο!!!:P:P:P Ακομα και χτες ,Δευτερα,το γαστρεντερολογικο μου συστημα νοσουσαι!!!!!
Περιττο να πω πως την Κυριακη μολις ξημερωσε για τα καλα βρεθηκα στην Πανεπιστημιουπολη να ''γραφω'' χιλιομετρα,που ουτως η αλλος θα εκανα μεσα στη μερα αλλα οχι με τοσο ...ζηλο!!!!
Ελπιζω αυτο να μου γινει μαθημα και μολις ξαναβρεθω στην ιδια θεση μπροστα σε μπουφε να χτυπησει το καμπανακι της αμυνας του οργανισμου μου.
Μιλωντας χτες με πολυ εμπειρο ατομο μου ανεφερε πως αυτο ειναι και το νοημα του ''βρωμικου φαγητου'' καθε 10 μερες για να μην συμβαινουν ολα αυτα!!!


Eχει πει ενα μελος παλαιοτερα ο τζον οτι το να μην κανεις καποια τσιτ στην διατροφη σου την υποβαθμιζεις .Νομιζω πως εισαι υπερβολικη.Τι κακο θα σου κανει δηλαδη να φας ενα και δυο και τρια κομματια κεικ στις 10 μερες.Μπορει να ειναι και καλο παρα ουδετερο.
Εδω ειναι μια ενδιαφερουσα ερευνα ενος διατροφολογου που παρεθεσε ο Ανδρικος στο μπλογκ του.http://metavolismos.com/?p=1074

marvin
23-11-10, 19:07
Eχει πει ενα μελος παλαιοτερα ο τζον οτι το να μην κανεις καποια τσιτ στην διατροφη σου την υποβαθμιζεις .Νομιζω πως εισαι υπερβολικη.Τι κακο θα σου κανει δηλαδη να φας ενα και δυο και τρια κομματια κεικ στις 10 μερες.Μπορει να ειναι και καλο παρα ουδετερο.
Εδω ειναι μια ενδιαφερουσα ερευνα ενος διατροφολογου που παρεθεσε ο Ανδρικος στο μπλογκ του.http://metavolismos.com/?p=1074

Δεν ειναι κακο,απλα ακολουθουσα προγραμμα ενος μηνα και μεσα σε αυτο δεν μου ειχαν βαλει βρωμικο γευμα.Απλα ακολουθουσα οτι μου ειχαν πει.Δεν διαφωνουμε σε κατι.Δεν ηξερα ,δεν ρωτησα.Καπως ετσι την πατησα .Τωρα ξερω και ελπιζω να μου βγει ομαλα ολη η προσπαθεια μου για να φτασω το στοχο μου.
Εχω διαβασει την ερευνα αυτη,καθως οταν πιστευα πως ξεφυγα εστω με λιγο κεικ:turtle::turtle: το ποσταρα για να ακουσω γνωμες.Ολα καλα,αρκει ο στοχος να μην γινει αυτοσκοπος τελικα και μας οδηγησει σε αλλα μονοπατια.

deluxe
23-11-10, 20:13
Παιδια το αρθρο ειναι αρκετα ενδιαφερον. Ο τυπος εχασε μεγαλο ποσοστο λιπους. Ξερουμε αν γυμναζοταν καθολου ή αν επαιρνε καποιο λιποδιαλυτη; Δε ακουγεται λογικο.

sogoku
23-11-10, 20:49
Παιδια το αρθρο ειναι αρκετα ενδιαφερον. Ο τυπος εχασε μεγαλο ποσοστο λιπους. Ξερουμε αν γυμναζοταν καθολου ή αν επαιρνε καποιο λιποδιαλυτη; Δε ακουγεται λογικο.



Η ερευνα δεν εγινε σε πολλα ατομα και δεν θεωρειται μαλλον 'επισημη' και ευρεια πιο πολυ σαν ατομικος πειραματισμος μου φαινεται.
Τωρα αν ο εν λογω διατροφολογος ετρωγε 4000 θερμιδες την ημερα κια ξαφνικα επεσε στις 2500[απο οπου και να προερχονται αυτες] μαλλον ετσι εχασε.
Πιο καλα ισως μας πει Ο Ανδρικος

deluxe
23-11-10, 21:00
Αν επεσε τοσο πολυ, τοτε λογικο να χασει τοσα κιλα.

sogoku
23-11-10, 21:04
Αν επεσε τοσο πολυ, τοτε λογικο να χασει τοσα κιλα.


Kαθαρα υποθετικο ειναι απο την δικη μου πλευρα

Andrikos
23-11-10, 21:59
Παιδια το αρθρο ειναι αρκετα ενδιαφερον. Ο τυπος εχασε μεγαλο ποσοστο λιπους. Ξερουμε αν γυμναζοταν καθολου ή αν επαιρνε καποιο λιποδιαλυτη; Δε ακουγεται λογικο.


Γυμναζόταν ελάχιστα , περίπου 60 λεπτά άσκησης την εβδομάδα και δεν πήρε λιποδιαλύτη. Είναι καθηγητής πανεπιστημίου ο άνθρωπος δεν έχει επαφή με όλα αυτά.:green:
Πάντως πέρα από την πλάκα. Γιατί δεν ακούγεται λογικό. Έτρωγε 1800 θερμίδες για 10 εβδομάδες , υπήρχε σαφές θερμιδικό έλλειμμα , γιατί να μην πέσει σε λίπος;
Και κάτι άλλο εδώ. Όλοι πάνω κάτω ξέρουμε κάποια άτομα που ομολογούν και οι ίδιοι ότι κάνουν "χάλια διατροφή" , τρώνε πατατάκια, σοκολάτες , τυρόπιτες , παρ'΄όλα αυτά δεν έχουν κανένα θέμα με το βάρος τους και κάποιοι είναι και αρκετά γραμμωμένοι.

Προφανώς δεν λέω ότι μία αντίστοιχη διατροφή είναι ότι το καλύτερο, ούτε ο καθηγητής είναι σε μία τέτοια πλάνη. Αλλά κάπου νομίζω ότι οι θερμίδες είναι εξαιρετικά υποτιμημένος παράγοντας στην κοινή γνώμη, και ακόμα πιο πολύ στο bodybuilding. 'Ισως γιατί ακούγεται πολύ απλή σαν έννοια , δεν έχει ορμόνες μέσα, γενικά είναι κάτι πολύ απλό που εύκολα το προσπερνούν οι περισσότεροι σαν να μην είναι εκεί και να μετράει στο αποτέλεσμα.

Gorillas
24-11-10, 05:12
:thumbup: Έχεις απόλυτο δίκιο!!!
Εγώ που πέρασα διατροφική υπερφαγία συμφωνώ ότι δεν είναι απαραίτητο να πας σε ειδικό. Απλά παίζουν πολλά ρόλο και ο καθένας δεν μπορεί να ''κουμαντάρει'' τον εαυτό του το ίδιο εύκολα. Για μένα ήταν κάτι πρωτόγνωρο να περιορίσω τις διατροφικές ''απαγορευμένες'' συνήθειές μου, καθώς έτρωγα πάντα ότι μου άρεσε χωρίς δεύτερη σκέψη γιατί δεν είχα πρόβλημα με το σώμα μου. Ποτέ όμως δε σκεφτόμουν το φαγητό, ''τί θα φάω'' ,''να φάω κι αυτό, κι εκείνο..''. Όλα άλλαξαν μετά από κάνα δίμηνο που ακολούθησα διατροφή ΒΒ και στερούμουν ότι έτρωγα πάντα! Όχι μόνο αυτό, είχα και στο νου συνέχεια τί θα φάω. Αυτό κάποια στιγμή με ''έπνιξε'' και πέρασα διάφορα στάδια... Τελικά πριν λίγο καιρό κατέληξα σε συναισθηματική υπερφαγία!
Κατάφερα να ξεφύγω από αυτό (ας ελπίσουμε :)) μετά από ''συζητήσεις'' με τον εαυτό μου, καθώς δε μιλούσα σε κάποιον. Σίγουρα ένιωθα συναισθηματικά κενά που νόμιζα ότι καλύπτω με την παροδική απόλαυση του φαγητού, αλλά μετά ερχόταν η χειρότερη ψυχολογία σκεπτόμενη τί έφαγα! Μετά πάλι φαί, πάλι τύψεις... Φαύλος κύκλος που ΕΚΛΕΙΣΑ!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ (για μένα): Κάνω ότι με ευχαριστεί, προπόνηση-ναι, διατροφή ΒΒ-ναι, αυστηρούς περιορισμούς-ΟΧΙ! Αν κάτι θελήσω να το φάω, (λιγουρεύτηκα βρε αδερφέ) το τρωω άνετα, χωρίς τύψεις, γιατί αλλιώς θα επιστρέψω εκεί που ήμουν και δε το θέλω! Ας έχω ότι απότελεσμα βγει, ας μην έχω κορμί τέλειο, θα κάνω όμως αυτό που με ευχαριστεί και θα το θέλω πραγματικά!

ΑΥΤΑ από μένα και την εμπειρία μου! Συγνώμη αν κούρασα!:green:

Το πιο σημαντικό είναι να μη νιώθεις ότι στερείσαι πράγματα. Αλλιώς το μόνο σίγουρο είναι πως κάποια στιγμή θα ξεσπάσεις. Θέλει μέτρο όπως μας λένε οι πρόγονοί μας και που ξέρουμε πολυ καλά οι πιο πολλοί εδώ. Εγώ είχα φτάσει πριν 2 χρόνια τα 115 κιλά λόγο υπερφαγίας, είχα βάλει 20 κιλά σε 4 μήνες. Που ευτυχώς επειδή τα πήρα γρήγορα τα έχασα και σχετικά γρήγορα σε 5 μήνες. Απλά όμως φτάνεις στο έσχατο σημείο ώστε αυτό να σε δραστηροποιήσει να κάνεις την αλλαγή. Όλα είναι μια απόφαση και στο πόσο πιστεύεις στον εαυτό σου ώστε να κάνεις την υπέρβαση. Ας ελπίσουμε το πάθημα να μας έγινε μάθημα εμένα πάντως μου έγινε. Ας όψεται το ότι πρέπει πάντα να προσπαθούμε για το "καλύτερο".

Manos1989
25-11-10, 18:26
Μόλις έκανα εμετό κάτι σουβλάκια που έφαγα και το χειρότερο είναι ότι όταν το σκέφτομαι,περισσότερο χαίρομαι γιατί δεν πήρα τις θερμίδες.....έλεος απλά,δεν παλεύεται πλέον.

tommygunz
25-11-10, 20:36
Μόλις έκανα εμετό κάτι σουβλάκια που έφαγα και το χειρότερο είναι ότι όταν το σκέφτομαι,περισσότερο χαίρομαι γιατί δεν πήρα τις θερμίδες.....έλεος απλά,δεν παλεύεται πλέον.

Μου έβαλες ιδέες να κάνω εμετό 2μιση πίτσες Hut που έφαγα...
Καλά τώρα σοβαρά? Εμένα ούτε καν μου έχει περάσει από το μυαλό αυτό σαν ιδέα. Αν δεν το διάβαζα πως υπήρχε ούτε καν θα το σκεφτόμουνα πως γίνεται. Ώρε φίλε...

vAnY
25-11-10, 21:34
Μόλις έκανα εμετό κάτι σουβλάκια που έφαγα και το χειρότερο είναι ότι όταν το σκέφτομαι,περισσότερο χαίρομαι γιατί δεν πήρα τις θερμίδες.....έλεος απλά,δεν παλεύεται πλέον.

αχ ποσο σε καταλαβαινω....:( δυστυχως το τραγικο ειναι η ευχαριστηση του "ουφ γλιτωσα καποιες, αν οχι ολες τις τσαμπα θερμιδες..."
Αλλα μετα που αυτη η πραξη εμετου γινεται συνηθεια και ξεφευγει κανεις στη συχνοτητα ειναι πολυ δυσκολο να το κοψεις τελειως....

Manos1989
25-11-10, 21:44
αχ ποσο σε καταλαβαινω....:( δυστυχως το τραγικο ειναι η ευχαριστηση του "ουφ γλιτωσα καποιες, αν οχι ολες τις τσαμπα θερμιδες..."
Αλλα μετα που αυτη η πραξη εμετου γινεται συνηθεια και ξεφευγει κανεις στη συχνοτητα ειναι πολυ δυσκολο να το κοψεις τελειως....

ναι είναι απαίσιο που σκεφτόμαστε έτσι ρε γμτ......ακόμα και τώρα που το λέω αυτό,κάτι μέσα μου λέει ....'' ναι αλλά δεν πήρες θερμίδες οπότε όλα καλά'' :unsure:
Εν τω μεταξύ είναι και ταλαιπωρία σωματική πέρα απτό ψυχολογικό πρόβλημα...
Τι να πω,μακάρι να μας περάσει και πραγματικά όποιος δεν έχει μπει στο τρυπάκι...να μη μπει ΠΟΤΕ....
Πιθανόν να είμαστε πιο ευάλωτοι λόγω πρότερου βίου,δεν ξέρω:(

Manos1989
25-11-10, 22:27
συμφωνώ σε όλα,απλά πες μου πόσες μέρες πρέπει να τρέχεις για να κάψεις 4000 θερμίδες:P
τυχερή είσαι που δεν μπορείς να κάνεις.......εγώ κάνω για πλάκαααααα λεμεεεεεεεεεε:(

eri_87
26-11-10, 16:07
συμφωνώ σε όλα,απλά πες μου πόσες μέρες πρέπει να τρέχεις για να κάψεις 4000 θερμίδες:P
τυχερή είσαι που δεν μπορείς να κάνεις.......εγώ κάνω για πλάκαααααα λεμεεεεεεεεεε:(

Εγώ μόνο ΜΙΑ φορά πήγα να κάνω εμετό κ δεν τα κατάφερα!! Αυτό ήταν επειδή είχα σκάσει πραγματικά από το φαί! Δε μπορούσα να σταθώ από το πρήξιμο, το στομάχι κόντευε να εκραγεί! Τελικά πήρα zantac να χωνέψω, αφού δε μπόρεσα να κάνω εμετό! Δεν έχω ξανανιώσει ποτέ έτσι από φαγητό και δεν θα το ξαναέκανα να φάω τόσο.... Απ την άλλη, τρώω κάτι, αλλά δε σκέφτομαι να το βγάλω μετά. Νιώθω τύψεις μερικές φορές αλλά μέχρι εκεί. Ούτε κάνω παραπάνω αερόβιο. Το τρώω και το ευχαριστίεμαι! Αλλιώς δεν έχει νόημα, απλά χειροτερεύει η ψυχολογία αντί να γίνει καλύτερη.

Μάνο, απλά προσπάθησε να έχεις στο μυαλό σου ως δυσάρεστη εμπειρία όλο αυτό με τους εμετούς, ώστε να μην το κάνεις. Γενικά προσπάθησε να έχεις ένα μέτρο(εσύ ξέρεις ποιό είναι αυτό) στη ''καθαρή διατροφή'' ανάλογα τις αντοχές σου. Τουλάχιστον για αρχή, ας είσαι πιο ελαστικός με τον εαυτό σου μέχρι να το ξεκαθαρίσεις μέσα σου. Εγώ πάντως χρειάστηκε να σκεφτώ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΑ τους λόγους που θέλω να κάνω διατροφή και απτην άλλη τα όρια που μπορώ να θέσω στον εαυτό μου ώστε να μην έχω υπερφαγικά επεισόδια. Όλα στο μυαλό είναι και η ψυχολογία πάνω απ'όλα! Αλλά πραγματικά στο λέω, πρέπει να ξεκαθαρίσεις μέσα σου ΓΙΑΤΙ κάνεις γυμναστική και διατροφή....

vagg
26-11-10, 17:06
να την πω την αμαρτία μου, αρκετές φορές προσπάθησα να κάνω εμετό αλλά δεν τα κατάφερα και ούτε το ξαναεπιχείρησα. Απλά όταν φάω 4000 θερμίδες προτιμώ να λιώσω στην αερόβια!! Δεν λέω πως είναι ό,τι καλύτερο για τον οργανισμό μου αλλά δεν είναι χειρότεροι οι εμετοί? Μελλοντικά ακόμα κι αν ξεφύγει κανείς από τη συνήθεια του εμετού ενδεχομένως να έχει δημιουργήσει άλλα προβλήματα για τα οποία δε θα μπορεί να κάνει τίποτα(καταστροφή οισοφάγου, χαλασμένα δόντια, αδύνατα μαλλιά, αυξημένα οξέα στο στομάχι κλπ)...Σκεφτείται το δυο φορές...έχω την ίδια ψυχολογία κ ξέρω πως δεν είναι ευκολο ουτε λεω να μην 'τσιτάρουμε' ποτέ.. αλλά άμα ξέρουμε πως θα θέλουμε να τα βγάλουμε ας σκεφτούμε ότι η χαρά της κραιπάλης κρατα λίγη ώρα ενώ η ικανοποίηση όταν δίνουμε στον εαυτό μας το καλύτερο από άποψη διατροφής και άσκησης δε συγκρίνεται με τίποτα!:turtle:
πιες πολυ νερο μετα και περιμενε λιγο,ανεβαινει πιο ευκολα...χαχαχαχαα

vAnY
26-11-10, 19:11
ενταξει παιδια μη δινουμε και συμβουλες τωρα ..... για το πως να κανεις εμετο!

το μονο που ξερω ειναι οτι αν δεν το εχει ζησει καποιος αυτο το προβλημα δεν μπορει να καταλαβει τη ψυχολογια ενος βουλιμικου.... την ευχαριστηση μεν της στιγμης που "τα εβγαλε, και γλιτωσε τις θερμιδες" αλλα και της μακροπροθεσμης μετανοιας που λες "ωχ ου ποτε θα σταματησω να βασανιζομαι ετσι" γιατι ειναι πονος σωματικος, δεν ειναι καθολου ευχαριστη η ωρα που τα βγαζεις, ζοριζεις πιεζεις τον εαυτο σου, κανεις ενα σωρο ασχημα πραγματα στην υγιεια σου ειδικα αν γινεται συχνα....
Απο προσωπικη εμπειρια εχω βιωσει να με ποναει ο λαιμος μου την επομενη μερα, και μερικες φορες να με καιει ο οισοφαγος διοτι με τον εμετο ανεβαινουν και τα υγρα του στομαχιου.. :(:(:(

eri_87
26-11-10, 19:57
ενταξει παιδια μη δινουμε και συμβουλες τωρα ..... για το πως να κανεις εμετο!


:thumbup::thumbup::thumbup::shock:

eri_87
28-11-10, 23:35
Να μαι κι εγώωωωωωω... :oops::oops::oops:
Είχα 10 μέρες να κάνω cheat meal και είπα να κάνω σήμερα, αλλά δεν κατάφερα να συγκρατηθώ και έφαγα τον άμπακο! Νόμιζα ότι τα ξεπέρασα αυτά, αλλά δεν.... Παρατηρώ πάντως ότι όταν δεν κάνω βάρη ούτε αερόβιο μία μέρα, με πιάνει κάτι για φαι! Ενώ αν κάνω έστω αερόβιο έχω άλλη διάθεση! Τί να πω ρε παιδιά.... Χάλια η κατάσταση! Θέλω να βρω μια λύση, δε μπορώ να νιώθω έτσι!:porc:

Γιάννηςς
07-01-12, 04:33
Συχνά,όταν προγραμματίζω ένα ελεύθερο γεύμα ή μια ελέυθερη μέρα(πχ προτωχρονιά,Χριστούγεννα...),νιώθω σαν να είναι η τελευταία μέρα που θα φάω.Αν και γενικά είμαι πειθαρχημένος στην διατροφή μιας και παίρνω κιλά πολύ εύκολα,αν "κανονίσω" μια μέρα να είναι ελεύθερη,την βλέπω ως μέρα διαφηγής,μέρα λύτρωσης,και ΟΛΗ μέρα σαβουριάζω ό,τι πραγματικά βρώ μπροστά μου χωρίς κανένα όριο η μέτρο!Λες και συνειδητά αυτοκαταστρέφομαι!Τρώω λαίμαργα τις περισσότερες(αν όχι πάντα) full λιπαρές τροφές συνήθως γλυκά(στα οποία έχω αδυναμία),καταβροχθίζω γρήγορα και λαίμαργα ενώ ταυτόχρονα νιώθω οτι όσο πιο γρήγορα τελειώσω την "αμαρτία"(ακριβώς έτσι το νιώθω),τόσο λιγότερο θα παχύνω.Φυσικά την ώρα που το κάνω αυτό είμαι γεμάτος τύψεις και άσχημα αισθήματα,αλλά ταυτόχρωνα είναι σαν να έχω χάσει τον εαυτό μου...δεν τον ελέγχω!!!Δεν έχω όριο και μέτρο..τρώω ανεξέλενκτα μέχρι να φουσκώσω ή να μπουχτήσω απ τη σοκολάτα(μιας και μιλάμε για γλυκά κυρίως)...έχω προσπαθήσει να αναζητήσω την αιτία που το κάνω αυτό,και έχω καταλήξει οτι το κάνω γιατί βλέπω ως αυτές τις κανονισμένες free μερες(έγκλημα το νιώθω...άλλα πριν το κανονίσω λέω οκ,μόνο μια μέρα είναι!) ως τις μόνες μέρες απόλαυσης...δηλαδη σκεύτομαι απο μεσα μου να φάω όσο περισσότερο σαβούρα μπορώ γιατί την επόμενη θα ξαναμπώ στο πρόγραμμα διατροφής και θα πρέπει να ξεχάσω τα γλυκά και τη σαβούρα..και όντος έτσι είναι.Δηλαδή τις μέρες που είμαι σε διατροφή δεν τρώω τιποτα παρα μόνο τα υγειηνα,και όντας και 15 χρονών,η μάνα μου φτιάχνει συνέχεια πειρασμούς τους οποιους δεν αγγίζω...και έτσι όταν συμφωνλησω με τον αυτό μου cheat day,πραγματικά είναι σαν να ξεσπάω για όλα αυτά που δεν μπόρεσα να φάω ενώ ήμουν σε διατροφή.Ευτυχώς δεν συμβαίνει συχνά,εκτός απο ημέρες που και το γενικό πρόγραμμα και ο ρυθμός ζωής είναι πιο χαλαρός...έτσι καταφαίρνω κάθε Χριστούγεννα,Πάσχα και Καλοκαίρια να παίρνω μέχρι και 6 κιλά(τα ξαναχάνω μετά),ενώ έχω χάσει 30+ κιλά τον τελευταίο χρόνο καθώς ήμουν παχύσαρκος.Μετά τα cheat days,το βράδυ,όταν σκεφτομαι τι έκανα,απορώ πως αφήνω τον εαυτό μου τόσο ανεξέλεγκτο και εκτός ορίων...δηλαδή τρομάζω με τον εαυτό μου.Δεν έχω όριο,να πω οτι θα φάω ας πούμε ίγο και οκ.Αν φάω σαβούρα πραγματικά θα φάω ότι υπάρχει,αλλιώς δεν τρώω καθόλου.Και βέβαια αυτό έχει και τις συνέπειες στην αύξηση του βάρους,αν και ευτυχώς μετά ξαναμπαίνω σε διατροφή και τα ξαναχάνω...Αλλά δεν είναι αυτή κατάσταση!Προσπαθώ να εντοπίσω το πρόβλημα και να το σταματήσω,αλλά το κάνω αυτό απο τότε που έχασα τα κιλά!Πριν το κάνω,όταν το κανονίζω δηλαδή,το βλέπω πολύ χαλαρά,λέω οκ όσα και να φάω πόσα κιλά να πάρω σε μία μέρα;Θα τα ξαναχάσω...και μετά μόλις το κάνω συνειδητοποιώ τι πραγματικά έγινε,ενώ κατά τη διάρκεια βρίσκομαι σε μια κατάσταση τύψεων και συναισθηματικής πείνας για το οτιδήποτε παχυντικό!Αυτές τις μέρες,δεν τρώω τίποτα μη θερμιδογώνο,προσπαθώ να απολαμβάνω τα αγαπημένα μου ας πούμε σε όσο μεγαλύτερες ποσότητες μπορώ...κοίταξα τα συμπτώματα της βουλημίας,και τη συναισθηματική κατάσταση των ατόμων την στιγμή που συμβαίνει,και ειναι ταυτόσημα! Ανησύχησα και πλεον προσπαθώ να εντοπίσω την ρίζα του προβλήματος για να το λύσω...λες και έχω αυτοκαταστροφικές τάσεις είναι!...Προσπαθώ τον τλεευταίο χρόνο τόσο πολύ να φτάσω εκεί που θέλω,και σιγά σιγά κάνω πρόοδο αλλά κάτι τέτοια με πάνε πισω και σωματικά,και ψυχικά,και διαλύουν εν μέρη τις προσπάθειες μου...
Τώρα θα μου πείτε,απλά φάε λίγο από το "απαγορευμένο".Το θέμα πάλι είναι ψυχολογικό!Με το που φάω έστω και λίγο,λέω αφού το χάλασα που το χάλασα,ας το απολάυσω τουλάχιστον γιατί ούτως η άλλος απο αύριο διατορφή...και η διατροφή μέχρι στιγμής αποτελούνταν επίσης από σαβούρα..γι αυτό πιστεύω έχω και πρόβλημα με το λίπος (1,75 με 70 κιλά αν και τώρα ανέβηκα λίγο αλλά με λίπος!!),γιατί η διατορφή μου ήταν χάλια.Με το φόρουμ έφτιαξα τη διατροφή,τρώω πλεόν σωστά,αλλά το πρόβλημα αυτό το συναισθηματικό κυρίως παραμένει...δεν ξέρω...ίσως πρέπει να αλλάξω τρόπο σκέψης τελείως.......

tolis93
07-01-12, 10:43
Το πρόβλημα σ είναι ότι το βλέπεις σαν απαγορευμένο κ τα αποφεύγεις όπως ο διάολος το λιβάνι. 1 φορά τη βδομάδα κανε 1 γεύμα με ότι θες. Απλά πράγματα κ μη τρελαίνεσαι. Θα σ φύγει με το καιρό

eri_87
07-01-12, 13:12
Καταρχήν υπάρχει παρόμοιο θέμα εδώ http://forum.bodybuilding.gr/showthread.php?11496-%CE%92%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%A5%CF%80%CE%B5%CF%81%CF%86%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1&highlight=%CF%85%CF%80%CE%B5%CF%81%CF%86%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1

Σε καταλαβαίνω απόλυτα σε όσα περιγράφεις. Διάβασα ότι είσαι 15 χρονών!!! ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι μπορείς να εντάξεις στο εβδομαδιαίο σου πρόγραμμα αυτά τα "απαγορευμένα" που σου αρέσουν πιο πολύ... Δε λέω καθημερινά, αλλά 2-3 φορές από κάτι μικρό θα σε βοηθήσει να ξεπεράσεις το αίσθημα του απαγορευμένου που έχεις υποσυνείδητα στο μυαλό. Επίσης σε αυτή την ηλικία δε χρειάζεται να τρως αυστηρά (δε ξέρω ακριβώς τί τρως) αλλά ακολούθα ένα διατροφικό πλάνο που ταιριάζει στην ηλικία σου, όχι αυτά που είναι για μεγαλύτερους (θα έρθει κ η σειρά σου).
Και μπράβο που έχεις συνειδητοποιήσει όλα αυτά που περιγράφεις. Είναι ένα βήμα για να μπορέσεις να ελέγξεις τον εαυτό σου! Χαλάρωσε λίγο, απόλαυσε τις χαρές της ζωής κι επικεντρώσου αλλού, όχι στο φαγητό.

Γιάννηςς
07-01-12, 13:43
Παιδιά ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές...επειδή διάβασα το άλλο thread,γράφω εκεί με περισσότερες πληροφορίες,δεν τα γραψα όλα αλλά τώρα που είδα οτι και άλλοι έχουν μιλήσει θα τα πω :P

Γιάννηςς
07-01-12, 13:48
Ποποοοο...παιδιά σας νιώθω όλους.Να μαι και γω λοιπόν με το ίδιο πρόβλημα.Βουλιμική υπερφαγία.Βάζω το ποστ μου που το εβαλα σε άλλο thead..το βάζω εδώ να είναι όλα συγκεντρωμένα αλλά θέλω να προσθέσω κιόλας μερικά πράγματα γιατί είδα οτι και σεις ανοιχτήκατε.Συχνά,όταν προγραμματίζω ένα ελεύθερο γεύμα ή μια ελέυθερη μέρα(πχ προτωχρονιά,Χριστούγεννα...),νιώθω σαν να είναι η τελευταία μέρα που θα φάω.Αν και γενικά είμαι πειθαρχημένος στην διατροφή μιας και παίρνω κιλά πολύ εύκολα,αν "κανονίσω" μια μέρα να είναι ελεύθερη,την βλέπω ως μέρα διαφηγής,μέρα λύτρωσης,και ΟΛΗ μέρα σαβουριάζω ό,τι πραγματικά βρώ μπροστά μου χωρίς κανένα όριο η μέτρο!Λες και συνειδητά αυτοκαταστρέφομαι!Τρώω λαίμαργα τις περισσότερες(αν όχι πάντα) full λιπαρές τροφές συνήθως γλυκά(στα οποία έχω αδυναμία),καταβροχθίζω γρήγορα και λαίμαργα ενώ ταυτόχρονα νιώθω οτι όσο πιο γρήγορα τελειώσω την "αμαρτία"(ακριβώς έτσι το νιώθω),τόσο λιγότερο θα παχύνω.Φυσικά την ώρα που το κάνω αυτό είμαι γεμάτος τύψεις και άσχημα αισθήματα,αλλά ταυτόχρωνα είναι σαν να έχω χάσει τον εαυτό μου...δεν τον ελέγχω!!!Δεν έχω όριο και μέτρο..τρώω ανεξέλενκτα μέχρι να φουσκώσω ή να μπουχτήσω απ τη σοκολάτα(μιας και μιλάμε για γλυκά κυρίως)...έχω προσπαθήσει να αναζητήσω την αιτία που το κάνω αυτό,και έχω καταλήξει οτι το κάνω γιατί βλέπω ως αυτές τις κανονισμένες free μερες(έγκλημα το νιώθω...άλλα πριν το κανονίσω λέω οκ,μόνο μια μέρα είναι!) ως τις μόνες μέρες απόλαυσης...δηλαδη σκεύτομαι απο μεσα μου να φάω όσο περισσότερο σαβούρα μπορώ γιατί την επόμενη θα ξαναμπώ στο πρόγραμμα διατροφής και θα πρέπει να ξεχάσω τα γλυκά και τη σαβούρα..και όντος έτσι είναι.Δηλαδή τις μέρες που είμαι σε διατροφή δεν τρώω τιποτα παρα μόνο τα υγειηνα,και όντας και 15 χρονών,η μάνα μου φτιάχνει συνέχεια πειρασμούς τους οποιους δεν αγγίζω...και έτσι όταν συμφωνλησω με τον αυτό μου cheat day,πραγματικά είναι σαν να ξεσπάω για όλα αυτά που δεν μπόρεσα να φάω ενώ ήμουν σε διατροφή.Ευτυχώς δεν συμβαίνει συχνά,εκτός απο ημέρες που και το γενικό πρόγραμμα και ο ρυθμός ζωής είναι πιο χαλαρός...έτσι καταφαίρνω κάθε Χριστούγεννα,Πάσχα και Καλοκαίρια να παίρνω μέχρι και 6 κιλά(τα ξαναχάνω μετά),ενώ έχω χάσει 30+ κιλά τον τελευταίο χρόνο καθώς ήμουν παχύσαρκος.Μετά τα cheat days,το βράδυ,όταν σκεφτομαι τι έκανα,απορώ πως αφήνω τον εαυτό μου τόσο ανεξέλεγκτο και εκτός ορίων...δηλαδή τρομάζω με τον εαυτό μου.Δεν έχω όριο,να πω οτι θα φάω ας πούμε ίγο και οκ.Αν φάω σαβούρα πραγματικά θα φάω ότι υπάρχει,αλλιώς δεν τρώω καθόλου.Και βέβαια αυτό έχει και τις συνέπειες στην αύξηση του βάρους,αν και ευτυχώς μετά ξαναμπαίνω σε διατροφή και τα ξαναχάνω...Αλλά δεν είναι αυτή κατάσταση!Προσπαθώ να εντοπίσω το πρόβλημα και να το σταματήσω,αλλά το κάνω αυτό απο τότε που έχασα τα κιλά!Πριν το κάνω,όταν το κανονίζω δηλαδή,το βλέπω πολύ χαλαρά,λέω οκ όσα και να φάω πόσα κιλά να πάρω σε μία μέρα;Θα τα ξαναχάσω...και μετά μόλις το κάνω συνειδητοποιώ τι πραγματικά έγινε,ενώ κατά τη διάρκεια βρίσκομαι σε μια κατάσταση τύψεων και συναισθηματικής πείνας για το οτιδήποτε παχυντικό!Αυτές τις μέρες,δεν τρώω τίποτα μη θερμιδογώνο,προσπαθώ να απολαμβάνω τα αγαπημένα μου ας πούμε σε όσο μεγαλύτερες ποσότητες μπορώ...κοίταξα τα συμπτώματα της βουλημίας,και τη συναισθηματική κατάσταση των ατόμων την στιγμή που συμβαίνει,και ειναι ταυτόσημα! Ανησύχησα και πλεον προσπαθώ να εντοπίσω την ρίζα του προβλήματος για να το λύσω...λες και έχω αυτοκαταστροφικές τάσεις είναι!...Προσπαθώ τον τλεευταίο χρόνο τόσο πολύ να φτάσω εκεί που θέλω,και σιγά σιγά κάνω πρόοδο αλλά κάτι τέτοια με πάνε πισω και σωματικά,και ψυχικά,και διαλύουν εν μέρη τις προσπάθειες μου...
Τώρα θα μου πείτε,απλά φάε λίγο από το "απαγορευμένο".Το θέμα πάλι είναι ψυχολογικό!Με το που φάω έστω και λίγο,λέω αφού το χάλασα που το χάλασα,ας το απολάυσω τουλάχιστον γιατί ούτως η άλλος απο αύριο διατορφή...και η διατροφή μέχρι στιγμής αποτελούνταν επίσης από σαβούρα..γι αυτό πιστεύω έχω και πρόβλημα με το λίπος (1,75 με 70 κιλά αν και τώρα ανέβηκα λίγο αλλά με λίπος!!),γιατί η διατορφή μου ήταν χάλια.Με το φόρουμ έφτιαξα τη διατροφή,τρώω πλεόν σωστά,αλλά το πρόβλημα αυτό το συναισθηματικό κυρίως παραμένει...δεν ξέρω...ίσως πρέπει να αλλάξω τρόπο σκέψης τελείως.......

Αυτό είναι το ποστ.Και τώρα να προσθέσω.Δεν εγραψα για προκληση εμμετου η υπερβολική γυμναστική γιατί ντρεπόμουν να το πώ,αλλά μιας το λέτε και εσείς,ναι λοιπον,μετά απο επεισόδια υπερφαγίας προκαλώ και εγώ εμμετο!:( Η λύτρωση μετά τον εμμετό είναι τόσο μεγάλη...νιώθεις οτι ξεφορτώθηκες όλες τις θερμίδες και δεν θα παχύνεις.Ξαφνικά όλες οι τύψεις εξαφανίζονται!Το άλλο αν δεν κάνω εμμετό είναι να πηγαίνω στο γυμναστήριο και να κάνω εξαντλητικά διάδρομο!Μιλάμε για 70λεπτα τρέξιμο όσο αντέχω,να γράφει το "κοντερ" του διάδρομου 900 -1000 θερμίδες για να σταματήσω να τρέχω.Αυτά τα περιστατικά υπερφαγίας ειδικά σε μέρες χριστουγέννων και γενικά σε μερες που ειμαστε πιο χαλαρά με πιάνουν συχνά!!!!!!Αποτέλεσμα να βάζω κιλά (3-4).Είναι άλλοι φίλοι μου οι οποίοι τρώνε οτι θέλουν όποτε το θέλουν και λογω μεσομορφικού-εκτομορφικου σωματότυπου δεν παχαίνουν με τίποτα!!Εγώ πάντα πρέπει να είμαι σε στέρηση,η τουλάχιστον να νομίζω έτσι.Αποτέλεσμα είναι τα παραπάνω...να καλύπτω τα αισθήματα στέρησης με βουλημικά επεισόδια και όσα επακολουθούν μετά!Tις καθημερινές σπάνια συμβαίνει αυτό γιατί είμαι σε πρόγραμμα,συγκρατώ τον εαυτό μου.Τα επισόδια συμβαίνουν είτε σε μέρες χαλάρωσης,είτε σε γιορτές κτλ...Γενικά όταν νιώσω στέρηση για κάτι!Οπότε σκέφτηκα οτι καταρχήν πρέπει να "ξεγελάσω" τον εαυτό μου και να μην νιώθω οτι σταιρούμε,Δλδ με κάποιο τρόπο(να δω πως θα το κάνω),να τρώω τα "απαγορευμένα" με μέτρο και να έχω την αίσθηση της πληρότητας.Το κακό είναι οτι μόλις αρχίσω να τρώω,σκέφτομαι οτι πρέπει να το απολαύσω ωστε να μου φύγει το αίσθημα στέρησης και αρχίζει το βουλιμικό επεισόδιο,παντελής έλλειψη ελέγχου και ακατάπαυστο αράδιασμα!Τώρα πάλι τα χριστούγεννα πήρα μάλλον 3 κιλά...μπορεί και 4.Θα τα ξαναχάσω,αλλά το θέμα είναι να μμην συνεχιστεί η κατάσταση!:shock::shock:

tolis93
07-01-12, 21:57
αδερφε ακου τι θα κανεις.γιατι αυτα περι εμετου και περι 3000 χρονια σκοινακι κ διαδρομο.τουλαχιστον το 2ο το κανα και εγω.εγω κανω ενα τσιτακι καθε κυριακη η καθε σαββατο,εξαρταται τις ορεξεις μ.παω σουπερμαρκετ παρασκευες ωραια?παιρνω κατι π το γουσταρω.κεικ κρουασαν γενικα ειμαι των γλυκων κ ετσι.και λεω.οκ.τσιτ σαββατο πρωι. θα φαω 2 κρουασαν με 1 μιλκο ξερω γω.η θα παρω ενα τσουρεκι.ατομικο παντα.στο μεταξυ δε τα τρωω με τη μια.τρωω λιγο.αραζω βλεπω τηλεωραση.αλλη μια μπουκιτσα.κ ετσι το απολαμβανω και συχνα ποιανω τν εαυτο μ να λεει.οκ δε θελω αλλο και να εχω φαει το μισο. απλα το κανω στο πρωινο (γιατι γουσταρω απο τη μια και απο την αλλη πιστευω οτι ετσι θα το καψω ειτε στα καπακια στο γυμναστηριο ειτε μεσα στη μερα) και το κανονιζω.πχ αυτη τη βδομαδα δε κανω γτ εκανα 2 τη προηγουμενη με τραπεζια κ τετοια.αλλα δε με προβλιματιζει.ισα ισα ανυπομονω για την επομενη βδομαδα. οταν δε το κανα αυτο κατεληγα απλα να τρωω οτι βρω οποτε το βρω κ μετα ελεγα τι εκανα κ τετοια.ενω τωρα μου φευγει και η επιθυμια.και σιγα σιγα βλεπω οτι γινομαι και πιο συγκρατημενος σε καθημερινη βαση. κρατα το αυτο.προγραμματιζε δλδ 1 τσιτακι μια φορα τη βδομαδα.ακομα κ 2.αλλα να ναι ενα γευμα.και να ναι οτι γουσταρεις.μη κοιτας θερμιδες μη κοιτας τπτ.αν κανεις γραμμωση η διαιτα κτλπ κ μενεις υποθερμιδικα ολη τη βδομαδα και καταληγεις να χανεις 2000-3000 θερμιδες ολη τη βδομαδα.ε οι συν 200 η 300(εφοσον αφαιρεις ενα γευμα για να βαλεις το τσιτ) δε θα σ κανουν απολυτως κανενα κακο.καποιες φορες πρεπει να πας 1 βημα πισω για να πας 2 μπροστα ;)

Γιάννηςς
07-01-12, 23:04
Αυτό προσπαθώ να κάνω,αλλά στο κανονισμένο τσιτ,χάνω τον έλεγχο και αρχίζω να τρώω πάρα πολύ!Όσο βάζει το στομάχι.Και μετά σκεύτομαι οτι πήρα κανα τριχιλιαρο θερμίδες και λεω οκ καταστράφηκα!Και οντος μπορεί να παίρνω τόσες...ας πούμε έχει τύχει τσιτ,να φάω περίπου μισό κιλό μερέντα με μπισκότ φουλ στη θερμίδα...Βασικά θα κάνω αυτό που λες.Θα το οργανώνω και πριν αρχίζω να τρώω(πριν αρχίσω να χάνω τον έλεγχο δηλαδή),θα βγάζω την ποσότητα που θα φάω,και θα κρύβω το υπόλοιπο...αυτό πιάνει για μένα τουλάχιστον.Οι τύψεις δεν θα με αφήσουν να αρπάξω απο το νουλάπι...οτι έχω μπροστά μου μόνο.Οπότε θα το κάνω σάββατο πρωϊ,που μετά έχω προπόνηση για να έχω και την αίσθηση οτι τουλάχιστον κάτι έκαψα.Για να δούμε....μακάρι να λειτουργήσει :bowdown::bowdown:
Και όντος νομίζω -ελπίζω να δουλέψει,γιατί αν το πάρω απόφαση,τοι εκτός σαββάτου δεν πρόκειτε να κάνω τσιτ,λογικά δεν θα το κάνω μιας και στο να κρατιέμαι ΠΡΙΝ αχήσω το φαϊ τα καταφέρνω.Δηλαδή λέω πριν αρχίσω:θα φάω λίγο,και μόλις αρχήσω δεν μπορώ να σταματήσω!....Ευχαριστώ παααααρα πολύ για τη συμβουλη..πραγματικα ελπίζω να λειτουργήσει...και κάτι άλλο,λες να μην κοιτάω τις θερμίδες,εννοεις αυτων που θα φάω,οχι να μην τις κοιτάω με την έννια να φάω οσο θέλω...γιατί σε αυτό είμαι πολύ καλος :/ Ευχαριστώ και πάλι..

tolis93
08-01-12, 02:27
Φίλε να θυμάσαι τα τσιτ στο σπίτι γίνονται άνετα με έλεγχο γιατί πολύ απλά ότι αγοράσεις θα φας κ όταν το αγοράσεις θα έχεις συναίσθηση. Εχω φάει μόνος μ ποσότητες για 5 κ 10 άτομα ειδικά γλυκα. Μη τεελενδσαι σκέψου απλά οοτι τόσα χρόνια ότι έφαγες τα καψες... κ επειδή σε κόβω να σ λείπουν συχνά. Πήγαινε στις συνταγές εχω θέμα με άπειρες συνταγές κ πατεντες για υγιεινες μερεντες μαρμελαδες μαφιν κέικ μπέργκερ σως βαφλες... ότι θες. Όλα στο μυαλό σ είναι ;-)

Γιάννηςς
08-01-12, 03:08
Θα ακολουθήσω το τσιτ κάθε σάββατο πρωϊ γιατί αν το αφήσω ανοιχτό το θέμα με βλέπω να το ξευτιλίζω...αν και ευτυχώς μπαίνουμε πάλι σε φυσιολογικούς ρυθμούς απο Δευτέρα και δεν θα χω χρόνο να σκεύτομαι για φαϊ :shock:Σε περίοδο διακοπών πραγματικά δεν συμμαζεύομαι! :(

Triumph
08-01-12, 10:22
Η βουλιμία είναι καθαρά ψυχολογικό θέμα. Το γνωρίζω απο πρώτο χέρι διότι ήμουν και εγώ παρα πολυ λέμαργος, έχανα 1-2 κιλά μετα έπεφτα με τα μούτρα και τα έπερνα διπλάσια (Ώρες ώρες πίανω τον εαυτο μου να σκέφτεται ακόμα ετσι) . Πρέπει να βρεις εναν δικό σου τρόπο αντιμετώπισης,τα χιλιο-ειπωμενα "ενα cheat την εβδομάδα ή 1 μέρα ελευθερίας στης δυο εβδομάδες" δν βοηθάνε σε αυτην την περίπτωση. Η δικία μου συμβουλη σε αυτήν την περίπτωση ειναι να μην το ψάξεις σε διατροφολογικο τομέα αλλα σε ψυχολογικό, φυσικά δν ενοω να πας σε ψυχολόγο. Πρωτα ψυχολογικά προετιμασμένος και μετά ολα τα υπόλοιπα. Η πειθαρχεία σε αυτην την περίπτωση μπορεί να είναι καταστροφική,εσύ ξέρεις τον εαυτό σου καλύτερα αν αγαπάς αυτό που κάνεις και σε γεμίζει θα βρεις τον τροπο να το παλέψεις. = )

Γιάννηςς
08-01-12, 12:47
Το εχω καταλαβει οτι ειχαι ψυχολογικο και νομιζω οτι εχει να κανει με την αποψη που εχω οτι στερουμε δηλαδή.Βασικά υπήρξα παχύσαρκος και οι διατροφικες μου συνηθειες ηταν πολύ χάλια...και τώρα,σε μέρες που δεν έχω γυμναστήριο,δηλαδή βγαίνω εκτός κλίματος,μου ερχετε στο μυαλο το φαϊ....σαν δρόμος διαφυγής ενα πραγμα...δεν ξερω,παλευω να το αντιμετοπίσω! Ευχαριστώ!:)

marpi
09-01-12, 00:42
βασικα τισ ημερεσ που δεν πας γυμναστ αποφευγε να μενεις μονοσ σ κ γενικως στο σπιτι,να ασχολεισαι με κατι η βγαινε κ κοβε βολτεσ στην χειροτερη!!!
κανε αυτο με το σαβ το πρωι..το σωμα μασ οτι τροφη τ δωσεισ το πρωι την καιει πολυ γρηγορα μεχρι κ παστα!!
οτι θελεισ παντως πεσ μ να σε βοηθησω κ σε παρακαλω κοψε αυτο που ειπεσ γτ μπορεισ να παθεισ πολλα κακα....κ ετσι δειχνεισ οτι δεν σεβεσαι το σωμα σ κ σε σενα..

Andrikos
09-01-12, 00:46
Αυτό είναι το ποστ.Και τώρα να προσθέσω.Δεν εγραψα για προκληση εμμετου η υπερβολική γυμναστική γιατί ντρεπόμουν να το πώ,αλλά μιας το λέτε και εσείς,ναι λοιπον,μετά απο επεισόδια υπερφαγίας προκαλώ και εγώ εμμετο!:( Η λύτρωση μετά τον εμμετό είναι τόσο μεγάλη...νιώθεις οτι ξεφορτώθηκες όλες τις θερμίδες και δεν θα παχύνεις.Ξαφνικά όλες οι τύψεις εξαφανίζονται!Το άλλο αν δεν κάνω εμμετό είναι να πηγαίνω στο γυμναστήριο και να κάνω εξαντλητικά διάδρομο!Μιλάμε για 70λεπτα τρέξιμο όσο αντέχω,να γράφει το "κοντερ" του διάδρομου 900 -1000 θερμίδες για να σταματήσω να τρέχω.Αυτά τα περιστατικά υπερφαγίας ειδικά σε μέρες χριστουγέννων και γενικά σε μερες που ειμαστε πιο χαλαρά με πιάνουν συχνά!!!!!!Αποτέλεσμα να βάζω κιλά (3-4).Είναι άλλοι φίλοι μου οι οποίοι τρώνε οτι θέλουν όποτε το θέλουν και λογω μεσομορφικού-εκτομορφικου σωματότυπου δεν παχαίνουν με τίποτα!!Εγώ πάντα πρέπει να είμαι σε στέρηση,η τουλάχιστον να νομίζω έτσι.Αποτέλεσμα είναι τα παραπάνω...να καλύπτω τα αισθήματα στέρησης με βουλημικά επεισόδια και όσα επακολουθούν μετά!Tις καθημερινές σπάνια συμβαίνει αυτό γιατί είμαι σε πρόγραμμα,συγκρατώ τον εαυτό μου.Τα επισόδια συμβαίνουν είτε σε μέρες χαλάρωσης,είτε σε γιορτές κτλ...Γενικά όταν νιώσω στέρηση για κάτι!Οπότε σκέφτηκα οτι καταρχήν πρέπει να "ξεγελάσω" τον εαυτό μου και να μην νιώθω οτι σταιρούμε,Δλδ με κάποιο τρόπο(να δω πως θα το κάνω),να τρώω τα "απαγορευμένα" με μέτρο και να έχω την αίσθηση της πληρότητας.Το κακό είναι οτι μόλις αρχίσω να τρώω,σκέφτομαι οτι πρέπει να το απολαύσω ωστε να μου φύγει το αίσθημα στέρησης και αρχίζει το βουλιμικό επεισόδιο,παντελής έλλειψη ελέγχου και ακατάπαυστο αράδιασμα!Τώρα πάλι τα χριστούγεννα πήρα μάλλον 3 κιλά...μπορεί και 4.Θα τα ξαναχάσω,αλλά το θέμα είναι να μμην συνεχιστεί η κατάσταση!:shock::shock:

Μπράβο για το θάρρος σου να τα πεις όλα αυτά, να ξέρεις πως το πρόβλημά σου είναι ψυχολογικό, όχι διατροφικό. Χρίζεις παρακολούθησης οπωσδήποτε 100%. Γνωρίζω μία πολύ καλή ψυχολόγο, ειδικευμένη σε διαταραχές πρόσληψης τροφής η οποία μπορεί να σε βοηθήσει.

luckyseven
09-01-12, 00:51
Γιάννη έχεις φτιάξει πλάνο διατροφής?

Γιάννηςς
09-01-12, 15:58
βασικα τισ ημερεσ που δεν πας γυμναστ αποφευγε να μενεις μονοσ σ κ γενικως στο σπιτι,να ασχολεισαι με κατι η βγαινε κ κοβε βολτεσ στην χειροτερη!!!
κανε αυτο με το σαβ το πρωι..το σωμα μασ οτι τροφη τ δωσεισ το πρωι την καιει πολυ γρηγορα μεχρι κ παστα!!
οτι θελεισ παντως πεσ μ να σε βοηθησω κ σε παρακαλω κοψε αυτο που ειπεσ γτ μπορεισ να παθεισ πολλα κακα....κ ετσι δειχνεισ οτι δεν σεβεσαι το σωμα σ κ σε σενα..


Τώρα που μπήκαμε σε κανονικό πρόγραμμα και δεν κάθομαι ολη μέρα ουτε καν προλαβαίνω να σκευτώ να το κάνω αυτό...δηλαδή όλα καλά όσο είμαι σε πρόγραμμα,όταν χαλαρώνουν τα πράγματα είναι που με πιάνει!!Και ξερεις τι,είναι και το οτι μεσα σε μια φυσιολογικη εβδομαδα,έχω συνέχεια γυμναστηριο και δε μου παει η καριδα να φαω ετσι...σκευτομαι οτι κάνω τσαμπα δουλεια στο γυμν και ετσι συγκρατουμε,αλλα αν ειμαι τλεειως χαλαρο και δεν εχω γυμν λεω οκ ποσα κιλα να παρω κτλ και αρχίζω!!...και μετα με τρωνε οι τυψεις και τα αποτελεσματα γνωστα...ετσι ανακουφίζομαι απο τις τύψεις.Αλλά πλεον δεν το ξανακάνω(έτσι λεω και προσπαθώ να πιστέψω:)).Δεν ξερω γιατι με πιανουν τετοια ξεσπασματα...


Μπράβο για το θάρρος σου να τα πεις όλα αυτά, να ξέρεις πως το πρόβλημά σου είναι ψυχολογικό, όχι διατροφικό. Χρίζεις παρακολούθησης οπωσδήποτε 100%. Γνωρίζω μία πολύ καλή ψυχολόγο, ειδικευμένη σε διαταραχές πρόσληψης τροφής η οποία μπορεί να σε βοηθήσει.
Θα προσπαθήσω μόνος στην αρχή,αν και για να δω αν θα εχει αποτελεσμα θα πρπεει να περιμενω μεχρι το Πασχα γιατι σε κατασταση καθημερινότητας δεν με πιανει σχεδων ποτε.Δηλαδη τωρα για να με ξαναπιασει σε τετοια κλίμακα θα ειναι το Πασχα(αν το επιτρεψω.........).Οποτε θα δω μηπως το ξεπερασω μόνος,και αν δω οτι επιμένει το πρόβλημα αναγκαστικα θα κάνω κάτι με ψυχολογο κτλ γιατι οπως λεει και η marpi,κανω κακο και στο σωμα μου και σε εμενα :/.(Θέλω να σπουδάσω και βιολογία-διατορφολογια η κάτι σχετικό...αν είναι δυνατον :P)



Γιάννη έχεις φτιάξει πλάνο διατροφής?

Ναι έχω φτιάξει...το εχω ποστάριε κιόλας και το έχουν εγκρίνει...αλα ξερεις τι πιστευω...την διατροφη μου,την έφτιαξα πολυ προσφατα..καμια βδομαδα τωρα,και πριν η διατροφη μου ηταν αισχος...δλδ πολυ σαβουρα αλλα σε μικρες ποσοστηες..φυσιολογικες.Και τωρα πιστευω επεισηδη περασα στα υγειηνα,και εκοψα πολυ αποτομα τη σαβουρα,ήταν ενα ξεσπασμα αυτο...επεσαν μαζι και τα χριστουγεννα...τι να πω...προς το παρον παντος δεν διχνει να με πειραζει η καινουρια διατροφη...

tolis93
09-01-12, 16:04
αν θες τη γνωμη μ.αυτα τα θα προσπαθησω και θα διξει και ελπιζω κομμενα.η πας στο γυμναστηριο κ ξεσκιζεσαι και ιδρωνεις και ριχνεις κοπο και ιδρωτα για να καταφερεις κατι η το κανεις για να τρως σαβουρα μετα. συγκεντρωσου στο στοχο σου.απλα τα πραγματα.θεμα μυαλου ειναι ολα.τρως υγιεινα?θα νιωθεις καλυτερα.παραπανω ενεργεια.καλυτερες επιδωσεις.καλυτερη ζωη και καλυτερη υγεια.γιατι να τα στερηθεις ολα αυτα?γιατι να ξεσκιζεσαι ολη τη βδομαδα να μετρας θερμιδες να ζυγιζεις να μαγειρευεις να βλεπεις τους αλλους με σουβλακια κ εσυ να μη τρως κ να ερχεται μια περιοδος κ να το λιωνεις?δε λεει...σκεψου το λιγο...το κανεις π το κανεις.καντο σωστα ;)

Γιάννηςς
09-01-12, 16:10
Εχεις απολυτο δίκιο... :/ Νομίζω δεν θα ξαναγίνει...και λέω νομίζω γιατί είναι και απρόβλεπτο αυτό...βλέπω πολλούς να λένε τέλος και το ξανακάνουν!Απλά τώρα θα ξέρω πριν το κάνω οτι άμα το κάνω θα έχω τύψεις(γιατί μέχρι στιγμής πίστευα οτι δεν θα έχω...επειδή έλεγα στον εαυτο μου δικαιολογιες),αρα δεν θα το κάνω!..Και θα έχω και το πρωϊνο το σάββατο να ειναι τσιτ οποτε θα μου φευγει η λιγουρα.Ααα και τελικά δεν πηρα 3-4 κιλά 2 πήρα μάλλον απώς τη στιγμή που μετρήθηκα θα είχα υγρά μάλλον...

tolis93
09-01-12, 16:16
Εχεις απολυτο δίκιο... :/ Νομίζω δεν θα ξαναγίνει...και λέω νομίζω γιατί είναι και απρόβλεπτο αυτό...βλέπω πολλούς να λένε τέλος και το ξανακάνουν!Απλά τώρα θα ξέρω πριν το κάνω οτι άμα το κάνω θα έχω τύψεις(γιατί μέχρι στιγμής πίστευα οτι δεν θα έχω...επειδή έλεγα στον εαυτο μου δικαιολογιες),αρα δεν θα το κάνω!..Και θα έχω και το πρωϊνο το σάββατο να ειναι τσιτ οποτε θα μου φευγει η λιγουρα.
πιστευω οτι το προβλημα ειναι πως βλεπεις το φαγητο σαν τη κυριοτερη απολαυση πανω στο συμπαν.αν εχεις θεμα με γλυκα.σ προτεινω φρουτα.ακομα κ σε καθημερινη βαση. μειωνουν αισθητα την ορεξη για γλυκο.η φαε γιαουρτι με καρυδια κ μελι ενα πρωι.να δεις μετα πως θα σ φυγει το αισθημα του γλυκου.επισης.στο ξανα πα κιολας.θα βρεις εδω μεσα απειρες συνταγες.μπορεις να τρως κρεπες κεικ βαφλες κ τετοια απλα μαγειρεμενα υγιεινα.με βρωμη ασπραδια κ τετοια κοπλα.ακομα κ παγωτο φτιαχνεις. υγιεινη διατροφη δε σημαινει καταπιεση φιλτατε...και δες το κ σαν παιχνιδι.δεν εχει πλακα αν δε περιμενεις μια βδομαδα για να φας αυτο π γουσταρεις.και δε το εκτιμας αν το παρακανεις με τη ποσοτητα.να εκτιμας τη τροφη σου.και να δινεις τη πραγματικη αξια στο σαβουροφαγητο. κ τα πατατακια κ τα κρουασαν καλα ειναι.αλλα για να κανουν τη δουλεια τους.δλδ να τα τρως αργα κ να τα απολαμβανεις.

Γιάννηςς
09-01-12, 16:25
Το θέμα είναι οτι τα βουλημικα,να τρωω τεράστιες ποσότητες δηλαδή δεν με πιάνει συνέχεια...σε περίοδο διακοπώςν δημιουργείτε πρόβλημα,και σπανιότατα κανένα σαββατοκύριακο.Ας πουμε χθες το βραδυ έφαγα βρωμοπιτο ( :P) με μπανανα και κανελα...ηταν τοσο ωραιο που το μυαλο μου το θεωρησε λες και ηταν τσιτ!...δλδ πήρα την ευχαρίστηση...και μάλλον τέτοια πράγματα θα κάνω για να μου φεύγουν οι ορέξεις...αυτά που είπες.Και όντος δεν ξερω γιατι αλλα το φαγητο το βλεπω σαν απόλαυση...υπέρτατη :shock:.Γι αυτό και τα παθαίνω όλα αυτά νομίζω...θα τα δοκιμάσω όλες τις λύσεις μαζί και πιστεύω θα τα καταφέρω...(αν και η πραγματικη δοκιμασία θα είναι το Πάσχα :shock:)!Ευχαριστώ πολύυυυ!!

marpi
09-01-12, 16:45
απλα εισαι μια χαρα εγω που σε εχω δει ξεκολλα με το πως ησουν παλια που οπως λεσ ησουν γεματουλης κ κοιτα να αγαπησεισ το σωμα σ κ να τα εχεισ ολα στην διατροφη σ με μετρο για να αποφυγεισ τα ξεσπασματα!

Γιάννηςς
09-01-12, 16:52
Χαχα...παλια δεν ημουν γεματουλης...ήμουν παχύσαρκος!Πολύ χάλι!Και είχα απίστευτα χαμηλή αυτοπεποίθηση,είχε τύχει παλιά να μην έχω βγεί απο το σπίτι για 25 μέρες συνεχόμενα(μόνο αγγλικα και σχολειο πηγαινα),επειδη ντρεπομουν για το πως ημουν!...Τέτοιο χάλι η ψυχολογία μου...τώρα έχω αδυνατήσει αλλά ακόμα μου έχει μίνει η ψυχολογία!Δεν ντραίπομαι έτσι σε τέτοιο βαθμό,αλλά ακόμα νιώθω άβολα με το σώμα μου...Και γι αυτο αποφάσησα και να αλλαξω,μπας και αγαπήσω επιτέλους τον εαυτο μου :unsure::P
Χεχ,θα με δεις και την δευτέρα την επόμενη εσυ απο κοντά xD...θα ντραίπομαι να σε κοιτάξω με όλα αυτά που εχω πει :shock:

marpi
09-01-12, 17:26
Χαχα...παλια δεν ημουν γεματουλης...ήμουν παχύσαρκος!Πολύ χάλι!Και είχα απίστευτα χαμηλή αυτοπεποίθηση,είχε τύχει παλιά να μην έχω βγεί απο το σπίτι για 25 μέρες συνεχόμενα(μόνο αγγλικα και σχολειο πηγαινα),επειδη ντρεπομουν για το πως ημουν!...Τέτοιο χάλι η ψυχολογία μου...τώρα έχω αδυνατήσει αλλά ακόμα μου έχει μίνει η ψυχολογία!Δεν ντραίπομαι έτσι σε τέτοιο βαθμό,αλλά ακόμα νιώθω άβολα με το σώμα μου...Και γι αυτο αποφάσησα και να αλλαξω,μπας και αγαπήσω επιτέλους τον εαυτο μου :unsure::P
Χεχ,θα με δεις και την δευτέρα την επόμενη εσυ απο κοντά xD...θα ντραίπομαι να σε κοιτάξω με όλα αυτά που εχω πει :shock:

σημερα ουτε εσυ θα πασ?!
κοψε τισ βλακειεσ εγω δεν ξερω τπτ κ δεν λεω τπτ!
κ οπως σ πα οτι θεσ εδω ειμαι να βοηθησω δεν ειναι ντροπη τπτ..ολοι εχουμε τισ αδυναμιεσ μασ..
απλα εισαι μια χαρα τωρα κ τερμα τα κομπλεξ!!! κ αν με θεωρεισ αδυνατη πολυ!σ λεω οτι κ γω παλιοτερα ντρεπομουν για το σωμα μ γτ καποια καλοπαιδα με κοροιδευαν που ημουν ζουμπουρλουδικο μικρο!
εγω χαιρομαι τουσ ακομπλεξαριστουσ γεματουλιδεσ!!πρεπει να μασ αγαπαμε γτ αν δεν μασ αγαπαμε δεν θα μασ αγαπησει κ κανενασ αλλοσ!!

Γιάννηςς
09-01-12, 17:39
Συμφωνώ απόλυτα...και προσπαθώ να το καταφέρω...και πιστεύω μπορώ!!Εγώ θα πάω προπόνηση..ντυθηκα και φεύγω!...Ευχαριστώ πάρα πολύ για το χελπ!!! :green::bowdown: Και συγχαριτήρια για την απώλεια κιλών!...Andrikos άρχησα να κάνω και push ups οσα αντέχω
(δεν αντέχω όσα μου είπες :P) και ξεκινάμε δυνατά!...Άντε να δούμε!!Φεύγω!Γεία!:welcome::welcome::clap::clap::toast:

Andrikos
09-01-12, 18:23
Το θέμα είναι οτι τα βουλημικα,να τρωω τεράστιες ποσότητες δηλαδή δεν με πιάνει συνέχεια...σε περίοδο διακοπώςν δημιουργείτε πρόβλημα,και σπανιότατα κανένα σαββατοκύριακο.Ας πουμε χθες το βραδυ έφαγα βρωμοπιτο ( :P) με μπανανα και κανελα...ηταν τοσο ωραιο που το μυαλο μου το θεωρησε λες και ηταν τσιτ!...δλδ πήρα την ευχαρίστηση...και μάλλον τέτοια πράγματα θα κάνω για να μου φεύγουν οι ορέξεις...αυτά που είπες.Και όντος δεν ξερω γιατι αλλα το φαγητο το βλεπω σαν απόλαυση...υπέρτατη :shock:.Γι αυτό και τα παθαίνω όλα αυτά νομίζω...θα τα δοκιμάσω όλες τις λύσεις μαζί και πιστεύω θα τα καταφέρω...(αν και η πραγματικη δοκιμασία θα είναι το Πάσχα :shock:)!Ευχαριστώ πολύυυυ!!

Φίλε μου και εμείς το βλέπουμε σαν απόλαυση το φαγητό και πρέπει να το βλέπεις σαν απόλαυση.


Το θέμα είναι ότι αυτά που κάνεις είναι κλασσικά συμπτώματα διατροφικής διαταραχής - αυτό που λέμε καθαρτική συμπεριφορά, εμετός και υπερβολική άσκηση είναι κλασσικά συμπτώματα βουλιμίας. Πάσχεις από βουλιμία , πώς να στο πω διαφορετικά.Μπορείς να κάνεις ότι δεν τρέχει τίποτα αλλά πρέπει να συμβουλευτείς ειδικό, αυτό στο λέω ως άτομο που έχει μία Χ εκπαίδευση σε αυτά τα θέματα.

Γιάννηςς
09-01-12, 19:46
Το ξέρω,είδα κάτι στατιστικές που λεει οτι 1 στους 181 πασχει απο ψυχογενη βουλημια :shock:.Πραγματικά,αν δεν καταφέρω να το ξεπεράσω μόνος θα αναζητήσω βοήθεια,δεν θα το αφήσω έτσι.Διάβασα τα συμπτώματα,και τα έχω όλα εκτός απο το κομμάτι που λέει οτι γίνεται 2-3 φορές με΄σα στη βδομάδα...εμένα με πιάνει κατα περιόδους...και κυριως συμβαίνει χριστούγεννα,πάσχα και καλοκαίρι...αλλά το καλοκαίρι δεν κάνω εμμετό γιατί είμαι κάθε μέρα στη θάλασσα πρωϊ απογευμα μεχρι το βραδυ και τα καιω...κολυμπαω και κοπανιεμαι τα καλοκαιρια ολη μερα και δεν εχω τοσες τυψεις...αλλα πραγματικα,θα προσπαθησω να το αλλαξω...αν δεν τα καταφερω θα αναγκαστω να αναζητησω βοηθεια...:unsure:

christos drifter
13-01-12, 02:33
Ωραίο topic, τι να πω και εγώ ο καημένος που δουλεύω σε περίπτερο :turtle:

Γιάννηςς
13-01-12, 16:17
Πραγματικά δεν μου ρχετε κάτι στο μυαλό που να μπορείς να πάρεις από το περίπτερο και να είναι υγιεινό xD

marpi
13-01-12, 17:11
Πραγματικά δεν μου ρχετε κάτι στο μυαλό που να μπορείς να πάρεις από το περίπτερο και να είναι υγιεινό xD

απο το ψυγειο γιαουρτι-γαλα-χυμοι συγκεκριμενοι!
ξηρουσ καρπουσ πυ εχουν πλεον!
για τισ μπαρεσ δημητριακων δεν μιλαω γτ ειμαι κατα!

Michaelangelo
13-01-12, 18:01
Πολύ καλό τόπικ, πολύ καλό από αυτόν που το άνοιξε! Το καλό είναι ότι μέσα από ένα φόρουμ συνήθως δεν ντρέπεσαι να πεις και μπορείς να δεις τις εμπειρίες των άλλων! Και δυστυχώς είχα αυτά το φαινόμενο καιρό ανά διαστήματα. Η άθληση με βοήθησε να το ξεπεράσω μόνος μου χωρίς ποτέ να το αναφέρω πουθενά!

Η αλήθεια είναι ότι σαν παιδί μέχρι τα 16+ (που καιγόμουνα και για μια κοπέλα) ήμουνα μπουλούκος! (και πήγαινα ποδόσφαιρο με επαγγελματικές βλέψεις!). Η κακιά ιδέα μου ήρθε μέσα από κάποια ταινία! Νόμιζα έκανα διατροφή απλά επειδή δεν έτρωγα λιπαρά. Αλλά φυσικά, τίποτα σχεδόν. Η αλήθεια είναι ότι η αρρώστια αυτή με βοήθησε να χάσω κιλά, αλλά δεν ήρθε και χωρίς επιπτώσεις! Ευτυχώς δεν κράτησε πολύ (όχι χρόνια τουλάχιστον) και αυτό γιατί από όταν άρχισα να γυμνάζομαι σοβαρά, η βουλιμία με τον καιρό εξαφανίστηκε! Πήρε βέβαια τη θέση της η ψύχωση μου για την άθληση (δεν πήγαινα ποτέ γυμναστήριο η τρέξιμο σαν αγγαρεία) και έχω να λέω ότι αυτή η ψύχωση με βοήθησε πολύ! Βέβαια, δεν έβαζα στο στόμα μου απαγορευμένα, αλλά έτρωγα σωστά, τηρούσα όλα κατά γράμμα με σπάνιες εξαιρέσεις. Γυμναστήριο και άθληση αρκετές ώρες, αλλά σε σωστό βαθμό. Μεταμορφώθηκα σε σημείο να μου βγει και η βρώμα ότι παίρνω αναβολικά. Κανείς δεν πίστευε ότι θα μπορούσα να υπήρξα στη ζωή μου τόσο μπουλούκος! Ήμουν όμως στα πρόθυρα και αυτό να φτάσει στο άλλο άκρο. Πιστεύω είναι λόγω των ψυχολογικών που είχα σαν παιδί και σαν νεαρός!

Δυστυχώς, λόγω ότι στο μέλλον έπιασα δουλειά σε ένα ίντερνετ καφέ της κακιάς ώρας σε συνδυασμό με το κόλλημα στον υπολογιστή, σταμάτησα το γυμναστήριο, μαζί σταμάτησε και η σωστή διατροφή γιατί το έβλεπα χωρίς νόημα και η βουλιμία επέστρεψε όταν ότι είχα καταφέρει χάθηκε! (νόμιζα επειδή σταμάτησα να έχω Απολλώνιο κορμί). Ευτυχώς και αυτό σταμάτησε σύντομα, μόλις επανήλθα.

Δεν είμαι περήφανος να πω, ότι δυστυχώς όποτε σταμάταγα το γυμναστήριο για κάποια χρόνια, ερχόταν πίσω η βουλιμία. Με τον καιρό και μεγαλώνοντας, το εξάλειψα πλήρως το φαινόμενο αυτό! Επίσης ανακάλυψα, ότι και να κάνεις cheat meal καμιά φορά, δεν σημαίνει ότι θα χαλάσεις! Οπότε τρώω άφοβα!

Παντρεμένος πλέον και έχοντας ένα παιδί, ξέρω ότι δεν έχω το σώμα που είχα, αλλά δεν είναι κάτι που με καίει. Έχω βέβαια σαν στόχο τις παλιές καλές εποχές, αλλά μπορώ να ζω πιο χαρούμενος, λιγότερο ανγχωτικά χωρίς να σκέφτομαι αν φάω το γλυκό για τη γιορτή του φίλου μου η αν πιω την μπύρα στον αγώνα χόκευ θα... χαλάσω! Βέβαια ξέρω ότι δεν χαλάς έτσι, αλλά αλλιώς είναι η ψυχολογία! Και απλά ξέρω ότι όσα και αν πάρω, είναι σχετικά εύκολο να τα χάσω όταν έρθει η ώρα! ;)

Ότι περιέγραψα, φαίνεται πολύ ωραίο σε σχέση με το ότι πέρασα! Δεν αναφέρω καν τι ψυχολογία είχα εκείνο το διάστημα, καθώς είναι πιο εύκολο να αναφέρω τι έγινε και όχι συμπτώματα... κατάθλιψης! (που πάντα ήμουν το άκρως αντίθετο)

Επίσης να αναφέρω το σημαντικότερο που ίσως με έκανε να αναθεωρήσω πράγματα, μέσα από τις σπουδές έμαθα ότι με τη βουλιμία μπορείς να πάθεις πολλά πράγματα στα εσωτερικά όργανα του σώματος όπως π.χ. φλεγμονές, σάπισμα δοντιών η ακόμα και στο τέλος να χρειαστείς μεταμόσχευση καρδιάς (λόγω αρρυθμίας της καρδιάς από αφυδάτωση και έλλειψη μεταλλικών στοιχείων), πρόβλημα που μπορεί να δημιουργηθεί από τη βουλιμία και σε τέτοια περίπτωση έχει τύχει να μην δικαιούνται μεταμόσχευση! (η αρρυθμία επίσης μπορεί να οδηγήσει σε συγκοπή η καρδιακή ανεπάρκεια και θάνατο). Οι επίδοξοι βουλημικοί λοιπόν, που καταλαβαίνω την ανακούφιση τους, καλό θα είναι να πληροφορηθούν πλήρως τι μπορεί να προκαλέσει! Και όλα αυτά, για τους ''απλά'' βουλημικούς, γιατί με ανορεξία πάμε σε άλλο επίπεδο! Αυτά είναι απλά ελάχιστα παραδείγματα από αυτά που μπορεί να προκαλέσει η βουλιμία. Μαζί με την ανακούφιση λοιπόν, ας σκεφτούμε και αν αξίζει να παίρνουμε τέτοιο ρίσκο...

christos drifter
14-01-12, 02:28
Πραγματικά δεν μου ρχετε κάτι στο μυαλό που να μπορείς να πάρεις από το περίπτερο και να είναι υγιεινό xD

Μαύρα κρακεράκια, στεργιού και μερικά ακόμα :thumbup: Το θέμα είναι ότι είναι λίγα στην τεράστια πικοιλία από γλυκά κτλπ κτλπ

tolis93
14-01-12, 10:50
σορυ για το οφ.αλλα το παιδι δε μπορει να παρει σε ταπερ τπτ απο το σπιτι τ? πρεπει ντε κ καλα να φαει απο το περιπτερο?κ αντε τρωει απο το περιπτερο ενα σνακ η οτιδειποτε. εδω γιαουρτια 0% παιζουν. κγια να ειμαι ειλικρινης εγω τα καμακωνω πιο πολυ απο οτι τα πατατακια κ τα κρουασαν....

Γιάννηςς
14-01-12, 11:12
Xεχ,χωρίς πλάκα από περίπτερο τρόφιμο έχω να ψωνίσω σχεδόν ένα χρόνο...όλο εισιτήρια παίρνω και τσιγάρα(για τους γονείς πάντα!) :P


Michaelangelo
Η αλήθεια είναι ότι σαν παιδί μέχρι τα 16+ (που καιγόμουνα και για μια κοπέλα) ήμουνα μπουλούκος! (και πήγαινα ποδόσφαιρο με επαγγελματικές βλέψεις!). Η κακιά ιδέα μου ήρθε μέσα από κάποια ταινία! Νόμιζα έκανα διατροφή απλά επειδή δεν έτρωγα λιπαρά. Αλλά φυσικά, τίποτα σχεδόν. Η αλήθεια είναι ότι η αρρώστια αυτή με βοήθησε να χάσω κιλά, αλλά δεν ήρθε και χωρίς επιπτώσεις...Αυτά είναι απλά ελάχιστα παραδείγματα από αυτά που μπορεί να προκαλέσει η βουλιμία. Μαζί με την ανακούφιση λοιπόν, ας σκεφτούμε και αν αξίζει να παίρνουμε τέτοιο ρίσκο...



Πολύ ωραίο τόπικ!...Συγχαριτήρια για την προσπάθεια :)

vagg
14-01-12, 16:05
αλλο ενα συμπτωμα του εκφυλισμου των δυτικων κοινωνιων...αλλοι να μην εχουν να φανε και εμεις να τρωμε το σκασμο και να τα βγαζουμε για να ειμαστε και fit...τι να πω,αηδια...και δυστηχως ειναι ενα προβλημα που εχει παρουσιαστει σε παρα πολυ κοσμο και παρολο που εδω μπορει να το συζηταμε ανοιχτα ειναι δυσκολο για εναν ανθρωπο να παει face to face και να ζητησει βοη8ει...μπορει να προκαλεσει τριχοπτωση και να συμβαλει σε καρκινο του ισοφαγου,δεν ξερω αν εχει αναφερθει...

christos drifter
14-01-12, 16:18
αλλο ενα συμπτωμα του εκφυλισμου των δυτικων κοινωνιων...αλλοι να μην εχουν να φανε και εμεις να τρωμε το σκασμο και να τα βγαζουμε για να ειμαστε και fit...τι να πω,αηδια...και δυστηχως ειναι ενα προβλημα που εχει παρουσιαστει σε παρα πολυ κοσμο και παρολο που εδω μπορει να το συζηταμε ανοιχτα ειναι δυσκολο για εναν ανθρωπο να παει face to face και να ζητησει βοη8ει...μπορει να προκαλεσει τριχοπτωση και να συμβαλει σε καρκινο του ισοφαγου,δεν ξερω αν εχει αναφερθει...

Καλά έκανες και το είπες! Άλλοι πεινάνε δεν έχουν τα απαραίτητα να επιβιώσουν και εμείς μιλάμε για το πως θα φάμε λιγότερο...
Βέβαια είναι και δίκοπο μαχαίρι γιατί ναι μεν έχεις πολλά να φας, αλλά δεν έχεις ποιότητα στην τροφή αν δεν την φτιάξεις μόνος σου πχ δεν θα έτρωγα ποτέ 0% γιαούρτι για να πω ότι τρώω υγειηνά γιατί έτσι και αλλιώς γάλα και γιαούρτι είναι από σάπιες σκόνες και όσο για το τι μπορεί να προσφέρει στον οργανισμό το πεθαμένο γάλα σε σκόνη απλά ένα search στο google θα σας πείσει... Το κακό είναι ότι έχουμε πολλές επιλογές για να φάμε εκτός σπιτιού αλλά ελάχιστες είναι ποιοτικές.

Σε αυτή την μικρή μου παρένθεση θα ήθελα να κλείσω με το απλό αλλά και δύσκολο :

Παν μέτρον άριστον!

vagg
14-01-12, 16:22
πωπω με πεθανες...σημερα πηρα 2 λιτρα γαλα ολυμπος και 1 κιλο γιαουρτι δοδωνη...χαχαχααχαχχα

tolis93
14-01-12, 21:42
αυτο που λατρευω σε εμας τους ελληναραδες.ακουμε κατι και τελος ισχυει εφ ορου ζωης.ειναι σαπια αυτα π φτιαχνουν τα γιαουρτια κ τα γαλατα.τελος ολα σαπια. γραφουν λαθος τα συστατικα σε ενα προιον και βγαινουν αλλα αν τα παμε στο χημειο του κρατους.τελος ολα τα προιοντα παρομοια κ μη λενε οτι να ναι. εγω παιδες δε ξαναμηλαω για ποιοτητα προιοντος αν δν εχω ατομο μεσα απο την εταιρια. σε 1-2 εχω κ ξερω τι παιζει απο ποιοτητα.δε λεω αν ειναι μαπα η καλα απλα οτι ξερω τη ποιοτητα. ουτε λεω μαρκες κτλπ. σορυ για το οφ αλλα ηταν σα να κουνας γλυφιτζουρι σε πιτσιρικι.

CapoFighter
15-01-12, 02:31
Δυστηχως εγω νομιζω οτι πασχω απο υπερφαγια.Δεν ξερω τι συμβαινει αλλα ισως εξηγητε απο καποια περιστατικα τις ζωης μου.Οταν εκανα εντατικα ποδηλατο(πριν απο 1 χρονο) ετρωγα απιστευτες ποσοτητες φαγητου,για πρωινο ετρωγα ενα κουτι Κ δημητριακων ολοκληρο μαζι με οσο γαλα χρειαζοταν,το μεσημερι 1-1,5 μαρουλι, 2-3 ντοματες, ροκα σιγουρα, πολυ τυρι , και σιγουρα φαι... ,το βραδυ το κλασσικο γιαουρτι με μπανανα , βρωμη και μελι (συμπληρωνω οτι το βαρος μου ποτε δεν αλλαξε σε αυτην την περιοδο). Μετα απο αυτην την περιοδο ξεκινησε η περιοδος του καλοκαιριου που ετρωγα παλι αρκετα αλλα σε λιγο λιγοτερες ποσοτητες αλλα εδω συμπληρωνα με 4-5 ποτηρια νερο πριν απο καθε φαι σε αποτελεσμα που η κοιλια μου γινοταν Τιτανοτεραστια.(αλλα φαινοταν ωραια γιατι οι κοιλιακοι γινοντουσαν 6 μεγαλα κομματια):green: .
Καλα το τι εκανα πριν 3 χρονια το καλοκαιρι ηταν ενα αλλο κλασσικο λαθος που ακουμε και καταδικαζω αυτους που το διατημπανιζουν απο δω και απο κει :2guns::jason::evil::rifle::box1::evil2::angry: Πηγαινα και ετρεχα καθημερινα 1 ωρα ,τρωγοντας κανονικα το πρωινο μου,φρουτακι μετα και το μεσημεριανο μου, το μεσημερι ηταν το τρεξιμο που ελεγα και το απογευμα κατα τις 5 ετρωγα "κατι" και μετα για ολο το υπολοιπο της μερας δεν ακουμπουσα φαι.Ετσι κατεστρεψα καλα καλα τον μεταβολισμο μου και μετα... δεν ξερω μετα,αυτα που γραφω παραπανω.

Ολα αυτα σε ηλικια 15-16-17. Τωρα που σπουδαζω τετοια πραγματα,και εχοντας ασχοληθει καιρο με τετοιες γνωσεις καταλαβαινω τα λαθη μου....

Επειδη ομως σε ολη μας τη ζωη θα μαθαινουμε καινουργια πραγματα εχω και γω μια απορια.Το στομαχι μου οπως ειναι λογικο εχει αυξηθει σε ογκο και χωραει μπολικα μεσα του.... Τωρα ομως που εχω συμμορφωθει και με τη διατροφη μου και κυριως την γυμναστικη μου , καποιες φορες που ονομαζονται cheat meals οταν αρχισω να τρωω δεν σταματαω...γιατι?--- γιατι δεν νιωθω καθολου χορτατος,δεν νιωθω κορεσμο,πως να το πω. Ενω προσπαθω να κανω μικρα γευματα μεσα στη μερα, πρεπει να εχω τρομερη αυτοσυγκρατηση για να μην φαω και αλλο...
Αυτο θα διορθωθει καποτε αν κανω μικρα γευματα? Θα μπορεσω ποτε να τρωω μια κανονικη μεριδα φαγητου(μην αρχισετε να λετε οτι ο καθενας εχει την δικια του μεριδα και οτι μπορει να εννοω ενα πιατο-κατσαρολα), και να λεω οτι εσκασα? γιατι σε αυτη την κατασταση που ειμαι ποτε δεν λεω οτι εχω σκασει... μα ποτε.

Υ.Γ. Ολα εκεινα τα φαγητα που ετρωγα οταν εκανα ποδηλατο , κυριως τα σαλατοειδη και τα γαλακτομικα ηταν κατα 80% βιολογικα και σταλμενα απο το χωριο!!! Επισης ειναι προφανες ποσο πολλες φυτικες ινες ετρωγα και μονο τοτε χορταινα , οποτε και να μου πειτε να τρωω φυτικες ινες για να χορτασω... δεν θα μου φτασουν τα λεφτα μου για να τα κατεφερω :P

gym
15-01-12, 07:19
<<Είναι βράδυ και μόλις γύρισα σπίτι. Ευτυχώς, βρήκα λίγο χρόνο να χαλαρώσω και να μείνω μόνη. Πριν λίγο έφαγα το βραδινό μου, ένα τοστ με ένα γιαούρτι, άρχισα δίαιτα πάλι...αλλά στριφογυρίζει στο μυαλό μου η τούρτα σοκολάτας. Δεν πρέπει να τη φάω, δεν πρέπει να χαλάσω τη δίαιτα, όμως τη θέλω. Ένα μικρό κομματάκι και μετά τίποτε άλλο. Λίγο τούρτα και μετά λίγα μπισκότα, λίγα πατατάκια, λίγο τυρί με ψωμί. Ουφ έσκασα! Ας φάω, όμως, και την υπόλοιπη τούρτα, αφού τώρα χάλασα τη δίαιτα! Πάλι δε θα καταφέρω τίποτα! Πόσο άχρηστη είμαι! Θα τρελαθώ! Θα μείνω χοντρή για πάντα!»


Μήπως ο παραπάνω μονόλογος σας θυμίζει κάτι; Το παραπάνω γεγονός που περιγράφεται είναι ένα υπερφαγικό επεισόδιο. Το άτομο τρώει μεγάλες ποσότητες φαγητού, χωρίς να πεινάει και εξακολουθεί να τρώει παρότι αισθάνεται κορεσμό. Συνήθως, τρώει μόνο του, καθώς αισθάνεται ντροπή και αμηχανία και τελικά, ενοχές και απέχθεια προς τον εαυτό του.

Η κατανάλωση φαγητού, συχνά, συνδέεται με τα συναισθήματα μας. Τρώμε για να «αντιμετωπίσουμε» το άγχος και τη νευρικότητα ή να καταπνίξουμε τη στεναχώρια ή για να γιορτάσουμε, όταν είμαστε χαρούμενοι. Άλλες φορές, τρώμε από ανία ή θυμό, καθώς και λόγω χαμηλής αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης. Η πρόσληψη τροφής, σε απάντηση των διαφόρων ψυχολογικών καταστάσεων, ονομάζεται συναισθηματικό φαγητό.

Ισχυρά όπλα για την καταπολέμηση του συναισθηματικού φαγητού είναι η καθαρή σκέψη και η λογική. Η Γνωσιακή Συμπεριφοριστική, μια σχολή ψυχοθεραπείας που διερευνά τον τρόπο σκέψης και τον τρόπο που αυτές οι σκέψεις επιδρούν στα συναισθήματα και τη συμπεριφορά, βοηθά σε αυτή την κατεύθυνση. Οι σκέψεις οδηγούν σε συναισθήματα και αυτά οδηγούν στην κατανάλωση τροφής. Για παράδειγμα, ένα γεγονός όπως είναι ότι με απολύσανε από τη δουλειά μου, μπορεί να οδηγήσει στη σκέψη ότι είμαι ανάξιος, οπότε αυτή η σκέψη ενδέχεται να οδηγήσει στη λύπη και την απαξίωση του εαυτού μου. Στη συνέχεια, για να «πνίξω» αυτά τα άσχημα συναισθήματα μπορεί να προβώ σε ένα υπερφαγικό επεισόδιο και έτσι να αρχίσει ένας φαύλος κύκλος σκέψεων-συναισθημάτων-αδηφαγικού φαγητού.

Στρατηγικές που θα μπορούσαν να βοηθήσουν σε αυτή την κατεύθυνση είναι οι παρακάτω:
• Να μάθει το άτομο να αναγνωρίζει το αίσθημα της πείνας και τα σήματα κορεσμού, γιατί συχνά τρώμε, χωρίς να πεινάμε πραγματικά.
• Η τήρηση ενός ημερολογίου καταγραφής τροφίμων είναι χρήσιμη, ώστε να διαπιστώσει ποιες ώρες της ημέρας και κάτω από ποιες συνθήκες καταφεύγει στο συναισθηματικό φαγητό.
• Η συστηματική άσκηση είναι μια ωφέλιμη στρατηγική για να μείνει το άτομο μακριά από το συναισθηματικό φαγητό. Αυξάνει τη διάθεση και βοηθάει το άτομο να διοχετεύσει τα άσχημα συναισθήματα, όπως η νευρικότητα και το άγχος.

Λανθασμένη στρατηγική αντιμετώπισης του προβλήματος είναι η έναρξη μιας αυστηρής δίαιτας, καθώς μπορεί να οδηγήσει στα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα.

Εάν μέσα στις παραπάνω συμπεριφορές βρίσκετε τον εαυτό σας, προτού ξεκινήσετε οποιαδήποτε προσπάθεια δίαιτας είναι σημαντικό να αναζητήσετε υποστήριξη από ειδικούς επιστήμονες όπως έναν πτυχιούχο διαιτολόγο ειδικευμένο στην τροποποίηση συμπεριφοράς. Έτσι, λοιπόν, θα εκπαιδευτείτε διατροφικά και θα καταφέρετε να αποκτήσετε τον έλεγχο της συναισθηματικής πείνας. Πολλές φορές, όσο πραγματική και αν φαίνεται η πείνα σας δεν προέρχεται από την κοιλιά σας, αλλά από το μυαλό σας!


Πηγη:http://www.nutrimed.gr/adunatisma/xaste_baros/sunais8imatiko_fagito_taazontas_ta_sunais8imata_sas.html

gym
15-01-12, 07:20
θα ηθελα να τονισω το τελευταιο κομματι με τα μαυρα στις στρατηγικες...βοηθαει πολυ το να καταγραφεις καθημερινα το τι κανεις διοτι σε περιπτωση υπερφαγιας-βουλιμιας γυρνας πισω στο ημερολογιο και βλεπεις τι οντως εγινε...;)

christos drifter
15-01-12, 11:09
αυτο που λατρευω σε εμας τους ελληναραδες.ακουμε κατι και τελος ισχυει εφ ορου ζωης.ειναι σαπια αυτα π φτιαχνουν τα γιαουρτια κ τα γαλατα.τελος ολα σαπια. γραφουν λαθος τα συστατικα σε ενα προιον και βγαινουν αλλα αν τα παμε στο χημειο του κρατους.τελος ολα τα προιοντα παρομοια κ μη λενε οτι να ναι. εγω παιδες δε ξαναμηλαω για ποιοτητα προιοντος αν δν εχω ατομο μεσα απο την εταιρια. σε 1-2 εχω κ ξερω τι παιζει απο ποιοτητα.δε λεω αν ειναι μαπα η καλα απλα οτι ξερω τη ποιοτητα. ουτε λεω μαρκες κτλπ. σορυ για το οφ αλλα ηταν σα να κουνας γλυφιτζουρι σε πιτσιρικι.

Καλά έκανες και το λες, μιλάω συγκεκριμένα για την πρώην Ελληνική Δέλτα και λόγο σχέσης με τον πρώην Έλληνα ιδιοκτήτη της. :cool: Λόγο οικογενειακού φίλου πρώην εργαζομένου στην ΕΒΓΑ εκ δημιουργίας της εταιρίας και λόγο επαγγελματικών σχέσεων με ΚΡΙΚΡΙ όπου προς το παρόν από ότι ακούω, όχι από τυχαίους, είναι η μόνη εταιρία που αγοράζει σκόνες ΟΧΙ γενικά τροποποιημένες.

Παρακαλώ όμως θα ήθελα να μην κάνεις αυτό που αναφέρεις στο παραπάνω σου κείμενο χαρακτηρίζοντας και εμένα "ελληναράδες", μιλάς και γενικεύεις από μια υπόθεση που έκανες για εμένα από ένα post μου, ενώ παράλληλα με κατηγορείς ότι κάνω το ίδιο με τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Κακό δεν είναι να μην ξέρεις, κακό είναι να μην θες να μάθεις, γλειφιτζούρια έχω στο περίπτερο με ζάχαρη όμως, γείτονας είσαι βλέπω έλα να πάρεις, ότι άλλο θες στείλε μου προσωπικό μήνυμα, δεν υπάρχει λόγος να λέμε άσχετα με το πολύ ωραίο topic πράγματα.

tolis93
15-01-12, 11:44
Καλά έκανες και το λες, μιλάω συγκεκριμένα για την πρώην Ελληνική Δέλτα και λόγο σχέσης με τον πρώην Έλληνα ιδιοκτήτη της. :cool: Λόγο οικογενειακού φίλου πρώην εργαζομένου στην ΕΒΓΑ εκ δημιουργίας της εταιρίας και λόγο επαγγελματικών σχέσεων με ΚΡΙΚΡΙ όπου προς το παρόν από ότι ακούω, όχι από τυχαίους, είναι η μόνη εταιρία που αγοράζει σκόνες ΟΧΙ γενικά τροποποιημένες.

Παρακαλώ όμως θα ήθελα να μην κάνεις αυτό που αναφέρεις στο παραπάνω σου κείμενο χαρακτηρίζοντας και εμένα "ελληναράδες", μιλάς και γενικεύεις από μια υπόθεση που έκανες για εμένα από ένα post μου, ενώ παράλληλα με κατηγορείς ότι κάνω το ίδιο με τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Κακό δεν είναι να μην ξέρεις, κακό είναι να μην θες να μάθεις, γλειφιτζούρια έχω στο περίπτερο με ζάχαρη όμως, γείτονας είσαι βλέπω έλα να πάρεις, ότι άλλο θες στείλε μου προσωπικό μήνυμα, δεν υπάρχει λόγος να λέμε άσχετα με το πολύ ωραίο topic πράγματα.

για κανενα λογο δε το πηγαινα προσβλητικα.σορυ αν φανηκε ετσι.:toast: ισως παρασυρθηκα γενικοτερα.οσο για τη ΚΡΙΚΡΙ ισχυει

christos drifter
15-01-12, 12:01
:toast:

eri_87
15-01-12, 13:01
Αυτο θα διορθωθει καποτε αν κανω μικρα γευματα? Θα μπορεσω ποτε να τρωω μια κανονικη μεριδα φαγητου(μην αρχισετε να λετε οτι ο καθενας εχει την δικια του μεριδα και οτι μπορει να εννοω ενα πιατο-κατσαρολα), και να λεω οτι εσκασα? γιατι σε αυτη την κατασταση που ειμαι ποτε δεν λεω οτι εχω σκασει... μα ποτε.



Αν τρως για λίγο καιρό μικά γεύματα όπως λες, θα συνηθίσει το στομάχι σου κ θα "κλείσει" οπότε θα έχεις αυτό που ζητάς. Με cheat τύπου γλυκά, πρέπει να φας πολύυυυυ για να σκάσεις, οπότε ή φαε φαγητό πριν το cheat 'η απλά φάτο για να το χαρείς κι όχι να σκάσεις!

Γιάννηςς
15-01-12, 14:04
Εγώ πλέον η μόνη δυσκολία που αντιμετοπίζω με την υπερφαγία είναι τα πρωϊνά Κυριακής!Είναι η μόνη μέρα που ξυπνάω,δεν έχω γυμναστήριο,και η μόνη μέρα που έχω cheat meal.Έτσι όπως και σήμερα,ξύπνησα με τεράστια όρεξη για υδατάνθρακα...μπισκότο,σοκολάτα και τέτοια.Βασικά έφαγα πολύ για cheat meal,αλλά αφού είναι 1 φορά τη βδομάδα,1 πρωϊνό δεν νομίζω να με πειράξει...Τουλάχιστον δεν έχω τύψεις!Άμα δω και παίρνω κιλά από το μεγάααλο cheat θα μειώσω ποσότητες.Το κακό είναι οτι το βλέπω σαν γεύμα διαφυγής απο το συνιθισμένο,και θέλω να φάω πολύ,να το ευχαριστηθώ!Και έτσι τρώω μεγάλες ποσότητες,δλδ μπορεί να φτάσω και 1500+++ θερμίδες(νομίζω σήμερα 2000).Αν δώ οτι τελικά παίρνω κιλά,θα μειώσω ποσότητες αναγκαστικά.:)

tolis93
15-01-12, 17:44
Εγώ πλέον η μόνη δυσκολία που αντιμετοπίζω με την υπερφαγία είναι τα πρωϊνά Κυριακής!Είναι η μόνη μέρα που ξυπνάω,δεν έχω γυμναστήριο,και η μόνη μέρα που έχω cheat meal.Έτσι όπως και σήμερα,ξύπνησα με τεράστια όρεξη για υδατάνθρακα...μπισκότο,σοκολάτα και τέτοια.Βασικά έφαγα πολύ για cheat meal,αλλά αφού είναι 1 φορά τη βδομάδα,1 πρωϊνό δεν νομίζω να με πειράξει...Τουλάχιστον δεν έχω τύψεις!Άμα δω και παίρνω κιλά από το μεγάααλο cheat θα μειώσω ποσότητες.Το κακό είναι οτι το βλέπω σαν γεύμα διαφυγής απο το συνιθισμένο,και θέλω να φάω πολύ,να το ευχαριστηθώ!Και έτσι τρώω μεγάλες ποσότητες,δλδ μπορεί να φτάσω και 1500+++ θερμίδες(νομίζω σήμερα 2000).Αν δώ οτι τελικά παίρνω κιλά,θα μειώσω ποσότητες αναγκαστικά.:)

η μπουρδα ειναι οτι εχουν τρελες θερμιδες ολες αυτες οι βλακειουλες σε μικρη ποσοτητα κιολας.μια μπουγατσιτσα χτυπας κ τσιμπας 400 θερμιδες.γκρρρρ

Γιάννηςς
15-01-12, 18:16
Χαχαχα...ναι ρε αν έχεις το θεό σου!..Μια τόση δα σοκολατίτσα 100 γρ 500+ θερμίδες!Εεε να μη φας και λίγα αγαπημένα μπισκοτάκια κανέλας με εξτρα βούτηρο;;Πάρε άλλες 900 στα 200 γρ...πιες και 2 ποτύρια γάλα να κάνει παπάρα το μπισκότο,πάρε άλλες 200...δοκίμασε και λίγο ένα τόσο δα κομματάκι από την τυρόπιτα της μαμάς,πάρε άλλες 100-150,ε συγχαριτήρια,μόλις tσίμπησες σχεδόον 2000 θερμίδες :P :shock: :shock: :shock:

kleiza7
17-01-12, 00:58
Ενα μπραβο απο εμενα στα παιδια που "ανοιγονται" και μιλανε για τα διατροφικα τους προβληματα. ετσι καταρχιν βοηθουν τους ιδιοιυς τους τους εαυτους αλλα ΚΑΙ αλλα ατομα με παρομιες εμπειριες...
νους υγιης εν σωματι υγιει και ΟΧΙ δεν ειναι απλα μια προτροπη. δηλαδη να "γυμναζουμε" τοσο το μυαλο μας οσο και το πνευμα μας.
Ειναι η διαπιστωση οτι τα διατροφικα/σωματικα "προβληματα" μας επηρεαζουν ψυχολογικα, αλλα και το αντιστροφο,
οτι τα ψυχολογικα μας προβληματα, επηρεαζουν το σωμα μας. ποικιλοτρόπως....

Το ποσο παλιο ειναι αυτο το ρητο, το γνωριζουμε ολοι. αρα και το ποσο "μεσα στη ζωη" ειναι αυτα τα πραγματα.
Χρειαζεται προπαθεια διαρκης, αυτη ειναι η αληθεια, προσφατα μιλουσα με μια κυρια, ανω των 60 ετων , πολυ ομορφη, με σωμα αρκετα αδυνατο(φυσικα παραπανω καποια κιλα λογω ηλικιας), ιδιοκτητρια ζαχαροπλαστειου(μεσα στην...κολαση δηλαδη:P ) η οποια μου ανοιχτηκε και μου ειπε οτι απο κοριτσακι ειχε προβληματα ανορεξιας(ανορεξια και βουλημια συνδεονταιο αμμεσα ως γνωστον) κ οτι εχει κινδυνεψει και η ζωη της απο τετοιες υπερβολες. ακομα και σημερα μου λεει εχω ενα παραπανω αγχος για τη διατροφη μου απο τις γυρω μου γυναικες...

ομως το ΡΥΘΜΙΣΕ και η γυναικα ειναι κουκλαρα τι να λεμε. μακαρι να ειναι ετσι η γυναικα μου στα 60 της :P

χρειαζεται μεγαλη προσπαθεια, το γνωριζω, γιατι το μυαλο παιζει περιεργα παιχνιδια και παιρνει αναποδες στροφες ωρες ωρες;)
αλλα ανθρωπος που εχει την γυμναστικη σαν τροπο ζωης......δεν εχει να φοβαται ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ.
και να λεμε στον εαυτο μας το εξης : ειμαστε ανθρωποι, ανεβαινουμε, πεφτουμε, ειμαστε σε καλη φυσικη κατασταση, αλλες φορες ΔΕΝ ειμαστε... ολα στη ζωη μεταβαλλονται το σωμα μας οχι?

Michaelangelo
17-01-12, 02:38
Ρε παίδες, εγώ την τύχη μου, μου τυχαίνει να μην μου λείπει τίποτα από ότι στερούμαι, να μην νοιώθω ''σχεδόν'' τίποτα να μην με νοιάζει απολύτως τίποτα, να είμαι μήνες χωρίς γλυκό (που λέει ο λόγος) αλλά αν πάω να φάω λίγο για δοκιμή π.χ. ένα κομματάκι σοκολάτα. δεν μένω μόνο σε ένα! Δυσκολεύομαι να σταματήσω! :P:P:P

tolis93
17-01-12, 12:43
Ρε παίδες, εγώ την τύχη μου, μου τυχαίνει να μην μου λείπει τίποτα από ότι στερούμαι, να μην νοιώθω ''σχεδόν'' τίποτα να μην με νοιάζει απολύτως τίποτα, να είμαι μήνες χωρίς γλυκό (που λέει ο λόγος) αλλά αν πάω να φάω λίγο για δοκιμή π.χ. ένα κομματάκι σοκολάτα. δεν μένω μόνο σε ένα! Δυσκολεύομαι να σταματήσω! :P:P:P

ειδικα με τα γλυκα σε νιωθω. εχω παρατηρησει οτι υπαρχει ενα διαστημα π μπορεις να σκεφτεις καθαρα.συνηθως στο πρωτο κομματακι.εγω οταν βλεπω πλεον γλυκα κ τετοια σπιτι ντυνομαι βαζω παπουτσακια παιρνω τα κλειδια φτιαχνω ενα καφε τρωω ενα κομματι κ μετα απλα φευγω απο το σπιτι.δλδ λεω θα φαω μωλις ειναι να φυγω.μεχρι να γυρισω απλα εχει εξαφανηστει οποτε ειμαι αρχοντας.:green: δοκιμασε να φτιαξεις κ καμια υγιεινη εκδοχη οσο γινεται υγιεινη δλδ.να μη σου λειπουν.το μυστικο ειναι να γουσταρεις τη διατροφη σου

Γιάννηςς
17-01-12, 16:00
Aκριβώς το ίδιο παθαίνω και γώ στα υπερφαγικά επεισόδια!!Στην αρχή είμαι εντός ελέγχου,όλα καλά!Μόλις περάσω στο 2ο και μετά,αρχίζω να "τεντόνω" συναισθηματικά,να μην θέλω να φάω άλλο,αλλά να τρώω ακόμα περισσότερο,και πιο γρήγορα και πιο παθιασμένα!!:shock:

christos drifter
18-01-12, 00:39
Aκριβώς το ίδιο παθαίνω και γώ στα υπερφαγικά επεισόδια!!Στην αρχή είμαι εντός ελέγχου,όλα καλά!Μόλις περάσω στο 2ο και μετά,αρχίζω να "τεντόνω" συναισθηματικά,να μην θέλω να φάω άλλο,αλλά να τρώω ακόμα περισσότερο,και πιο γρήγορα και πιο παθιασμένα!!:shock:

Τελικά έχεις φάει τα πάντα, χωρίς καν να τα απολαύσεις γιατί τα έφαγες βιαστικά... και μετά και άλλο και άλλο...

Γιάννηςς
18-01-12, 00:43
...και άλλο.....και άλλο...μέχρι που αρχίζεις να νιώθεις πληρώτητα στο στομάχι και ή που θα σταματήσεις από το φούσκωμα ή από τις τύψεις :P .Koμμένα πλέον αυτά πάντος,οκ μπορεί να το παρακάνω λίγο στο 1 cheat meal που έχω μες στη βδομαδα,αλλά δεν μα πιάνει βουλιμικό με τύψεις κτλ...:)

christos drifter
18-01-12, 00:58
...και άλλο.....και άλλο...μέχρι που αρχίζεις να νιώθεις πληρώτητα στο στομάχι και ή που θα σταματήσεις από το φούσκωμα ή από τις τύψεις :P .Koμμένα πλέον αυτά πάντος,οκ μπορεί να το παρακάνω λίγο στο 1 cheat meal που έχω μες στη βδομαδα,αλλά δεν μα πιάνει βουλιμικό με τύψεις κτλ...:)

Και πάντα γίνεται όταν είσαι χάλια ψυχολογικά, ακόμα και αν δεν το καταλαβαίνεις με την πρώτη ματιά...αλλά κάτι σου λείπει και θες να το καλύψεις, άλλοι δεν τρώνε τίποτα, άλλοι τα πάντα, δυστυχώς είμαι στην 2η κατηγορία...

tolis93
18-01-12, 01:03
Και πάντα γίνεται όταν είσαι χάλια ψυχολογικά, ακόμα και αν δεν το καταλαβαίνεις με την πρώτη ματιά...αλλά κάτι σου λείπει και θες να το καλύψεις, άλλοι δεν τρώνε τίποτα, άλλοι τα πάντα, δυστυχώς είμαι στην 2η κατηγορία...

δοκιμαστε να βαλετε κανα 2 λιτρο νερο στο στομαχακι σας κ να φατε απλα οσο μαρουλι μπορειτε.βαλτε κετσαπ πανω στη τελικη για το γαμωτο να πειτε οτι φαγατε βρωμια.θα καταληξετε με 1000-1500 θερμιδες λιγοτερες.αναλογα το υπερβουλιμικο επισοδιο.εστω για αρχη κατι κανει.μετα παει το πεισμα.κ απλα.μη μενετε στη κουζινα πολλες ωρες

christos drifter
18-01-12, 01:22
δοκιμαστε να βαλετε κανα 2 λιτρο νερο στο στομαχακι σας κ να φατε απλα οσο μαρουλι μπορειτε.βαλτε κετσαπ πανω στη τελικη για το γαμωτο να πειτε οτι φαγατε βρωμια.θα καταληξετε με 1000-1500 θερμιδες λιγοτερες.αναλογα το υπερβουλιμικο επισοδιο.εστω για αρχη κατι κανει.μετα παει το πεισμα.κ απλα.μη μενετε στη κουζινα πολλες ωρες

Ορθή σκέψη κοινώς και ειδικά το νερό κάνει δουλειά γιατί φουσκώνεις, αλλά όταν η "πείνα" είναι στο μυαλό τότε δεν νιώθεις τίποτα, πρέπει απλά να σκεφτείς ποιο σημαντικά πράγματα!!!

Γιάννηςς
18-01-12, 15:24
Εγω υποσχέθηκα στον εαυτό μου τουλάχιστον να μην κάνω εμμετό!Τώρα υπερφαγικά όπως με έπιαναν δεν με πιάνουν,απλώς τρώω πολύ στα τσίτ!Ξέρεις τι συμβαίνει;Είμαι 15 εγώ,και η μάνα μου αγοράζει η φτιάχνει συνέχεια γλυκά!...Κεικ,σοκολάτες,μους σοκολάτας,μερένες,μπισκότα,πάστες,και κρατιέμαι όλη τη βδομάδα να μην φάω τίποτα,και όταν έχω τσιτ κατά κάποιο τρόπο ξεσπάω για την τόση επιθυμία που είχα τόσο καιρό!Ευτυχώς είναι μόνο ενα πρωινό μέσα στη βδομάδα(πρωϊνο κυριακής) και έτσι δεν αντέχω να φάω πάααααρα πολύ!Πάντως γενικά και τις ποσότητες που έτρωγα στα τσιτ Τις έχω μειώσει!Έτρωγα μέχρι να σκάσω,τώρα τουλάχιστον προσπαθώ υπολογίζω να είμαι και σε ένα όριο θερμιδών :P Αλλά π'ανω απ όλα,δεν με πιάνει αυτό που λέμε βουλημία!Ούτε τυψεις εχω οταν το κάνω,ουτε με πιανει αυτή η βιασύνη και το άγχος...και έτσι η ψυχολογία μου είναι ήσυχη μετά το τσιτ...

rey1989
18-01-12, 21:35
δοκιμαστε να βαλετε κανα 2 λιτρο νερο στο στομαχακι σας κ να φατε απλα οσο μαρουλι μπορειτε.βαλτε κετσαπ πανω στη τελικη για το γαμωτο να πειτε οτι φαγατε βρωμια.θα καταληξετε με 1000-1500 θερμιδες λιγοτερες.αναλογα το υπερβουλιμικο επισοδιο.εστω για αρχη κατι κανει.μετα παει το πεισμα.κ απλα.μη μενετε στη κουζινα πολλες ωρες

εγω δεν έχω ακριβώς τετοιο πρόβλημα (δηλαδή δεν με πιάνει βουλιμία η υπερφαγία) αλλα πάνω σε αυτό που προτείνεις να πω οτι δουλεύει γιατι τις τελευταίες δυο-τρεις ημέρες μετά το μεσημεριανό καπάκι μου έρχεται μια τρελή πείνα απο το πουθενά! άντε να περνάνε 30 λεπτά? ? ? πίνω νερό αλλά τίποτα!

τελικά έφαγα ενα μικρο μπολάκι μάπα με ρίγανη και λίγο λεμόνι και μου έκοψε την πείνα μαχαίρι. Δεν ξέρω αν λεει κάτι αλλα νομίζω πως αυτό με έπιασε οταν ανέβασα τον υδατάνθρακα και επίσης η ντομάτα μου ανοίγει την όρεξη για κάποιο λόγο , όσο παράλογο και να ακούγετε. Οπότε απο αυριο θα τρώω και το μεσημέρι μαρούλι/μάπα και πιστευω να μου περάσει αυτη η φάση.

tolis93
19-01-12, 00:01
εγω δεν έχω ακριβώς τετοιο πρόβλημα (δηλαδή δεν με πιάνει βουλιμία η υπερφαγία) αλλα πάνω σε αυτό που προτείνεις να πω οτι δουλεύει γιατι τις τελευταίες δυο-τρεις ημέρες μετά το μεσημεριανό καπάκι μου έρχεται μια τρελή πείνα απο το πουθενά! άντε να περνάνε 30 λεπτά? ? ? πίνω νερό αλλά τίποτα!

τελικά έφαγα ενα μικρο μπολάκι μάπα με ρίγανη και λίγο λεμόνι και μου έκοψε την πείνα μαχαίρι. Δεν ξέρω αν λεει κάτι αλλα νομίζω πως αυτό με έπιασε οταν ανέβασα τον υδατάνθρακα και επίσης η ντομάτα μου ανοίγει την όρεξη για κάποιο λόγο , όσο παράλογο και να ακούγετε. Οπότε απο αυριο θα τρώω και το μεσημέρι μαρούλι/μάπα και πιστευω να μου περάσει αυτη η φάση.

τι διαολο τοσο ευαισθητος στην ινσουλινη εισαι π η ελαχιστη ζαχαρη της ντοματας κ ο ελαχιστος υδατανθρακας π ανεβασες σ κανει τετοια κολπα? κουλο μ φενεται.τρωγε κανα κολοκυθακι κ κανα μπροκολο.το ενα εχει αμυλο κ το αλλο τιγκα στις ινες

vAnY
21-01-12, 22:45
καλησπερα σε ολους, και αν και αργα (αλλα ακομα μεσα στον Ιανουαριο) Καλη Χρονια !:)
Συγχαρητηρια στα παιδια του φορουμ, εχω να μπω πολυ καιρο κα να γραψω, το φορουμ εχει ανεβει πααρα πολυ ειλικρινα μπραβο στην ομαδα!:clap::bowdown:

Ποσταρω απαντηση στο θεμα αυτο διοτι δυστυχως ειναι ενα θεμα που με αφορα αμεσα, ειχα ηδη πει οτι πασχω απο Νευρικη Βουλιμια.
Ε αυτο το θεμα ειναι κι ενας απο τους λογους για τους οποιους σταματησα να μπαινω στο φορουμ, ειχα ξεφυγει εντελως. :unsure:
Απο το Μαρτη 2011 επιασα δουλεια σε κρουαζιεροπλοιο, που κανει ταξιδια στα νησια της Γαλλικης Πολυνησιας. Δουλευω εκει στη ρεσεψιον, με 5 μηνα συμβολαια καθε φορα. Τωρα θα μου πειτε "πωωπωωω τελεια παραδεισος κλπ" . Ναι πραγματι ειναι παραδεισενιο μερος, οποτε μπορουμς και βγαινουμε εξω. Αλλα ψυχολογικα ειναι αρκετα δυσκολα δουλευεις σερι χωρις ρεπο 10-12 ωρες την ημερα. Ζεις σε ενα κλειστο μερος οπου φαγητο εχει μπουφε συγκεκιμενες ωρες πρωι μεσημερι και βραδυ.

Για μενα ηταν μεγαλη η αλλαγη γιατι ειχα συνηθησει να εχω το προγραμμα με τα βαρη και την αεροβια στο γυμναστηριο τα 6 υγιεινα γευματα την ημερα, και σωστο υπνο. Ε ολα αυτα ηταν αδυνατον να τα τηρησω οταν μπαρκαρα, απλα δεν προλαβαινα για γυμναστηριο κι οταν προλαβαινα, ημουν πολυ κουρασμενη η προτειμουσα να παρω καθαρο αερα εξω. Αυτο ομως μου δημιουργουσε τυψεις (ΓΙΑΝΝΗΣ σε καταλαβαινω ΑΠΟΛΥΤΑ γιατι ΑΚΡΙΒΩΣ το ιδιο αισθανομαι απεναντι στο φαγητο) σκεφτομουν "πωπω δεν γυμναζομαι θα παχυνω κλπ" και οταν εχει μπουφε και εχει οτι μλκια θες εκει ειναι πολυυ δυσκολο να κρατηθεις, και λες "ε αφου εφαγα αυτο ας φαω και τ αλλο, τι ενα τι 2..." βρηκα με τους μηνες να καταναλωνω απιστευτες ποσοτητες φαγητου να εχω κανει ενα στομαχι ΝΑ, και απο τις τυψεις, στις χειροτερες μερες μου να πηγαινω για εμετο μετα απο καθε γευμα. Ειναι πολυ δθσκολο να καταλαβει κανεις που ΔΕΝ πασχει απο αυτο πως σκεφτεται το μυαλο... καθε μερα σηκωνομουν κι ελεγα" φτανει Βανεσσα σημερα καινουρια αρχη, μονο υγιεινα μονο σαλατα και ψητα" ελα ομως που το μυαλο μου αλλαζε παλι σκεψη και επεφτα παλι στη παγιδα του φαγητου.

Το φαγητο μου ειχε γινει μια ψυχωση να σκεφτομαι αυτο ολη μερα ειναι τραγικο... Αφησα λοιπον τη προπονηση με τα βαρη κι αρχησα το τρεξιμο εξω... πολυ ομοφα, τελεια η αισθηση να εχεις τρεξει 1μιση ωρα καθε 2 μερες... Μαλιστα ειχα σπασει προσωπικο ρεκορ φτανοντας 2 μιση ωρες συνεχομενα, ηθελα να αρχισω να προπονουμαι για μαραθωνιο! .. αλλα τη διατροφη μου μια μερα τη κρατουσα, την επομενη τη χαλουσα... Και εκανα σαν τον Γιαννη, αυτο τιμωριομουν "τοσες θερμιδες εφαγες?? λιωσε τωρα διαδρομο!! " με συνεπεια να ειναι ενας φαυλος κυκλος που να μην κλεινει ποτε.
Απο που προερχεται αυτο το προβλημα ομως? Οπως και με τον Γιαννη μικρη ημουν πολυ πιο παχια, ως και την εφηβεια μου....με κοροιδευανε οι συμμαθητες στο σχολειο "χοντρελο, βοδι" κλπ.. και ημουν πολυ κλειστη δεν ειχα πολλους φιλους, και εννοειται μισουσα τον εαυτο μου.

το 2005-6 αρχισα να αλλαζω και ναα αθλουμαι, να αδυνατιζω κι ασχοληθηκα με τα βαρη, μπηκα στο φορουμ οπου βρηκα φιλους, συμβουλες, ολα τα απαραιτητα για να φτιαξω το "σωμα των ονειρων μου" ... το οποιο εν μερη καταφερα κι ημουν περιφανη, αλλα οπως ολες τις γυναικες εχω κι εγω το κομπλεξ μου¨τα ποδια και ο "ποπος" μου τα οποια ειχαν πολυ λιπος κατα τη γνωμη μου το οποιο παρολη τη γυμναστηκη και τη διατροφη δεν καταφερα να διωξω.
Τωρα ειμαι σε διακοπες, και πηρα μια μεγαλη αποφαση, που πιστευω ψυχολογικα θα μου ξανα ανεβασει το ηθικο και θα βαλει ενα τελος στη βουλιμια, εφ οσον και βγει το επιθυμητο αποτελεσμα. Εκανα λιποανναροφηση πριν 5 μερες. Πραγματικα, εδω και μια εβδομαδα δεν ειχα κανενα βουλιμικο επισοδειο και ουτε μου περασε απο το μυαλο να φαω τεραστια ποσοτητα απο κατι. Ισα ισα εστρωσα τη διατροφη μου και η διαθεση μου εχει ανεβει παρα πολυ !

Τελος παντων, ηθελα απλα να μοιραστω την εμπειρια μου διοτι αυτη η κολ...αρρωστια μου ειχε ^%$ τη ζωη..... ελπιζω τωρα να τελειωσει και να ξαναμπω σιγα σιγα σε προγραμμα bodybuilding :weights: μου εχει λειψει πολυ.

Φιλια σε ολους να ειστε παντα καλα στην υγιεια σας.:welcome:

Polyneikos
21-01-12, 22:51
Βανυ καλως ήρθες ξανα στην παρέα μας,χαιρομαστε που είσαι παλι κοντα μας.
Καταθεση ψυχής το ποστ σου,ελπίζω να πανε όλα καλα (που θα πανε δηλαδη) :toast:

gym
21-01-12, 22:56
vany καλως ηρθες και παλι!ευχομαι να σου πανε ολα καλα και να βαλεις σε μια ταξη την ζωη σου οπως την θες εσυ!:toast:

Γιάννηςς
21-01-12, 23:03
Καλή συνέχεια!!:clap: Πραγματικά ακριβώς έτσι σκέφτομαι και εγώ όταν βρίσκομαι σε βουλημικό επεισόδιο!!ΑΚΡΙΒΩΣ έτσι....μάλλον έιναι κοινός ο τρόπος σκέψης και λειτουργίας του εγκαιφάλου σε όλους τους βουλημικούς :shock: Και έχω και το ίδιο παρελθόν με εσένα!Μέχρι πριν 7-8 μηνες ήμουν 101 κιλά,κλειστός στον εαυτό μου,ντροπαλός...με μισούσα τελείως!Δεν έβγαινα απ το σπίτι απ την ντροπή!Και τώρα μόνο και στην σκέψη οτι θα παχύνω ή οτι τρώω όπως έτρωγα με πιάνει πανικός!Πλεον το ελέγχω νομίζω και το βουλιμικό επεισόδιο το σταματάω πριν είναι αργά...πραγματικά αυτό που λες...δεν μπορει να καταλάβεικανεις αν δεν το έχει!Πριν το κάνεις λες δεν πειράζει,τελευταία φορά,αντε αλλο ενα...θα τα κάψεις κτλ...πραγματικά λες και σε καθοδηγεί κάποιος άλλος :shock: Μετά κατα τη διάρκεια αρχίζουν οι τύψεις αλλά ταυτόχρωνα εθιζεσαι κι άλλο..δεν σε αφήνεις να σταματήσεις!Τρώς πιο πολύ πιό έντονα πιο λαίμαργα και γρήγορα!Και μετά μόλις τελειώσεις οι τύψεις σε ΚΑΤΑΤΡΩΝΕ...μέχρι που δεν τις αντέχεις και καταλήγεις στο μπάνιο!Εγώ για να αποφύγω τα βουλημικά εκει που αρχίζω να σκέφτομαι να "αμαρτήσω" σκέφτομαι πως θα νιώθω μετά και τι θα ακολουθήσει και σταματάω!Βέβαια ακόμα μερικές φορές τρώω παρπάνω,αλλά δεν χάνω τείως τον έλεγχο,και φυσικά δεν κάνω εμμετό!

Stella
22-01-12, 00:51
Βανέσσα ειλικρινά χαιρομαι παααααρα πολύ που ξαναέγραψες στο φορουμ!
Και σε είχα στο μυαλό μου τελευταια και όλο ελεγα να ρωτήσω!
Μη μασας, ήσουν που ήσουν φοβερη...τωρα και με τη λιποαναρρόφηση...δε θα παίζεσαι!!!:thumbup::thumbup::thumbup:
Μη χαθεις!;)

Ηλαπ
22-01-12, 00:54
Το παθενω και εγω καμια φορα το διμηνο....Εχω μια αισθηση του θελω να τα φαω ολα και να μην αφησω κοκαλακι...Το καλο ειανι οτι το παθαινω πανω στο φαι οποτε τρωω -σκαω και μου περναει...

TRIANTAFYLLOU
22-01-12, 01:19
καλησπερα σε ολους, και αν και αργα (αλλα ακομα μεσα στον Ιανουαριο) Καλη Χρονια !:)
Συγχαρητηρια στα παιδια του φορουμ, εχω να μπω πολυ καιρο κα να γραψω, το φορουμ εχει ανεβει πααρα πολυ ειλικρινα μπραβο στην ομαδα!:clap::bowdown:

Ποσταρω απαντηση στο θεμα αυτο διοτι δυστυχως ειναι ενα θεμα που με αφορα αμεσα, ειχα ηδη πει οτι πασχω απο Νευρικη Βουλιμια.
Ε αυτο το θεμα ειναι κι ενας απο τους λογους για τους οποιους σταματησα να μπαινω στο φορουμ, ειχα ξεφυγει εντελως. :unsure:
Απο το Μαρτη 2011 επιασα δουλεια σε κρουαζιεροπλοιο, που κανει ταξιδια στα νησια της Γαλλικης Πολυνησιας. Δουλευω εκει στη ρεσεψιον, με 5 μηνα συμβολαια καθε φορα. Τωρα θα μου πειτε "πωωπωωω τελεια παραδεισος κλπ" . Ναι πραγματι ειναι παραδεισενιο μερος, οποτε μπορουμς και βγαινουμε εξω. Αλλα ψυχολογικα ειναι αρκετα δυσκολα δουλευεις σερι χωρις ρεπο 10-12 ωρες την ημερα. Ζεις σε ενα κλειστο μερος οπου φαγητο εχει μπουφε συγκεκιμενες ωρες πρωι μεσημερι και βραδυ.

Για μενα ηταν μεγαλη η αλλαγη γιατι ειχα συνηθησει να εχω το προγραμμα με τα βαρη και την αεροβια στο γυμναστηριο τα 6 υγιεινα γευματα την ημερα, και σωστο υπνο. Ε ολα αυτα ηταν αδυνατον να τα τηρησω οταν μπαρκαρα, απλα δεν προλαβαινα για γυμναστηριο κι οταν προλαβαινα, ημουν πολυ κουρασμενη η προτειμουσα να παρω καθαρο αερα εξω. Αυτο ομως μου δημιουργουσε τυψεις (ΓΙΑΝΝΗΣ σε καταλαβαινω ΑΠΟΛΥΤΑ γιατι ΑΚΡΙΒΩΣ το ιδιο αισθανομαι απεναντι στο φαγητο) σκεφτομουν "πωπω δεν γυμναζομαι θα παχυνω κλπ" και οταν εχει μπουφε και εχει οτι μλκια θες εκει ειναι πολυυ δυσκολο να κρατηθεις, και λες "ε αφου εφαγα αυτο ας φαω και τ αλλο, τι ενα τι 2..." βρηκα με τους μηνες να καταναλωνω απιστευτες ποσοτητες φαγητου να εχω κανει ενα στομαχι ΝΑ, και απο τις τυψεις, στις χειροτερες μερες μου να πηγαινω για εμετο μετα απο καθε γευμα. Ειναι πολυ δθσκολο να καταλαβει κανεις που ΔΕΝ πασχει απο αυτο πως σκεφτεται το μυαλο... καθε μερα σηκωνομουν κι ελεγα" φτανει Βανεσσα σημερα καινουρια αρχη, μονο υγιεινα μονο σαλατα και ψητα" ελα ομως που το μυαλο μου αλλαζε παλι σκεψη και επεφτα παλι στη παγιδα του φαγητου.

Το φαγητο μου ειχε γινει μια ψυχωση να σκεφτομαι αυτο ολη μερα ειναι τραγικο... Αφησα λοιπον τη προπονηση με τα βαρη κι αρχησα το τρεξιμο εξω... πολυ ομοφα, τελεια η αισθηση να εχεις τρεξει 1μιση ωρα καθε 2 μερες... Μαλιστα ειχα σπασει προσωπικο ρεκορ φτανοντας 2 μιση ωρες συνεχομενα, ηθελα να αρχισω να προπονουμαι για μαραθωνιο! .. αλλα τη διατροφη μου μια μερα τη κρατουσα, την επομενη τη χαλουσα... Και εκανα σαν τον Γιαννη, αυτο τιμωριομουν "τοσες θερμιδες εφαγες?? λιωσε τωρα διαδρομο!! " με συνεπεια να ειναι ενας φαυλος κυκλος που να μην κλεινει ποτε.
Απο που προερχεται αυτο το προβλημα ομως? Οπως και με τον Γιαννη μικρη ημουν πολυ πιο παχια, ως και την εφηβεια μου....με κοροιδευανε οι συμμαθητες στο σχολειο "χοντρελο, βοδι" κλπ.. και ημουν πολυ κλειστη δεν ειχα πολλους φιλους, και εννοειται μισουσα τον εαυτο μου.

το 2005-6 αρχισα να αλλαζω και ναα αθλουμαι, να αδυνατιζω κι ασχοληθηκα με τα βαρη, μπηκα στο φορουμ οπου βρηκα φιλους, συμβουλες, ολα τα απαραιτητα για να φτιαξω το "σωμα των ονειρων μου" ... το οποιο εν μερη καταφερα κι ημουν περιφανη, αλλα οπως ολες τις γυναικες εχω κι εγω το κομπλεξ μου¨τα ποδια και ο "ποπος" μου τα οποια ειχαν πολυ λιπος κατα τη γνωμη μου το οποιο παρολη τη γυμναστηκη και τη διατροφη δεν καταφερα να διωξω.
Τωρα ειμαι σε διακοπες, και πηρα μια μεγαλη αποφαση, που πιστευω ψυχολογικα θα μου ξανα ανεβασει το ηθικο και θα βαλει ενα τελος στη βουλιμια, εφ οσον και βγει το επιθυμητο αποτελεσμα. Εκανα λιποανναροφηση πριν 5 μερες. Πραγματικα, εδω και μια εβδομαδα δεν ειχα κανενα βουλιμικο επισοδειο και ουτε μου περασε απο το μυαλο να φαω τεραστια ποσοτητα απο κατι. Ισα ισα εστρωσα τη διατροφη μου και η διαθεση μου εχει ανεβει παρα πολυ !

Τελος παντων, ηθελα απλα να μοιραστω την εμπειρια μου διοτι αυτη η κολ...αρρωστια μου ειχε ^%$ τη ζωη..... ελπιζω τωρα να τελειωσει και να ξαναμπω σιγα σιγα σε προγραμμα bodybuilding :weights: μου εχει λειψει πολυ.

Φιλια σε ολους να ειστε παντα καλα στην υγιεια σας.:welcome:

γειά σου ρε βάνυ καλώς ήρθες ξανα στην παρέα μας και όπως έχω ξαναπεί μόνο τού σπανού τα γένια δεν γίνονται .
εφόσον μια φορα κατάφερες και έφερες το σώμα σου σε τόπ επίπεδο , που να σε θαυμάζουν αλλα το κυριότερο εσύ να νιώθεις σιγουρια και αυτοπεποίθηση , θα το καταφέρεις ξανά και πολύ πιο εύκολα γιατι εκτός την μνήμη του σώματος που όταν έχουμε κάνει δουλειά επάνω του , γρήγορα επανέρχετε , τώρα ξέρεις και τα κόλπα είσαι πιο έμπειρη και χρειάζετε μια τάξη στο μυαλό κυρίως , ώστε να ξαναμπείς σε ρυθμό ανάκαμψης
σε καταλαβαίνω γιατι και γω μια ζωή ήμουν μερακλής στο φαί και ενω να έκανα το πολύ κανα μήνα δίαιτα μου φαινόταν αιώνας :weights::weights::toast::toast:

Triumph
22-01-12, 01:50
καλησπερα σε ολους, και αν και αργα (αλλα ακομα μεσα στον Ιανουαριο) Καλη Χρονια !:)
Συγχαρητηρια στα παιδια του φορουμ, εχω να μπω πολυ καιρο κα να γραψω, το φορουμ εχει ανεβει πααρα πολυ ειλικρινα μπραβο στην ομαδα!:clap::bowdown:

Ποσταρω απαντηση στο θεμα αυτο διοτι δυστυχως ειναι ενα θεμα που με αφορα αμεσα, ειχα ηδη πει οτι πασχω απο Νευρικη Βουλιμια.
Ε αυτο το θεμα ειναι κι ενας απο τους λογους για τους οποιους σταματησα να μπαινω στο φορουμ, ειχα ξεφυγει εντελως. :unsure:
Απο το Μαρτη 2011 επιασα δουλεια σε κρουαζιεροπλοιο, που κανει ταξιδια στα νησια της Γαλλικης Πολυνησιας. Δουλευω εκει στη ρεσεψιον, με 5 μηνα συμβολαια καθε φορα. Τωρα θα μου πειτε "πωωπωωω τελεια παραδεισος κλπ" . Ναι πραγματι ειναι παραδεισενιο μερος, οποτε μπορουμς και βγαινουμε εξω. Αλλα ψυχολογικα ειναι αρκετα δυσκολα δουλευεις σερι χωρις ρεπο 10-12 ωρες την ημερα. Ζεις σε ενα κλειστο μερος οπου φαγητο εχει μπουφε συγκεκιμενες ωρες πρωι μεσημερι και βραδυ.

Για μενα ηταν μεγαλη η αλλαγη γιατι ειχα συνηθησει να εχω το προγραμμα με τα βαρη και την αεροβια στο γυμναστηριο τα 6 υγιεινα γευματα την ημερα, και σωστο υπνο. Ε ολα αυτα ηταν αδυνατον να τα τηρησω οταν μπαρκαρα, απλα δεν προλαβαινα για γυμναστηριο κι οταν προλαβαινα, ημουν πολυ κουρασμενη η προτειμουσα να παρω καθαρο αερα εξω. Αυτο ομως μου δημιουργουσε τυψεις (ΓΙΑΝΝΗΣ σε καταλαβαινω ΑΠΟΛΥΤΑ γιατι ΑΚΡΙΒΩΣ το ιδιο αισθανομαι απεναντι στο φαγητο) σκεφτομουν "πωπω δεν γυμναζομαι θα παχυνω κλπ" και οταν εχει μπουφε και εχει οτι μλκια θες εκει ειναι πολυυ δυσκολο να κρατηθεις, και λες "ε αφου εφαγα αυτο ας φαω και τ αλλο, τι ενα τι 2..." βρηκα με τους μηνες να καταναλωνω απιστευτες ποσοτητες φαγητου να εχω κανει ενα στομαχι ΝΑ, και απο τις τυψεις, στις χειροτερες μερες μου να πηγαινω για εμετο μετα απο καθε γευμα. Ειναι πολυ δθσκολο να καταλαβει κανεις που ΔΕΝ πασχει απο αυτο πως σκεφτεται το μυαλο... καθε μερα σηκωνομουν κι ελεγα" φτανει Βανεσσα σημερα καινουρια αρχη, μονο υγιεινα μονο σαλατα και ψητα" ελα ομως που το μυαλο μου αλλαζε παλι σκεψη και επεφτα παλι στη παγιδα του φαγητου.

Το φαγητο μου ειχε γινει μια ψυχωση να σκεφτομαι αυτο ολη μερα ειναι τραγικο... Αφησα λοιπον τη προπονηση με τα βαρη κι αρχησα το τρεξιμο εξω... πολυ ομοφα, τελεια η αισθηση να εχεις τρεξει 1μιση ωρα καθε 2 μερες... Μαλιστα ειχα σπασει προσωπικο ρεκορ φτανοντας 2 μιση ωρες συνεχομενα, ηθελα να αρχισω να προπονουμαι για μαραθωνιο! .. αλλα τη διατροφη μου μια μερα τη κρατουσα, την επομενη τη χαλουσα... Και εκανα σαν τον Γιαννη, αυτο τιμωριομουν "τοσες θερμιδες εφαγες?? λιωσε τωρα διαδρομο!! " με συνεπεια να ειναι ενας φαυλος κυκλος που να μην κλεινει ποτε.
Απο που προερχεται αυτο το προβλημα ομως? Οπως και με τον Γιαννη μικρη ημουν πολυ πιο παχια, ως και την εφηβεια μου....με κοροιδευανε οι συμμαθητες στο σχολειο "χοντρελο, βοδι" κλπ.. και ημουν πολυ κλειστη δεν ειχα πολλους φιλους, και εννοειται μισουσα τον εαυτο μου.

το 2005-6 αρχισα να αλλαζω και ναα αθλουμαι, να αδυνατιζω κι ασχοληθηκα με τα βαρη, μπηκα στο φορουμ οπου βρηκα φιλους, συμβουλες, ολα τα απαραιτητα για να φτιαξω το "σωμα των ονειρων μου" ... το οποιο εν μερη καταφερα κι ημουν περιφανη, αλλα οπως ολες τις γυναικες εχω κι εγω το κομπλεξ μου¨τα ποδια και ο "ποπος" μου τα οποια ειχαν πολυ λιπος κατα τη γνωμη μου το οποιο παρολη τη γυμναστηκη και τη διατροφη δεν καταφερα να διωξω.
Τωρα ειμαι σε διακοπες, και πηρα μια μεγαλη αποφαση, που πιστευω ψυχολογικα θα μου ξανα ανεβασει το ηθικο και θα βαλει ενα τελος στη βουλιμια, εφ οσον και βγει το επιθυμητο αποτελεσμα. Εκανα λιποανναροφηση πριν 5 μερες. Πραγματικα, εδω και μια εβδομαδα δεν ειχα κανενα βουλιμικο επισοδειο και ουτε μου περασε απο το μυαλο να φαω τεραστια ποσοτητα απο κατι. Ισα ισα εστρωσα τη διατροφη μου και η διαθεση μου εχει ανεβει παρα πολυ !

Τελος παντων, ηθελα απλα να μοιραστω την εμπειρια μου διοτι αυτη η κολ...αρρωστια μου ειχε ^%$ τη ζωη..... ελπιζω τωρα να τελειωσει και να ξαναμπω σιγα σιγα σε προγραμμα bodybuilding :weights: μου εχει λειψει πολυ.

Φιλια σε ολους να ειστε παντα καλα στην υγιεια σας.:welcome:


Πραγματικα σε νιωθω απιστευτα,η μονη μας διαφορα ειναι το φυλο. Στην ιδια κατασταση με εσενα ημουνα στην εφηβεια, που ειχε εως αποτελεσμα να μην χαρω τιποτα. Κομπλεξ κατωτεροτητας,εμφανισης,σωματος που μου δημιουργουσανε χαλια ψυχολογια,οταν δε μου κανανε κ λεκτικη κριτικη για τα κιλα μου με χαντάκωνε. Ειχα κλειστει στον εαυτο μου,οταν εμπλεξα με πυγμαχια,γυμναστιρια και διατροφες ολος μου ο κοσμος γυρναγε και συνεχιζει να γυρναει σε αυτα. Εφτασε η ωρα να μπαρκαρω και εγω κ απο 79 κιλα που χα φτασει με μεγαλο αγωνα βγηκα 92. Πριν 4 μηνες ξεμπαρκαρα και εχω ξεκινηση δυναμικα. τελος παντον μην γινομαι κουραστικος,δν σε γνωριζω προσωπικα αλλα θέλω να ξερεις οτι υπαρχουνε κι αλλοι ανθωποι σε παρομοια κατασταση με τι δικια σου. Δεν εισαι μονη σου! συνεχισε δυνατα,με συγκινησε πολυ το ποστ σου, Σου ευχομε οτι καλυτερο ολοψυχα και καλη χρονια!

vAnY
22-01-12, 05:59
:bowdown: παιδια σας ευχαριστω ολους πραγματικα για τη συμπαρασταση σας, να πω την αληθεια τοσο καιρο μου ελειπε το φορουμ, αλλα ελεγα στον εαυτο μου¨τι να μπω? να γραψω τι? αφου η ιδια εχω κοψει το προγραμμα προπονησης, δεν γυμναζομαι αφοσιωμενα οπως παλιοτερα, ειμαι πλεον η σκια του παλιου μου εαυτου, τι να μπω να γραφω εξυπναδες οταν η ιδια εχω τα χαλια μου? " κι ετσι εμεινα μακρια απο αυτο. :unsure: απο ανασφαλεια καθαρα.

Ναι ειναι δυσκολη η ανηφορα, αλλα ελπιζω να επανελθω συντομα, και να συνεχισω να σας διαβαζω, παλιους και καινουριους του φορουμ και να μαθαινω και να μοιραζομαι εμπειριες!:weights:
Triumph σ ευχαριστω που με καταλαβαινεις, ως καραβισιος κι εσυ (που αν επιτρεπεται?) κουραγιο και στους 2 μας, χαιρομαι που υπαρχουν κι αλλοι παθοντες που μπορουν να καταλαβουν τι περναμε.:unsure:
Polyneikos, Gym, Stella, χαιρομαι που σας ξαναβρηκα! Το φοορυμ εχει γινει απιστευτο μπραβο αγνωριστο !!! :turtle:
Ηλια για σενα τι να πω ? Πατερ χαιρομαι που γυρισα στην οικουμενικη και σεμνη οικογενεια του φορυμ:P δεν πιστευω να εκανες πολλες αταξιες απο τοτε που εφυγα? :P

marvin
22-01-12, 07:13
vAnY πολλα μπραβο για την καταθεση ψυχης και για το θαρρος να παραδεχτεις αυτο που εκανες και που σε βασανιζε τοσο καιρο.Χαιρομαι που ξανα μπηκες και που το παλεψες και τελικα εσυ εισαι η νικητρια σε αυτον τον αγωνα.Το σωμα σου ειναι σιγουρο οτι πολυ γρηγορα θα επανελθει ειδικα τωρα που το βοηθησες θα ειναι 2 φορες πιο σουπερ.Προχωρα δυνατα και ολοι εδω ειμαστε να σε καμαρωνουμε και να σε εμψυχωνουμε.

katerina.
22-01-12, 08:21
καλησπερα σε ολους, και αν και αργα (αλλα ακομα μεσα στον Ιανουαριο) Καλη Χρονια !:)
Συγχαρητηρια στα παιδια του φορουμ, εχω να μπω πολυ καιρο κα να γραψω, το φορουμ εχει ανεβει πααρα πολυ ειλικρινα μπραβο στην ομαδα!:clap::bowdown:

Ποσταρω απαντηση στο θεμα αυτο διοτι δυστυχως ειναι ενα θεμα που με αφορα αμεσα, ειχα ηδη πει οτι πασχω απο Νευρικη Βουλιμια.
Ε αυτο το θεμα ειναι κι ενας απο τους λογους για τους οποιους σταματησα να μπαινω στο φορουμ, ειχα ξεφυγει εντελως. :unsure:
Απο το Μαρτη 2011 επιασα δουλεια σε κρουαζιεροπλοιο, που κανει ταξιδια στα νησια της Γαλλικης Πολυνησιας. Δουλευω εκει στη ρεσεψιον, με 5 μηνα συμβολαια καθε φορα. Τωρα θα μου πειτε "πωωπωωω τελεια παραδεισος κλπ" . Ναι πραγματι ειναι παραδεισενιο μερος, οποτε μπορουμς και βγαινουμε εξω. Αλλα ψυχολογικα ειναι αρκετα δυσκολα δουλευεις σερι χωρις ρεπο 10-12 ωρες την ημερα. Ζεις σε ενα κλειστο μερος οπου φαγητο εχει μπουφε συγκεκιμενες ωρες πρωι μεσημερι και βραδυ.

Για μενα ηταν μεγαλη η αλλαγη γιατι ειχα συνηθησει να εχω το προγραμμα με τα βαρη και την αεροβια στο γυμναστηριο τα 6 υγιεινα γευματα την ημερα, και σωστο υπνο. Ε ολα αυτα ηταν αδυνατον να τα τηρησω οταν μπαρκαρα, απλα δεν προλαβαινα για γυμναστηριο κι οταν προλαβαινα, ημουν πολυ κουρασμενη η προτειμουσα να παρω καθαρο αερα εξω. Αυτο ομως μου δημιουργουσε τυψεις (ΓΙΑΝΝΗΣ σε καταλαβαινω ΑΠΟΛΥΤΑ γιατι ΑΚΡΙΒΩΣ το ιδιο αισθανομαι απεναντι στο φαγητο) σκεφτομουν "πωπω δεν γυμναζομαι θα παχυνω κλπ" και οταν εχει μπουφε και εχει οτι μλκια θες εκει ειναι πολυυ δυσκολο να κρατηθεις, και λες "ε αφου εφαγα αυτο ας φαω και τ αλλο, τι ενα τι 2..." βρηκα με τους μηνες να καταναλωνω απιστευτες ποσοτητες φαγητου να εχω κανει ενα στομαχι ΝΑ, και απο τις τυψεις, στις χειροτερες μερες μου να πηγαινω για εμετο μετα απο καθε γευμα. Ειναι πολυ δθσκολο να καταλαβει κανεις που ΔΕΝ πασχει απο αυτο πως σκεφτεται το μυαλο... καθε μερα σηκωνομουν κι ελεγα" φτανει Βανεσσα σημερα καινουρια αρχη, μονο υγιεινα μονο σαλατα και ψητα" ελα ομως που το μυαλο μου αλλαζε παλι σκεψη και επεφτα παλι στη παγιδα του φαγητου.

Το φαγητο μου ειχε γινει μια ψυχωση να σκεφτομαι αυτο ολη μερα ειναι τραγικο... Αφησα λοιπον τη προπονηση με τα βαρη κι αρχησα το τρεξιμο εξω... πολυ ομοφα, τελεια η αισθηση να εχεις τρεξει 1μιση ωρα καθε 2 μερες... Μαλιστα ειχα σπασει προσωπικο ρεκορ φτανοντας 2 μιση ωρες συνεχομενα, ηθελα να αρχισω να προπονουμαι για μαραθωνιο! .. αλλα τη διατροφη μου μια μερα τη κρατουσα, την επομενη τη χαλουσα... Και εκανα σαν τον Γιαννη, αυτο τιμωριομουν "τοσες θερμιδες εφαγες?? λιωσε τωρα διαδρομο!! " με συνεπεια να ειναι ενας φαυλος κυκλος που να μην κλεινει ποτε.
Απο που προερχεται αυτο το προβλημα ομως? Οπως και με τον Γιαννη μικρη ημουν πολυ πιο παχια, ως και την εφηβεια μου....με κοροιδευανε οι συμμαθητες στο σχολειο "χοντρελο, βοδι" κλπ.. και ημουν πολυ κλειστη δεν ειχα πολλους φιλους, και εννοειται μισουσα τον εαυτο μου.

το 2005-6 αρχισα να αλλαζω και ναα αθλουμαι, να αδυνατιζω κι ασχοληθηκα με τα βαρη, μπηκα στο φορουμ οπου βρηκα φιλους, συμβουλες, ολα τα απαραιτητα για να φτιαξω το "σωμα των ονειρων μου" ... το οποιο εν μερη καταφερα κι ημουν περιφανη, αλλα οπως ολες τις γυναικες εχω κι εγω το κομπλεξ μου¨τα ποδια και ο "ποπος" μου τα οποια ειχαν πολυ λιπος κατα τη γνωμη μου το οποιο παρολη τη γυμναστηκη και τη διατροφη δεν καταφερα να διωξω.
Τωρα ειμαι σε διακοπες, και πηρα μια μεγαλη αποφαση, που πιστευω ψυχολογικα θα μου ξανα ανεβασει το ηθικο και θα βαλει ενα τελος στη βουλιμια, εφ οσον και βγει το επιθυμητο αποτελεσμα. Εκανα λιποανναροφηση πριν 5 μερες. Πραγματικα, εδω και μια εβδομαδα δεν ειχα κανενα βουλιμικο επισοδειο και ουτε μου περασε απο το μυαλο να φαω τεραστια ποσοτητα απο κατι. Ισα ισα εστρωσα τη διατροφη μου και η διαθεση μου εχει ανεβει παρα πολυ !

Τελος παντων, ηθελα απλα να μοιραστω την εμπειρια μου διοτι αυτη η κολ...αρρωστια μου ειχε ^%$ τη ζωη..... ελπιζω τωρα να τελειωσει και να ξαναμπω σιγα σιγα σε προγραμμα bodybuilding :weights: μου εχει λειψει πολυ.

Φιλια σε ολους να ειστε παντα καλα στην υγιεια σας.:welcome:

μπραβο vanni!!!και παλι μπραβο...εχω παρακολουθησει ολη την πορεια σου μεσα απο δω και θελω να σου πω συγχαρητιρια..για την δυναμη της ψυχης σου...εισαι μοναδικη ...και σιγουρα με τον τροπο σου...βοηθας και αλλους πο εχουν παρομοι προβλημα!!!!και παλι μπραβο:clap::clap::clap::clap::clap:

vAnY
22-01-12, 08:43
:) ευχαριστω κοριτσια, να'στε καλα, ειναι χαρα μου να σας διαβαζω, επi την ευκαιρια :Marvin εχεις κανει κορμαρα !!!:clap:

gym
22-01-12, 15:25
:) ευχαριστω κοριτσια, να'στε καλα, ειναι χαρα μου να σας διαβαζω, επi την ευκαιρια :Marvin εχεις κανει κορμαρα !!!:clap:

βανυ να ξερεις οτι ειναι πολυ καλο που μπηκες και μας εγραψες την εμπειρια σου πανω στο θεμα...

οπως βλεπεις υπαρχουν παρα πολλα ατομα που το παλευουν και ειναι πολυ σημαντικο να βλεπουμε οτι υπαρχουν κ αλλα ατομα με τετοιες περιπτωσεις που τα εχουν καταφερει ωστε να παιρνουν θαρρος και να συνεχισουν!:toast:

eri_87
22-01-12, 15:48
Vany χαίρομαι κι εγώ που ξαναήρθες στο φορουμ (αναρωτιόμουν τί να έγινες...)! :) Πολύ αληθινά αυτά που μας είπες και μπράβο που ανοίχτηκες! Είναι καλό να μοιράζεσαι τις εμπειρίες σου, ειδικά όταν νιώθεις κάπως έτσι. Είσαι δυνατή, το χεις αποδείξει στον εαυτό σου κ ήρθε η ώρα να ξαναασχοληθείς με τη Βανέσα!
Θα σου πρότεινα να μην κάνεις υπερβολές στη διατροφή, ρύθμισέ το ως εκεί που μπορείς κ νιώθεις ότι "σε παίρνει" να κάνεις. Αυτό για να αποφύγεις τα βουλιμικά. Είχες σουπερ σώμα (δε ξέρω τώρα ακριβώς) αλλά σίγουρα πολύ γρήγορα θα επανέλθει, δε πέρασε πολύς καιρός!
Καλή συνέχεια κ μη χαθείς βρε πάλι! Όλοι έχουμε ups and downs, δεν είναι κακό! :wave:

tolis93
22-01-12, 16:23
βανεσσα παντα σε θαυμαζα μονο κ μονο απο ποστ κ απο φωτο.για αλλη μια φορα με αφησες καπως ετσι:eek::eek::clapping::clapping::clapping::clapping::D αυτο π καταλαβα εγω.διοτι τελευταια βαραγα κατι τραγικα επισοδια. αν φτιαξεις τη διατροφη σου οπως σαρεσει.να σ αρεσει ομως.δε σ λειπει τπτ.κ εισαι οκ.εγω πχ παντα ειχα μανια με τα φρουτα απο τοτε π εφτιαξα τη διατροφη μ.δλδ μπορουσα ανετα να ζησω με γιαουρτι φρουτα κ μελι.τπτ αλλο. τα εκοψα σε καποια φαση. εχουν σακχαρα εχουν το ενα εχουν το αλλο κ το μελι τα ιδια κ με μετρο τα γαλακτοκομικα κ ετσι.λοιπον τα ξαναβαλα στη διατροφη μ και πλεον τρωω με μετρο.δεν εχω τσιταρει ουτε ειχα κανενα βουλιμικο επισοδιο εδω κ 2 βδομαδες(μπαινω 3η) και μαλιστα ειμαι κ πιο κοντα στους στοχους μου. δλδ αυτο π θελω να πω.να τρως οτι σε ευχαριστει.ακομα κ σε καθημερινη βαση.αρκει να ναι μεσα στις θερμιδες π καις και να ειναι με μετρο.οταν δεν υπαρχει το "ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ" ο εγκεφαλος δε σκεφτεται "ζορισου να μη το φας" και οταν υπαρχει αυτη η μια μερα η "ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑ" να του αλλαζεις τα φωτα. θες γλυκακι?φαε 1.φατο αργα.απολαυσε το. φαε το γλυκο σ.αλλα κανε κ τη γυμναστικη σ.παν μετρον αριστον.κ λυνονται ολα:green:

Stella
22-01-12, 16:54
βανεσσα παντα σε θαυμαζα μονο κ μονο απο ποστ κ απο φωτο.για αλλη μια φορα με αφησες καπως ετσι:eek::eek::clapping::clapping::clapping::clapping::D αυτο π καταλαβα εγω.διοτι τελευταια βαραγα κατι τραγικα επισοδια. αν φτιαξεις τη διατροφη σου οπως σαρεσει.να σ αρεσει ομως.δε σ λειπει τπτ.κ εισαι οκ.εγω πχ παντα ειχα μανια με τα φρουτα απο τοτε π εφτιαξα τη διατροφη μ.δλδ μπορουσα ανετα να ζησω με γιαουρτι φρουτα κ μελι.τπτ αλλο. τα εκοψα σε καποια φαση. εχουν σακχαρα εχουν το ενα εχουν το αλλο κ το μελι τα ιδια κ με μετρο τα γαλακτοκομικα κ ετσι.λοιπον τα ξαναβαλα στη διατροφη μ και πλεον τρωω με μετρο.δεν εχω τσιταρει ουτε ειχα κανενα βουλιμικο επισοδιο εδω κ 2 βδομαδες(μπαινω 3η) και μαλιστα ειμαι κ πιο κοντα στους στοχους μου. δλδ αυτο π θελω να πω.να τρως οτι σε ευχαριστει.ακομα κ σε καθημερινη βαση.αρκει να ναι μεσα στις θερμιδες π καις και να ειναι με μετρο.οταν δεν υπαρχει το "ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ" ο εγκεφαλος δε σκεφτεται "ζορισου να μη το φας" και οταν υπαρχει αυτη η μια μερα η "ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑ" να του αλλαζεις τα φωτα. θες γλυκακι?φαε 1.φατο αργα.απολαυσε το. φαε το γλυκο σ.αλλα κανε κ τη γυμναστικη σ.παν μετρον αριστον.κ λυνονται ολα:green:

Το πιο ωραίο ποστ σου!:clap:
Μου επιτρέπεις να στο "κλέψω" για κάπου αλλού;;;;;)

tolis93
22-01-12, 17:03
Το πιο ωραίο ποστ σου!:clap:
Μου επιτρέπεις να στο "κλέψω" για κάπου αλλού;;;;;)

απλα λογια ειναι π μπορει να πει ο καθε ενας.οτι θελεις το κανεις:) αν σε εκφραζει κιολας...χαρα μου

vAnY
22-01-12, 18:38
:) ναι Τολη, αυτο προσπαθω να κανω εχεις απολυτο δικιο... παν μετρον αριστον, το 80-90% της διατροφης καθημερινα να ειναι διαιτης, και ας ειναι το 10-20% τσιτ σε μικρη ποσοτητα, ε οκ δεν χαθηκε ο κοσμος... :P
ειχες κι εσυ βουλιμικα επεισοδεια?:(

συγχαρητηρια για την δικη σου φοβερη αλλαγη! θελει αρκετες θυσιες να χασεις τοσα κιλα κ μετα να χτισεις μυς, αλλα τα καταφερες!! :thumbup:

Γιάννηςς
22-01-12, 18:53
Εγώ νομίζω το πρόβλημα το έλυσα!...Ο κορυφαίος πειρασμός για μενα είναι η μερεντα...η σοκολάτα γενικότερα!.Και βρήκα εδώ στο φορουμ συνταγή για μερέντα με ελαχιστες θερμίδες!...Ετσι αν τρώω κάθε μέρα έστω και λίγο,πιστεύω τα επεισόδια θα εξαφανιστούν γιατι πλεον θα κορεστει η ορεξη μου για γλυκα,αφου θα εχω οποτε θελω μερέντα!...Γιατι εμένα το πρόβλημα μου πηγάζει κυριως απο στέρηση σε γλυκά!

ελμερ
22-01-12, 19:01
καλως ηρθες vany....:toast::toast: πανω απ ολα ειμαστε μια μεγαλη παρεα ανεξαρτητα αν ειμαστε παχουλοι,αδυνατοι γραμμωμενοι η αγωνιστικοι ....ησουν και εισαι παραδειγμα για τη θεληση σου.......(εγω οταν ειμαι υπερβολικα κουρασμενος απ την δουλεια με πιανει βουλιμια λογω κουρασης αλλα ευτυχως την επομενη μερα επανερχομαι)....:welcome::welcome:

Gianna
22-01-12, 19:10
Vany, καλη επάνοδο!!! Δύσκολη εμπειρία πέρασες, αλλά θα βγεις δυνατότερη απ’ ότι σε κόβω!!!
Πραγματικά, πριν γραφτώ στο φόρουμ δεν φανταζόμουν πόσοι άνθρωποι έχουν το ίδιο πρόβλημα με μένα (υπερφαγικά επεισόδια) και μάλιστα άνθρωποι που ξέρουν από διατροφή και η γυμναστική είναι τρόπος ζωής γι' αυτούς. Έλεγα, καλά, τίποτα τύποι που είναι θεόχοντροι, τρώνε όλο junk food και τέτοια, αυτοί θα παθαίνουν αυτό που παθαίνω εγώ, αλλά έλα που για εκείνους δεν έγινε και τίποτα και το να τρώνε αηδίες όλη μέρα είναι η διατροφή τους....
Ιδιαίτερα χοντρή δεν υπήρξα ποτέ (με παραπάνω κιλά από τα κανονικά ναι, εκεί στην πρώτη Λυκείου το χα παραχέσει), αλλά δεν είναι μόνο εκείνοι με παρελθόν παραπανίσιων κιλών που έχουν προβλήματα υπερφαγίας/βουλιμίας. Νομίζω είναι κυρίως ψυχολογικό και όχι θέμα διατροφής τόσο. Λογικά αν όλα τα άλλα θέματά μας είναι ο,κ δεν θα ξεσπάμε στο φαϊ ως διέξοδο...
Επίσης από ένα σημείο και έπειτα ο οργανισμός και το μυαλό, νομίζω, καταγράφουν αυτά τα επεισόδια, τα οποία γίνονται κάτι σαν συνήθεια και ως γνωστόν η συνήθεια επαναλαμβάνεται χωρίς κάποιον ιδιαίτερο λόγο. Έτσι κι εγώ δυστυχώς χτες το βράδυ είχα πάλι ένα επεισόδιο, θα έλεγα χωρίς λόγο και αιτία..... Τουλάχιστον δεν ήταν κάτι τρομερό και αυτά που έφαγα δεν ήταν (σε απόλυτη τιμή) άσχημα ποιοτικά. Πάντως κατάφερα να μην με πάρει από κάτω και να μην επηρεάσει την υπόλοιπη ημέρα μου, κάτι που θεωρώ το πιο σημαντικό. Όχι βέβαια ότι δεν έκανα βλακεία, έκανα και στεναχωριέμαι που δεν μπορώ να κρατήσω αυτοκυριαρχία στο βαθμό που θέλω και που απογοητεύω την αρχηγό μας εδώ, αλλά νομίζω χειρότερο θα ήταν να το έκρυβα ή φυσικά να του δώσω μεγαλύτερες διαστάσεις απ' ότι του αξίζει. Φάγαμε παραπάνω, δεν...σκοτώσαμε και κανέναν: Υπομονή και ας μη το βάζουμε κάτω:welcome: υπάρχουν και πολύ πιο άσχημες καταστάσεις!

tolis93
22-01-12, 23:59
:) ναι Τολη, αυτο προσπαθω να κανω εχεις απολυτο δικιο... παν μετρον αριστον, το 80-90% της διατροφης καθημερινα να ειναι διαιτης, και ας ειναι το 10-20% τσιτ σε μικρη ποσοτητα, ε οκ δεν χαθηκε ο κοσμος... :P
ειχες κι εσυ βουλιμικα επεισοδεια?:(

συγχαρητηρια για την δικη σου φοβερη αλλαγη! θελει αρκετες θυσιες να χασεις τοσα κιλα κ μετα να χτισεις μυς, αλλα τα καταφερες!! :thumbup:

ειχα κ εγω επισοδιακια γιατι ελεγα ασε το τσιτ για αλλη βδομαδα κ αλλη κ αλλη κ το πηγαινα ετσι μονιμως.λογικο να περασει περιοδος ξεσπασματος.και οτι καταφερα το καταφερα γιατι ειχα κ καλη παρεα.οταν μπαινεις στο φορουμ κ βλεπεις κατι φωτο σα τις δικιες σ.αποτελουν εμπνευση.δινουν δυναμη να συνεχισεις ακομα κ σε περιοδους δυσκολες.πανω απο ολα αγαπαμε αυτο π κανουμε:thumbup:

Stella
23-01-12, 00:05
Vany, καλη επάνοδο!!! Δύσκολη εμπειρία πέρασες, αλλά θα βγεις δυνατότερη απ’ ότι σε κόβω!!!
Πραγματικά, πριν γραφτώ στο φόρουμ δεν φανταζόμουν πόσοι άνθρωποι έχουν το ίδιο πρόβλημα με μένα (υπερφαγικά επεισόδια) και μάλιστα άνθρωποι που ξέρουν από διατροφή και η γυμναστική είναι τρόπος ζωής γι' αυτούς. Έλεγα, καλά, τίποτα τύποι που είναι θεόχοντροι, τρώνε όλο junk food και τέτοια, αυτοί θα παθαίνουν αυτό που παθαίνω εγώ, αλλά έλα που για εκείνους δεν έγινε και τίποτα και το να τρώνε αηδίες όλη μέρα είναι η διατροφή τους....
Ιδιαίτερα χοντρή δεν υπήρξα ποτέ (με παραπάνω κιλά από τα κανονικά ναι, εκεί στην πρώτη Λυκείου το χα παραχέσει), αλλά δεν είναι μόνο εκείνοι με παρελθόν παραπανίσιων κιλών που έχουν προβλήματα υπερφαγίας/βουλιμίας. Νομίζω είναι κυρίως ψυχολογικό και όχι θέμα διατροφής τόσο. Λογικά αν όλα τα άλλα θέματά μας είναι ο,κ δεν θα ξεσπάμε στο φαϊ ως διέξοδο...
Επίσης από ένα σημείο και έπειτα ο οργανισμός και το μυαλό, νομίζω, καταγράφουν αυτά τα επεισόδια, τα οποία γίνονται κάτι σαν συνήθεια και ως γνωστόν η συνήθεια επαναλαμβάνεται χωρίς κάποιον ιδιαίτερο λόγο. Έτσι κι εγώ δυστυχώς χτες το βράδυ είχα πάλι ένα επεισόδιο, θα έλεγα χωρίς λόγο και αιτία..... Τουλάχιστον δεν ήταν κάτι τρομερό και αυτά που έφαγα δεν ήταν (σε απόλυτη τιμή) άσχημα ποιοτικά. Πάντως κατάφερα να μην με πάρει από κάτω και να μην επηρεάσει την υπόλοιπη ημέρα μου, κάτι που θεωρώ το πιο σημαντικό. Όχι βέβαια ότι δεν έκανα βλακεία, έκανα και στεναχωριέμαι που δεν μπορώ να κρατήσω αυτοκυριαρχία στο βαθμό που θέλω και που απογοητεύω την αρχηγό μας εδώ, αλλά νομίζω χειρότερο θα ήταν να το έκρυβα ή φυσικά να του δώσω μεγαλύτερες διαστάσεις απ' ότι του αξίζει. Φάγαμε παραπάνω, δεν...σκοτώσαμε και κανέναν: Υπομονή και ας μη το βάζουμε κάτω:welcome: υπάρχουν και πολύ πιο άσχημες καταστάσεις!

...κάθε άλλο!
Τα βουλιμικά/υπερφαγικά επεισόδια είναι πάρα πολύ συχνα στο χώρo το bbing.
Moυ το είχε πει ο ψυχιατρος όταν τον επισκεφτηκα για το προβλημα της υπερφαγιας που είχα και μάλιστα μια από τις πρώτες ερωτήσεις που μου έκανε είναι αν ασχολούμε με bbing.
Και το κακό είναι ότι εμεις τους έχουμε δώσει και όνομα...cheat days...
Mονο που οι Αμερικάνοι όταν λένε cheat days δεν ενοούν να τρώμε σε μια μέρα ή σε ένα γευμα ότι θα τρώγαμε σε μια βδομάδα!

Γιάννηςς
23-01-12, 00:19
Χεχ ακριβως οπως το ειπες...σε μια μερα οσα δεν φαγαμε σε μια βδομαδα!Και γω αυτό κάνω! :shock::shock:

gspyropo
23-01-12, 06:53
ωραια και πως αντιμετοπιζουμε τις βουλιμικες τασεις καθε φορα???με λαχανικα???

vAnY
23-01-12, 07:28
:unsure: ενταξει παιδια αλλο βουλιμικες τασεις και αλλο να σαι βουλιμικος, βουλιμικες τασεις η υπερφαγικες συμβαινει σε ολους οταν σε μια αυστηρη ξαφνικη διαιτα εχουμε για διεξοδο μονο μια μερα κι εκει ξεσπαμε ειναι δυστυχως λογικο, δεν ειναι ευκολο να κρατηθεις....

Εδω ομως μιλαμε για βουλιμια, δηλαδη αρρωστια ψυχολογικη που σημαονει μονιμη εμμονη το φαγητο, να το σκεφτεσαι ολη μερα (πως να αποφυγεις να φας πολυ και βλακειες κλπ και τελικα δεν τα καταφερνεις) να καταναλωνεις τεραστιες ποσοτητες φαγητου (ΟΧΙ Υγιεινου, συνηθως γλυκα, και αλμυρα παχυντικοτατα., σοκολατες μπισκοτα γλυκα πιτσες μακαροναδες ..)σε λιγο χρονο, και κρυμμενος/η απο ολους, δηλ χωρις να μας βλεπει κανεις. Οι λογοι που γινονται ειναι καθαρα ψυχολογικοι, δηλαδη απο στεναχωρια, απο αγχος, μεριες φορες κι απο μεγαλη χαρα... οτι εχει ν κανει με συναισθηματικη αλλαγη.
Την στιγμη που πλακωνεστε νιωθετε πολυ ομορφα γιατι ικανοποιειτε αυτο που νομιζετε οτι ειναι "πεινα" ενω ειναι ειδους λαιμαργιας, οπου τιμωρουμε τον εαυτο μας. (πχ¨φαγαμε ενα μικρο κομματι μπακλαβα, την ωρα εκεινη λεγαμε "ε οκ 1 γλυκακι επιτρεπεται δε θα χαλασω διαιτα γι αυτο¨..το τρωμε, αλλα μετα το μυαλο αρχιζει και κυριαρχει λεγοντας" μα ναι αλλα μπορουσες να το αποφυγεις αυτο, τωρα γιατι το εφαγες? ξερεις ποση ζαχαρη κ θερμιδες εχει αυτο το μικρο κομματι? ειδες, να γιατι δεν αδυνατιζεις, εισαι μια χοντρη ασχημη κ γι αυτο δεν θα αλλαξεις ποτε!" ε και μετα απο τη στεναχωρια, πας και τρως ολο το ταψι με τη λογιη του "τι ενα , τι 10... το κακο εγινε που εγινε.."

Μετα ερχεται η διαφορα μεταξυ "αρρστων" για το τι κανουν μετα το υπερφαγικο επισοδειο¨
-Αλλοι πανε και κανουν εμετο προσπαθοντας να εξιλεωθουν ετσι και να νιωσουν πιο αναλαφροι, αφου οτι φαγανε τα τραβαει το καζανακι μετα.Μερικοι απο αυτους κανουν χρηση διουριτικων χαπιων.., πολλοι μετα κανουν εξαντλιτικη γυμναστικη (ωωρες διαδρομο κλπ) να καψουν τις θερμιδες, απο τυψεις.
- Αλλοι τρωνε αλλα δεν κανουν τιποτα μετα- ειναι τα ατομα που παιρνουν αποτομα πολυ βαρος μετα.

Εαν κανετε καποιο απο αυτα και λειτουργειτε καπως με αυτον τον τροπο σκεψης που ανεφερα παραπανω τοτε ΝΑΙ ειναι πολυ πιθανο να πασχετε απο νευρικη βουλιμια. Η "μονη διεξοδος" ειναι ψυχολογικη βοηθεια... η εαν ξερετε απο που πηγαζει, να βρειτε καπως ψυχολογικη ηρεμια.

Αυτα, απλα τα γραφω για να μη μπερδευουμε την αρρωστια, η οποια εχει φοβερες συνεπειες στην υγιεια ... μεγαλο στομαχι, προβλημα στη χωνεψη... ταχυκαδιες....αισθημα εξαντλισης, καταθλιψη...:( (ως παθων τα γνωριζω απο 1ο χερι) με το απλο υπερφαγικο επεισοδειο που κανει κανεις οντας σε διαιτα.

Στελλα, ευχαριστω για το μηνυμα σου:thumbup:
...δεν ηξερα οτι ηταν κοινο φαινομενο στο χωρο του ΒΒ οι διατροφικες διαταραχες:unsure: ξαφνιαζομαι, διοτι το ειχα κοιταξει στο ιντερνετ αλλα δεν ειχα βρει πολλες πληροφοριες που να συνδεουν τα 2...

eri_87
23-01-12, 12:39
^^^ Vany κάνεις πολύ καλά που ξεχωρίζεις την υπερφαγία-βουλιμία σαν ασθένεια κ τα μικροεπεισόδια. :thumbup: Στη πρώτη σελίδα του θέματος για όσους δε το χουν δει αναλύονται κάποια πράγματα σημαντικά. Επίσης, ναι, κι εγώ ήξερα ότι είναι σύνηθες στο χώρο και αν το σκεφτείτε λογικά, δεν είναι καθόλου παράξενο, ειδικά στην Ελλάδα που είμαστε λάτρεις του φαγητού. Το θέμα είναι στο μυαλό, ψυχολογικό ΤΕΛΕΙΩΣ κι επίσης θέλει μεγάλη προσοχή γιατί εκεί που λες "το ξεπέρασα" τσουπ, ξανάρχεται χωρίς να το καταλάβεις κ δε ξέρεις πάλι πώς να ξεφύγεις. Αν βλέπει κάποιος ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνος του, ας συμβουλευτεί έναν ειδικό, γιατί είναι κρίμα να χαλάει όλη η ζωή από κάτι που μπορεί να ξεπεραστεί.

Συμφωνώ απόλυτα με τον Τόλη, πάνω κάτω τα ίδια είπαμε (ή τουλάχιστον αυτά εννοούσα)!:thumbup:

Γιάννηςς
23-01-12, 16:38
Βασικά έχει να κανει και με την αξια που δινουμε στο φαγητο πιστευω!...Αν γενικα η ζωη σου ειναι μουντη,υποτονική,δεν ξεσπας σε χαρες,δεν ζεις γενικοτερα,δεν εχεις φιλους κτλ τοτε βρισκεις άλλους φίλες καιάλλους τροπους να ξεσπάς και να χέρεσαι!Αν τα κρατας ολα μεσα σου,αν εισαι κλειστός...όλα αυτά πιστεύω αν δεν εχεις καποιον διπλα σου,φίλο...κάποιο κοντινο σου ανθρωπο,τοτε εκδηλωνεσαι σε διαφορες ασχημες καταστασεις!Στο φαϊ,στον υπολογιστή,σε ψυχολογικά επεισόδια κτλ!...Αν βγαίνεις,εχεις ενα φίλο καλό,έστω κάποια στίρηξη,συζητάς τα προβληματα σου,βοηθαει πολυ πιστευω!Αν εισαι συνεχεια σπιτι,και γενικα η ζωη σου ειναι μια ρουτινα χωρις πολλες χαρες,παρεες κτλ βρίσκεις ευχαριστηση σε πραγματα που κανονικα δεν θα επρεπε(πχ φαγητο).Ειδικα αν δεν εχεις κάποιο κίνητρο ισχυρο η κάποιον να σε στηρίζει ειναι δυσκολο!Ναι μεν κινητρο ειναι το σωμα μας,αλλα εγω μερικες φορες το καλυπτω βρίσκοντας δικαιολογίες πριν το επεισόδιο στον εαυτο μου...ακριβως αυτο που λεει η VaNy...λες δεν πειραζει κτλ,μια φορα ειναι...και μετα αρχίζουν οι σκέψεις,η μελαγχολία,η πτώση της αυτοπεποιθησης,νομιζεις οτι εισαι αχρηστος κτλ και φτάνεις στους καθαρτικους τροπους!Πρεπει να αλλαξουμε αποψη απεναντι στο φαγητο...να το βλεπουμε ως μια αναγκη,οχι ως ηδοννη,να το απολαμβανουμε αλλα να μην γινομαστε δουλοι του!Να ειμαστε κυριαρχοι του εαυτου μας!Ολα αυτα τα σκεφτομουν χθες το βραδυ σε σηζητηση που ειχα...και πραγματικα ηδη σημερα σκεφτομαι διαφορετικα νομιζω...μακαρι να κρατησει!Θα προσπαθησω!Αν και εχω και βοηθεια απο αλλες λυσεις τώρα!Θα ενταξω τα γλυκα με μετρο στο προγραμμα μιας και δεν μπορω να τα κοψω...καλύτερο απο το να στερουμε και ξαφνικα να ξεσπαω και να τρωω τα παντα!(παντα σε σοκολατα).Προσπαθω να εφαρμωσω τα παραπανω και οσα διαβαζω εδω μεσα...καλη δυναμη σε ολους!!!

Edit: VaNy,πραγματικα απο τις περιγραφες σου μενω αναυδος γιατι και γω και μαλλον ολοι οι βουλιμικοι με τον ιδιο τροπο σκεφτομαστε!!!!!!!!!Ακριβως ετσι λεω κι εγω πριν αρχισει...οκ μια φορα δνε εγινε τιποτα...θα τα ξαψω...μετα μολις φαω λιγο,λεω ωχ μακακια εκανα,ας φαω τωρα και τις αλλες 3 σοκολατες ( :Ο ) για να το απολαυσω τουλαχιστον και απο αυριο διατορφη...ποσο να παρω;500 γραμμαρια;Θα τα χασω!Αλλα μετα ερχονται οι τυψεις..και οι σκεψεις!Οι οποιες σε σκοτωνουν!Λες: αφου το εχεις ξανακανει,και ξερεις οτι θα το ξανακανεις,και θα παχυνεις παλι,και εισαι τλεειωμενος,και δεν εχεις μελλον και ποτε δεν θα καταφερεις να γινεις οπως θες...και τα υπολοιπα γνωστα μετα!Σαν να εχεις 2 εαυτους ειναι που συγκρουονται για το ποιος θα επικρατησει...αλλα εσυ σαν καλος βλακας αυτον που σου λεει να μην φας γιατι θα κανεις τα ιδια δεν τον ακους!...Πας με τον αλλο που σε πιθει οτι ειναι η τελευταια φορα ! :O

vAnY
23-01-12, 17:05
!Σαν να εχεις 2 εαυτους ειναι που συγκρουονται για το ποιος θα επικρατησει...αλλα εσυ σαν καλος βλακας αυτον που σου λεει να μην φας γιατι θα κανεις τα ιδια δεν τον ακους!...Πας με τον αλλο που σε πιθει οτι ειναι η τελευταια φορα ! :O

:unsure: δυστυχως ετσι ειναι, ναι Γιαννη ακριβως με τον ιδιο τροπο σκεφτομαστε.

Ας σκεφτομαστε θετικα ομως !!! Κι αν θες να συζητησουμε κι αν νομιζεις πως θα μας βοηθησει ευχαριστως να το κανω ! Στειλε μου πμ....

Γενικα, οποιος πασχει πραγματικα και θελει να το συζητησουμε ας μου στειλει πμ, πιστευω να μας κανει καλο και στις 2 πλευρες.
:welcome:

Γιάννηςς
23-01-12, 17:28
Θελω να σε ρωτησω βασικα μερικα πραγματα...θα σου στειλω το βραδυ αν προλαβω...πολυ φουλ το προγραμμα σημερα!Γυμναστηριο τωρα,αγγλικα μετα,διαβασμα το βραδυ, και σκοπευω να φτιαξω και log και να κανω και την μερεντα του τολη,και να σου σου στειλω :shock: (τα γραφω να μην ξεχασω κανενα xD)

Andrikos
26-01-12, 19:24
Όποιος θέλει να ενημερωθεί για την βουλιμία , και την υπερφαγία και γενικότερα για τις διαταραχές πρόσληψης τροφής, μπορεί να διαβάσει το βιβλίο της ψυχολόγου Καλλιόπης Εμμανουηλίδου " Η ψυχολογία της διατροφής". Έχω και μία συνέντευξή της στο blog μου.

Γιάννηςς
26-01-12, 19:47
Ευχαριστούμε :) :) :)

Γιάννηςς
27-01-12, 02:37
Μέρες τώρα προσπαθώ να καταλάβω για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό!;Γιατί;...Μαλλον καταλαβω οτι για ολα φταιει η αυτοεικόνα που εχω.Παντα ειχα προβληματα με την αυτοπεποιθηση μου,αλλα ειδικά τωρα στην εφηβεία,αν και εχω αδυνατήσει τουλαχιστον πλεον,η αυτοπεποιθηση πιάνει πάτο!Στο παρελθον οπως εχω ξαναπει υπηρξα παχυσαρκος...το περισσοτερο που εχω φτασει ειναι τα 101 κιλα με 1,70 ύψος τοτε.Γενικα παντα ημουν χοντρος...απο μωρό με τάιζαν πολύ οι συγγενης,αλλα και οι γονεις μου!Η μανα μου μικρη ηταν απ τα παιδακια που τα κυνηγας για να φανε,το ιδιο και ο πατερας μου.Ο πατερας μου ειχε και 9 αδελφια οποτε ηταν και του στυλ οποιος προλαβει εκεινα τα χρονια.Ετσι με παραταιζαν και οι 2,με αποτελεσμα παντα να εχω παραπανισια κιλα,αλλα αγαπησα και το φαγητο!Οσο μεγαλωνα,και πηγα σχολειο...ο ρατσισμος που υπαρχει απεναντι στους χοντρους με εκανε απο το δημοτικο κιολας να κλειστω στον εαυτο μου...πάντα σε τέτοια θέματα ήμουν πολύ ευαισθητος..γενικοτερα στη γνωμη των αλλων για μενα...με επηρεαζαν.Ετσι για χρονιαα πο το οικογενειακο αλλα και το σχολικο περιβαλλον δεχομουν συνεχεια σχολια και παρατηρησεις για το βαρος μου,πάντα νιώθωντας πολυ αμηχανα και ντροπιασμένα.Εξαλλου σαν παιδια ολοι κοροιδευαμε και κοροιδευουμε τους χοντρους!Στο γυμνάσιο συνεχιστηκε η ιδια κατασταση,και ακόμα χειρότερα...τα παιδια γινονται πιο σκληρα,μπαίνουν σε παρέες και η διαλεκτικη βία και οι προσβολες ειναι καθημερινο φαινομενο...χιλιαδες φορες με κοροιδευαν για το ποσο χοντρος ημουν,και αν και ποτε δεν εδινα σημασια...ολα τα κραταγα μεσα μου και σιγα σιγα τα πιστευα.Ακομα και στο οικογενειακο περιβαλλον,προσπαθωντας να με κινητοποιησουν να χασω κιλα με προσβαλλαν και εκει με διαφορους χαρακτηρισμους...του τυπου εισαι αδυναμος,θα εισαι παντα χοντρος,δεν θα μπορεις να κανεις το ενα,το άλλο.Θα σε κοροιδευουν ολοι κτλ...το εκανα υποτιθεται για να με κανουν να πεισμωσω,αλλα εγώ ακόα περισσοτερο τα πιστευα και επεφτα ακομα πιο χαμηλα...με τα χρονια λοιπον διαμορφωσα μια πολυ "καλη" εικονα για τον εαυτο μου...ενος αχρηστου,αδυναμου,ασχημου,φλωρου κτλ κτλ!Κάποια περιοδο,στην 2α γυμνασιου δεν εβγαινα καν εξω απο το σπιτι...καθομουν για μερες μεσα με μελαγχολικη μουσικη και παρεα το φαγητο και εκλαιγα.Εκει αποφασησα να αλλαξω...ειπα δεν παει αλλο και πηρα αποφαση να αλλαξω...αρχησα γυμναστηριο,και πιστευα οτι μολις αδυνατησω,και γινω φυσιλογικος τουλαχιστον θα ανεβει η αυτοπεποιθηση μου!...Επιτελους θα πιστεω λιγο σε μενα!Τα κιλα αρχησαν να φευγουν,σιγα σιγα αδυνατιζα με ανορθοδοξο τροπο βεβαια...(λιμοκτονια :P ).Tα εχασα λοιπον τα κιλα,και παρατηρησα οτι καθολου δεν αλλαξε η αυτοπεποιθηση μου...είχα μίνει στάσιμος σε αυτό το θέμα!Ακόμα δεν πίστευα σε εμενα,και ακομα και τοτε δεν εννιωθα ανετα με τον εαυτο μου,με το σωμα μου...Ποτε δεν με αποδεχτηκα!Εχουν περασει λοιπον κοντα 1 χρονος που εχω αδυνατησει...και ακομα οταν κοιταζομαι στον καθρευτη βλέπω ενα τερας...δεν μ αρεσει το ενα,το αλλο...σχεδον τιποτα πανω μου!Στο φορουμ να καταλαβεται,γραφτηκα πρωτη φορα γιατι πιστευα οτι εχω γυναικομαστια,αλλα τελικα ειναι απλα λιπος...γενικα στο σωμα μου.Και γενικοτερα στη ζωη μου δεν πιστευω στον εαυτο μου...εχει γινει δηλαδη τροπος ζωης...δεν ξερω τις δυνατοτηες μου,τις υπο-εκτιμω κτλ.Ακομα και που παλευω για να φτιάξω το σωμα μου κτλ...μερικες φορες σκεφτομαι και μου φνεεται αδιανοητο για μενα...σκέφτομαι οτι ειμαι πολυ αχρηστος για να το καταφερω!Απορω πως εχασα τοσα κιλα λεω απο μεσα μου!Και αυτή ειναι πιστευω και η ριζα του προβληματος!Δεν εχω ισχυρο κινητρο για να αντιμετοπισω την βουλημια...πιστευω οτι στην πραγματικοτητα δεν θα καταφερω τους στοχους μου,να φτιάξω το σωμα μου κτλ...και στην ιδεα αυτη χάνω και την δυναμη για να παλεψω...και ετσι ενδιδω στο φαγητο.Αλλες φορες παλι μονο και στην ιδεα οτι για μια φορα θα κοιταχτω στον καθρεφτη και θα μου αρεσω,αποκτώ τόση δύναμη!Η οποια μετά απο 2ες σκέψεις εξαφανίζεται καθώς σκέφτομαι οτι ειναι δυσκολο και ειμαι ανίκανος να τα καταφερω!Ετσι σκέφτομαι και κατα βαθος σε ενα βουλημικο επεισόδιο...αφου οτι και να κανεις δεν θα τα καταφερεις...δεν προκειτε...τι προσπαθεις;Και ακολουθουν τα γνωστά.Γενικα παντος στη ζωη μου εχω μια ταση να πεφτω σε μελαγχολια,να σκεφτομαι,να με πιανει η ματαιοδοξια,να νιωθω αχρηστος,ανικανος κτλ.Αυτό είναι και το κίνητρο μου αυτη τη φορα..πιστευω...και θελω να πιστευω οτι οταν φτιαξω το σωμα μου...επιστελους για μια φορα θα εχω λίγη αυτοπεποιθηση...θα πιστεψω στον εαυτο μου και θα νιωσω δυνατος...βεβαια αυτα ελεγα και οταν ημουν χοντρος για να αδυνατησω..αλλα τελικα τίποτα :P .Μου φενεται απιστευτο οτι μια μερα θα κοιταχτω και θα μου αρεσω...αδιανοητο!Σε ολους τους τομεις της ζωης μου με επηρεαζει η αυτοπεποιθηση μου...στην κοινωνικοτητα,στην αποψη που νοιζω οτι εχουν για μενα οι αλλοι,στη φιλια....στα πάντα!Πληγώνομαι εύκολα,απελπιζομαι ευκολα και γενικα δεν πιστευω στον εαυτο μου...και ολα αυτα μαζι προκαλουν και τη βουλημια...η ελλειψη δυναμης και κινητρου δηλαδη!....
Πολλά έγραψα... :shock::shock:

marvin
27-01-12, 12:32
Νομιζω οτι το συγκεκριμενο τοπικ εχει τοσες πολλες ειλικρινεις καταθεσεις ψυχης που θεωρηται πολυτιμο.:bowdown: στο θαρρος σας να ανοιξε τε την ψυχη σας και να καταθεσετε - για τον χωρο που βρισκομαστε-''επωνυμα'' αυτα που βιωνεται.Για μενα αυτο σας κανει πιο δυνατους στα ματια μου απο καποιους αλλους που τελικα δειχνουν ..αλλα δεν ειναι!!!Ευχομαι στον καθενα απο εσας να βρει την ακρη ωστε να φτασει κοντα στον εαυτο του και να βρει τις ισσοροπειες μεσα του!!.

exkaliber
23-02-12, 00:43
διαβασα για μια ερευνα,σε 3000 υπερβαρους συνταξιουχους, και η οποια εδειξε οτι ολοι τους ειχαν ελλειψη ασβεστιου
και υποστηριζε ο συγγραφεας οτι οι ανθρωποι τρωγαν υποσυνειδειτα περισσοτερο προσπαθωντας να παρουν την απαιτουμενη ποσοτητα ασβεστιου.


το αρθρο μιλουσε για την σημασια των μεταλων και η ερευνα ητο προσανατολισμενη σ αυτα.

αν το γενικευσουμε λιγο,πως σας φαινεται θεωριτικα η ιδεαν οτι καποιος τρωει πολυ προσπαθωντας να παρει τα απαιτουμενα θρεπτικα συστατικα
απο φτωχες τροφες?

εχω παρατηρησει οτι οταν τρωω πχ ρυζι και κοτοπουλο χορταινω με πολυ λιγοτερη ποσοτητα απ οτι αν μια μερα φαω μονο σαντουιτς απ εξω

Γιάννηςς
23-02-12, 00:51
Εγώ απο τότε που άλλαξα διατροφικες συνηθειες,εδω και κανα μηνα+ περίπου,δεν έχω σκεφτεί ουτε μια φορα να ξανακανω βουλημικό.Μερικές φορές όπως και σήμερα με πιάνουν κάτι λιγούρες για υδατάνθρακες(σήμερα έφαγα μια ολόκληρη μαργαρήτα!!!μαυρο ψωμι) αλλα λόγω ποιότητας τροφής δεν ξεφευγω απο το καθημερινο προγραμμα.Παντος έχω παρατηρήσει οτι όποτε με πιάνει λιγούρα και θελω να φάω κάτι,πάντα θα θέλω υδατάνθρακα!Παλιά είχα με τα γλυκά,τώρα δεν έρω γιατι συνηθως "ζητάω" κατι σε ψωμί,μπισκότο κτλ.Ασβέστιο πάντος όχι γιατι παίρνω πολύ κάθε μέρα :P 600+ μλ γαλα και 3+ γιαουρτια.

exkaliber
23-02-12, 01:09
,τώρα δεν έρω γιατι συνηθως "ζητάω" κατι σε ψωμί,μπισκότο κτλ.Ασβέστιο πάντος όχι γιατι παίρνω πολύ κάθε μέρα :P 600+ μλ γαλα και 3+ γιαουρτια.

και αυτα γλυκα ειναι,και το ψωμι κατα μια εννοια

ξεχνα το ασβεστιο,το ανεφερα γιατι το ελεγε η ερευνα,γενικα τα απαραιτητα θρεπτικα συστατικα μας ενδιαφερουν

Γιάννηςς
23-02-12, 01:17
Χμμμ...οντος παλια ετρωγα πραγματικα αδειες θερμιδες.Δηλαδη όλο σαβουρα.Οποτε μπορει να ισχυει αυτο που λες...αν και πιστευω στην περιπτωση μου ηταν οι λαθος διατροφικες συνηθειες.Ειχα ΜΑΘΕΙ να τρεφομαι λαθος.Ακομα μου εχουν μινει βεβαια σημαδια.Πχ ακομακαι τωρα αν και κανω σωστη διατροφη,δεν μπορω τα 6-7 γευματα αν και με παιρνει ανετα για 2800 θερμιδες,Κανω 4 συνηιως και δυνατα.Με το μεσημεριανο να ειναι το πιο μεγάλο.Και γενικοτερα μερικές φορές κάνω καταχρήσεις...πχ οπως σημερα στο ψωμι(μαζι με σολωμο καπνιστο και γαλα :P).Aλλα πλεον μετραω τα παντα και κοιταω να ειμαι εντος θερμιδων.Αλλα και να ξεπερασω το οριο καποια μερα όπως σήμερα όλος τυχαίως,μειώνω την επόμενη μέρα τις παραπανίσιες θερμιδες...η κανω παραπάνω αερόβιο.

vagg
23-02-12, 01:24
εχω παρατηρησει οτι οταν τρωω πχ ρυζι και κοτοπουλο χορταινω με πολυ λιγοτερη ποσοτητα απ οτι αν μια μερα φαω μονο σαντουιτς απ εξω

εγω παλι ακριβως το αντιθετο,εχω μαθει τον οργανισμο μου στη βρωμια και να νοιωθω χορτατος οταν εχω ενα τουβλο στο στομαχι:unsure:

vagg
23-02-12, 01:26
Όποιος θέλει να ενημερωθεί για την βουλιμία , και την υπερφαγία και γενικότερα για τις διαταραχές πρόσληψης τροφής, μπορεί να διαβάσει το βιβλίο της ψυχολόγου Καλλιόπης Εμμανουηλίδου " Η ψυχολογία της διατροφής". Έχω και μία συνέντευξή της στο blog μου.

ξερουμε εκδοσεις??

exkaliber
23-02-12, 01:49
γοογλε??

μεταιχμιο ειναι οι εκδοσεις


δεν την πολυσυμπαθησα απο την συνεντευξη παντως

Γιάννηςς
27-03-12, 23:32
Περί Επεισοδιακής Υπερφαγίας
BED-Binge Eating Disorder

Οι περισσότεροι άνθρωποι κατά καιρούς τυχαίνει να φάνε περισσότερο από ό,τι συνηθίζουν, χωρίς αυτό να αποτελεί πρόβλημα. Ωστόσο, υπάρχει μια λεπτή γραμμή που διαχωρίζει μια απλή περίσταση μεγάλης κατανάλωσης φαγητού από την επεισοδιακή υπερφαγία (binge eating disorder), μια νέα διατροφική διαταραχή που «τρέφει τα συναισθήματά μας».

Τα κυριότερα χαρακτηριστικά της επεισοδιακής υπερφαγίας είναι η κατανάλωση πολύ μεγάλης ποσότητας φαγητού και η αίσθηση αδυναμίας διακοπής του περιστατικού, η οποία παρατηρείται τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα για περισσότερους από 6 μήνες. Η μεγάλη κατανάλωση φαγητού γίνεται προκειμένου το άτομο να καλύψει συναισθηματικές ανάγκες (θυμό, στενοχώρια, άγχος κ.λπ.).

Τα χαρακτηριστικά:

Ταχεία κατανάλωση ποσότητας φαγητού πολύ μεγαλύτερης από το συνηθισμένο, τόσο που το άτομο νιώθει τελικά δυσφορία.
Αίσθηση απώλειας του ελέγχου.
Κατανάλωση φαγητού κρυφά, γιατί το άτομο ντρέπεται για τη συμπεριφορά του.
Αίσθημα αηδίας, κατάθλιψης, ενοχών και αποστροφής μετά το επεισόδιο.
Η βασική διαφορά της επεισοδιακής υπερφαγίας από τη νευρογενή βουλιμία είναι ότι μετά το επεισόδιο, το άτομο δεν καταφεύγει σε «εξισορροπητικές» μεθόδους (εμετούς, χρήση καθαρτικών, υπερβολική άσκηση).

Τα τρόφιμα που συνήθως επιλέγονται στα περιστατικά υπερφαγίας είναι εύγευστα, φτωχά σε θρεπτικά συστατικά (συνήθως πρόκειται για τρόφιμα πλούσια σε ζάχαρη και λίπος, αμυλούχα τρόφιμα ή «junk food») και χρησιμοποιούνται προκειμένου να «ανακουφίσουν» ή να «ανταμείψουν» το άτομο. Η επιλογή των τροφίμων γίνεται με βάση προηγούμενες εμπειρίες, οι οποίες έχουν τις ρίζες τους ακόμα και στην παιδική ηλικία. Ενδεικτικά, η κατανάλωση σοκολάτας ή άλλων γλυκισμάτων, που έχουν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν σαν ανταμοιβή καλής συμπεριφοράς ή έχουν συνδυαστεί με ευχάριστα γεγονότα (γιορτές, ειδικές περιστάσεις κ.λπ.), καλλιεργεί -ενσυνείδητα ή υποσυνείδητα- την ιδέα ότι το φαγητό έχει τη δύναμη να προκαλεί ευχάριστα συναισθήματα. Ως συνέπεια, το άτομο χρησιμοποιεί τα τρόφιμα αυτά, προκειμένου να καλύψει δυσάρεστα συναισθήματα, αναζητώντας τη «χαρά» που έχει νιώσει κατά την κατανάλωσή τους στο παρελθόν. Η πρακτική αυτή ονομάζεται «comfort eating» ή, σε ελεύθερη μετάφραση, «φαγητό παρηγοριάς» και σχετίζεται με διάφορες διατροφικές διαταραχές, μεταξύ των οποίων και η επεισοδιακή υπερφαγία. Ωστόσο το «φαγητό παρηγοριάς» τελικά μόνο παρηγοριά δεν προσφέρει, αφού όταν το άτομο ενδώσει, τελικά αισθάνεται ενοχές, αδυναμία χαρακτήρα, αποτυχία και χαμηλή αυτοπεποίθηση.

Διάγνωση
Η διάγνωση της επεισοδιακής υπερφαγίας -όπως και των υπόλοιπων διατροφικών διαταραχών- είναι πολύ δύσκολη, αφού τα άτομα συνήθως «κρύβονται» από τον περίγυρό τους. Η αντιμετώπιση της διαταραχής γίνεται με τη βοήθεια ειδικού και χρησιμοποιεί τεχνικές όπως η γνωσιακή αναδόμηση, η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, ο έλεγχος ερεθισμάτων και η πρόληψη υποτροπής. Απώτερος στόχος είναι το άτομο να συνειδητοποιήσει και να αντιμετωπίσει τα αίτια που το οδηγούν στις κρίσεις υπερφαγίας, ώστε να απελευθερωθεί από τον φαύλο κύκλο που δημιουργεί η διαταραχή.

Άτομα που εμφανίζουν συχνότερα τη διαταραχή:

Οι νεαρές γυναίκες - ειδικά εκείνες που προβληματίζονται πολύ με την εμφάνισή τους και έχουν ως πρότυπο ομορφιάς τα πολύ αδύνατα-«ανορεκτικά» μοντέλα.
Ατομα με έντονο στρες και ψυχολογικά προβλήματα (χαμηλή αυτοεκτίμηση, κατάθλιψη κ.λπ.).
Ατομα με αυξημένο σωματικό βάρος - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλα τα υπέρβαρα άτομα έχουν επεισοδιακή υπερφαγία.
Ατομα που έχουν κάνει πολλές αποτυχημένες προσπάθειες απώλειας βάρους.
Συχνά, τα άτομα με επεισοδιακή υπερφαγία παρουσιάζουν μεγάλες αυξομειώσεις βάρους, αφού οι κρίσεις υπερφαγίας εναλλάσσονται με στερητικές δίαιτες (πλήρης νηστεία, παράλειψη γευμάτων κ.λπ.), οδηγώντας στο φαινόμενο ανακύκλωσης βάρους (γιο-γιο).



ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΟΤΟΥΡΟΥ
Κλινική διαιτολόγος - διατροφολόγος, MSc

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο!

sifounas1
27-03-12, 23:38
πολυ ωραιο αρθρο και κατατοπιστικο.....μπραβο

Gianna
14-12-12, 10:20
Νομίζω ότι κάποιος στο θέμα αυτό είχε αναφέρει ότι ξέρει γιατρό/ψυχολόγο δεν θυμάμαι που ειδικεύεται στις περιπτώσεις αυτές. Είναι δυνατόν να μου στείλει πμ; Ευχαριστώ

PEGY
14-12-12, 14:40
Τόσο καιρό δεν είχα εντοπίσει αυτό το θέμα, μέχρι σήμερα που είδα την ανάρτηση της Στέλλας κ πραγματι είναι πολύ καλό, ενημερωτικό κ ψυχοθεραπευτικό σε όποιον εξομολογείται ένα τέτοιο ζήτημα.
Διάβασα όλα τα ποστ από την πρώτη σελίδα κ μου έκανε τρομερή εντύπωση πως όλοι αναφέρονται στο πρόβλημά τους σαν να μην πάει κάτι καλά με αυτούς κ το γνωστό οτι οι ασθένειες αυτές έχουν ψυχολογικούς παράγοντες κ οι ρίζες είναι στην έλλειψη αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης.
Κανείς όμως δεν αναφέρει ολα τα υπόλοιπα αίτια ανάπτυξης αυτών των ασθενειών, τα οποία είναι παρα πολύ σημαντικά κ στα οποία αν έδινε ο καθένας μας την πρέπουσα σημασία να ελευθερωνόταν χωρίς ψυχολογικές αναλύσεις κ απογοητεύσεις.
Τα αιτια αυτά είναι ξεκάθαρα σωματικα : Τα εθιστικά συστατικά που υπάρχουν πλέον σε όλες τις τροφές, πλην των φυσικών ανεπεξέργαστων τροφών και στα οποία είναι φύσει αδύνατον να αντισταθούμε.
Τέτοια συστατικά είναι η άσπρη ζάχαρη η οποία έχει αντίκτυπο στον οργανισμό μας όπως ΑΚΡΙΒΩΣ και η κοκαϊνη, το άσπρο αλεύρι, η καφεϊνη, τα διάφορα γλυκαντικά, το σιρόπι γλυκόζης και πολλά άλλα.
Τα συστατικά αυτά είναι κενές θερμίδες, στερούνται βιταμινών και θρεπτικών συστατικών.

Ο οργανισμός μας χορταίνει από τις θερμίδες και από τα θρεπτικά συστατικά. Αν οι τροφές που καταναλώνουμε έχουν τόσο τις απαιτούμενες θερμίδες όσο και τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά έχει καλώς. Το σώμα μας είναι ικανοποιημένο κ δεν ζητάει τροφή. Αν όμως από τις τροφές μας παίρνουμε μόνο θερμίδες ο οργανισμός μας θα εξακολουθεί να πεινάει για θρεπτικά συστατικα. Ακόμη χειρότερα, αν τον έχουμε μάθει να παίρνει πχ το σίδηρο του από σοκολάτα τότε θα ζητάει σοκολάτα. Αυτό συμβαίνει αν η διατροφή μας αποτελείται έστω κ σε μικρό ποσοστό από τα παραπάνω εθιστικά συστατικά.

Αν η διατροφή μας αποτελείται από φυσικές τροφές, φρούτα λαχανικά, όσπρια, ξηρούς καρπούς, κρέας αυγά κ ψάρι κ πλήρη αποχή από ζαχαρη- ασπρο αλεύρι κ.α. τότε ο οργανισμός μας θα βρίσκεται σε ισορροπία. Ο οργανισμός μας ΠΟΤΕ δεν ζητάει και ΠΟΤΕ δεν έχει ανάγκη από τη ζάχαρη. Η καθαρή υπογλυκαιμία καλύπτεται άνετα με φρούτα ή καλύτερα με αποξηραμένα δαμάσκηνα-χουρμάδες κ.α.

Όλα αυτά τα έγραψα γιατί είναι κρίμα να ρίχνουμε το φταίξιμο αποκλειστικά σε μας κ να πιστεύουμε οτι κάτι δεν πάει καλά μ εμάς κ πως ψυχολογικά έχουμε ελλείψεις. Ίσως αυτό να είναι αλήθεια κ σίγουρα ο εθισμός (οποιασδήποτε μορφής) για να αναπτυχθεί πρέπει να βρει γόνιμο έδαφος.Ωστόσο μπορεί να αντιμετωπιστεί κ να νικηθεί αν ληφθούν υπόψη τα ανωτέρω.

Οι εταιρείες δεν νοιάζονται ούτε στο ελάχιστο για την υγεία μας, στο μόνο που στοχεύουν είναι η αύξηση του κέρδους κ η σταθερή πελατεία γι αυτό κ τα προΪόντα τους τα φορτώνουν με όλα αυτά τα εθιστικά συστατικά και μας καθιστούν ζομπι.
Πραγματικά πιστεύω πως ενα τεράστιο ποσοστό ασθενών θα θεραπευόταν αυτόματα αν απείχε πλήρως από κάθε κατασκεύασμα που μας πλασάρουν ως τροφή.

ΠανοςΒ
14-12-12, 15:33
Pegy αυτο που αναφερεις ειναι διαφορετικό πραγμα απο τη βουλιμια και την ψυχογενή υπερφαγία.

Δεν ειναι απαραίτητο οτι ο οργανισμός ζηταει γλυκό. Εγω επεφτα με τα μούτρα στο κρέας τις περισσότερες φορες πχ.

Ειναι το τι κανει trigger την αναγκη για φαγητό. Σε αυτές τις περιπτώσεις ουσιαστικά η ψυχή "τιμωρει" το σώμα για τις αρνητικές σκέψεις του μυαλού. Πισω απο την ανάγκη για φαγητό κρυβονται σε αυτες τις περιπτώσεις τα αρνητικά συναισθήματα και οι ενοχές. Οπως καποιους τους κτυπάει σε αρθρώσεις, στομάχι, κλπ κλπ κλπ.

PEGY
14-12-12, 19:41
Σίγουρα υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες τα αίτια είναι καθαρά ψυχολογικά. Όμως στην πραγματικότητα είναι πολύ λίγες, για να μην πω ελάχιστες.

Οι ελλείψεις σε θερμίδες ή πιο συχνά σε θρεπτικά συστατικά σε συνδιασμό με τις εθιστικές τροφές ευθύνονται για τις περισσότερες περιπτώσεις. Γιατί άραγε δεν μας πιάνει βουλιμία με τα μήλα; ή με τα αμύγδαλα;
Ή γιατί παλαιότερα που οι τροφές ήταν πιο αγνές δεν υπήρχε σε έξαρση αυτή η ασθένεια;

Είμαι σίγουρη πως αν κάποιος βάλει ένα στοίχημα με τον εαυτό του κ πει πως για έναν μήνα πλήρη αποχή από ζάχαρη-καφεϊνη, επεξεργασμένους υδατάνθρακες και τυποποιημένα προϊόντα,
ή άμα του είναι δύσκολο μόνο απ τη ζαχαρη (για αρχή κ αυτό είναι πολύ σημαντικό), η υπόλοιπη διατροφή να απαρτίζεται από φρούτα λαχανικά καθαρά κρέατα, όσπρια,ξηρούς καρπούς κ ανεπεξέργαστους
υδατάνθρακες ΣΕ ΑΦΘΟΝΙΑ (ξέρω αυτό έρχεται σε αντίθεση με το γνωστό μοτίβο υγειινής διατροφής ή διατροφής ΒΒ αλλά εδώ μιλάμε για διαδικασία θεραπείας ).
Όποτε πεινάει ΝΑ ΤΡΩΕΙ ΚΑΤΙ, έστω κ αν έχει περάσει ένα τέταρτο από την ώρα που έφαγε υπό την προυπόθεση οτι θα φάει κάτι απο τα παραπάνω.

Όποτε τρώει κάτι να αφιερώνει χρόνο κ να ΜΑΣΑΕΙ την τροφή του καλά κ χωρίς περισπάσεις κ όποτε έχει υπογλυκαιμία ας τρώει αποξηραμένα φρούτα ΟΣΑ ΘΕΛΕΙ. Οσο και να φάει ό,τι κ αν επιλέξει σίγουρα θα
είναι καλύτερα από τις γνωστές βουλιμικές τροφές κ πολύ λιγότερες οι θερμίδες. Αν λοιπόν βάλει κάποιος αυτό το στοίχημα πιστεύω 100% πως τα βουλιμικά επισόδεια θα εξαφανιστούν κ αν όχι θα μειωθεί η ένταση και η συχνότητα.
Αν θέλει ας βάλει κάτω το μέλι, είμαι σίγουρη πως δεν θα μπορέσει να φάει πάνω απο 2-3 κουταλιές (ενώ μερέντα;;;)

Μην τα ρίχνουμε όλα στην ψυχολογία γιατί έτσι στερούμε από τον εαυτό μας τη δυνατότητα να θεραπευτούμε.

Το ΅είμαι βουλιμικός γιατί έχω μειωμένη αυτοεκτίμηση΅ είναι απλά μία πρόφαση της ασθένειας για να σε καθηλώσει ασθενή. Η ασθένεια τα λέει αυτά κ όχι εσύ

lila_1
14-12-12, 19:58
Δε χρειάζεται να ναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση το αίτιο...υπάρχουν και άλλοι λόγοι με ψυχολογικό υπόβαθρο για να εφαρμόζει κάποιος αυτές τις "πρακτικές" και οι περιπτώσεις τους δεν ειναι ελάχιστες... οι σοβαρές περιπτώσεις βουλιμικών έχουν άλλα αίτια και όχι διατροφικά
Επίσης δεν έχει να κάνει με πείνα και στέρηση φαγητού απαραίτητα αν μιλάμε για νευρική βουλιμία. Άλλο το βουλιμικό επεισόδιο που γίνεται 1 κάθε τόσο λόγω στέρησης.

Οπότε η "ισορροπημένη διατροφή" δεν είναι λύση στο πρόβλημα αλλιώς δε θα παιδεύονταν τόσοι άνθρωποι με διατροφικές διαταραχές για χρόνια ή δεκαετίες



Μην τα ρίχνουμε όλα στην ψυχολογία γιατί έτσι στερούμε από τον εαυτό μας τη δυνατότητα να θεραπευτούμε.

Το ΅είμαι βουλιμικός γιατί έχω μειωμένη αυτοεκτίμηση΅ είναι απλά μία πρόφαση της ασθένειας για να σε καθηλώσει ασθενή. Η ασθένεια τα λέει αυτά κ όχι εσύ

Εδώ έχεις δίκιο, είναι λάθος να επικαλούμαστε ψυχολογικά προβλήματα για οποιονδήποτε εθισμό μας έτσι απλά.
Οπως επίσης δε ξέρω κατά πόσο είναι σωστό να το αποκαλεί κανείς "ασθένεια", γιατί μπορεί να αρχίσει να λειτουργεί ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία
Το διαταραχή είναι καλύτερος όρος.
ή "επιβλαβείς πρακτικές"....ανάλογα και την περίπτωση....

PEGY
14-12-12, 20:10
Όπως είπα κ παραπάνω σίγουρα υπάρχουν περιπτώσεις που τα αίτια ειναι καθαρά ψυχολογικά. Τις περισσότερες φορές όμως κάποιος βιάζεται να βγάλει το συμπέρασμα οτι κάτι δεν πάει καλά με το ψυχικό του κομμάτι, χωρίς να εξετάσει τίποτα άλλο κ χωρίς να μπεί στον κόπο να φροντίσει λίγο παραπάνω τη διατροφή του.

Ένα τεράστιο κομμάτι της ασθένειας οφείλετε σε ζητήματα που αφορούν τη διατροφή αλλά κανείς δεν θέλει να πιστεψει πως η λύση είναι τόσο απλή, οπότε παιδεύεται με χιλια δυο αλλά, μόνο κ μόνο για να επιμηκύνει τη ζωή της ασθένειας.
Αν πείς σε κάποιον κλείσε την τηλεόραση κ φάε ήρεμα θα τον πιάσει αμόκ. Ή αν πεινάς φάε κάτι εστω κ αν εχουν περάσει 10¨ απο το τελευταίο γεύμα, θα δυσανασχετήσει γιατί για χρόνια ολόκληρα του έχουν πει οτι πρέπει να περάσουν 3 ώρες. Ή αν έχεις υπογλυκαιμία βάλε κάτω τα αποξηραμένα βερύκοκα, θα σου πει οχι τα φρούτα είναι τίγκα στη ζάχαρη (κ μετά πάνε κ πεφτουν με τα μουτρα στο παγωτό)

ΠανοςΒ
14-12-12, 20:17
Εχω περασει απο αυτο το σταδιο και ψαχνοντας το Pegy αυτο που αποκομισα απο την εμπειρια μου και απειρες συζητησεις με ψυχολογους ειναι οτι στη συντριπτικη πλειοψηφια ειναι ψυχογενή τα αιτια.
Αλλωστε αυτο που περιγραφεις ειναι addiction και οι ανθρωποι με addictive behaviour εχουν ψυχολογικες διαταραχες.

Στην τελευταια σου φραση, θελω να πω οτι ειναι ευκολο καποιος να ξεπερασει τετοιου ειδους ψυχογενεις καταστασεις αρκει να το παρει απόφαση και ειναι να ειναι ειλικρινης με τον εαυτό του και τον θεραπευτη και πανω απο ολα μαχητης!

Ειναι πολυ πιο ευκολο να ξερεις οτι παλευεις με τον εαυτο σου και οχι με καποιον 3ο οπως πχ η junk food industry. Γιατι ο εαυτος σου ειναι προβλεψιμος εχθρος και οικειος.

Αυτα στα λεει καποιος που ηταν χωμενος ατον βουρκο και βγηκε απο μια τετοια κατασταση δυνατοτερος.

PEGY
14-12-12, 21:10
Ομοίως Πάνο! δεν ξέρω αν βγήκα απ τον βούρκο, ποτε δεν θα είμαι σίγουρη ωστόσο ξέρω πως είμαι πολύ καλά.

Χαίρομαι πολύ που το διάβασα αυτό κ θα σου ευχηθώ να είσαι πάντα δυνατός κ τις εμπειρίες σου να τις μεταχειρίζεσαι μόνο για να αντλείς δύναμη!

Θα επιμείνω όμως σ αυτό που ισχυρίζομαι κυρίως για τη ζάχαρη, είναι εθιστική, υπάρχει παντού κ οι περισσότερες τροφές που επιλέγουμε για υπερφαγικό επεισόδιο,
τις περισσότερες φορές είναι προϊόντα ζάχαρης. Ακόμα κ η κέτσαπ έχει!!!!

Πραγματικά σου θολώνει τα φυσιολογικά μηνύματα του οργανισμού σου κ σε αποδιοργανώνει πλήρως

ΠανοςΒ
14-12-12, 21:17
Σιγουρα η ζαχαρη ειναι εθιστικη. Απλα ενας ανθρωπος μη επιρρεπεις στους εθισμους μπορει να αντισταθει.

Τελικα οι ανθρωποι ειμαστε πολυ διαφορετικοι! Φαντασου οτι ειχα φτασει να τρωω 10 μηλα τη μερα! Δεν ειχα ποτε θεμα με τα γλυκά ιδιαιτερο, μονο με φαγητο.

Φετος μετα απο πολλα χρονια καταφερα να απενοχοποιησω στο μυαλό μου τις περιστασιακες επιδρομες στο ψυγειο και ηρεμησα. Ολοι το εχουμε αναγκη που και που, δεν παει να πει οτι ειναι εθισμος!